Jak łania pragnie . wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie . Ciebie, Boże! Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę . oblicze Boże? Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? (Ps 42, 2-3. 6).
To żywe Słowo Boga, które jest niesamowicie skuteczne. Pismo Święte od wieków, nieustannie dotyka serc i pozwala dostrzec obecność Boga w naszym życiu. Także (a może zwłaszcza) w tych najtrudniejszych momentach. Jak łania pragniewody ze strumieni,tak dusza moja pragnieCiebie, Boże!
joasia94 2014-09-15 16:31:45 A A A Jak łania pragnie wody ze strumieni, C G a C7Moja dusza pragnie Cię. F G C (G)Tylko Ty jesteś moim pragnieniem, C G a C7Zawsze chcę uwielbiać Cię. F G C eTylko Ty jesteś mocą mą, a F CTwoja wola wolą mą. F B ETylko Ty jesteś moim pragnieniem, C G a C7Zawsze chcę uwielbiać Cię. C G C Komentarze Zaloguj się, aby dodawać komentarze
Tęsknota za Bogiem i świątynią - Modlitwa7.pl. Psalm 42. Tęsknota za Bogiem i świątynią. Kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie; kto chce, niech wody życia zaczerpnie (Ap 22, 17) Jak łania pragnie wody ze strumieni, *. tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, *. kiedyż więc przyjdę i ujrzę
Psalmy to wyjątkowa modlitwa zaczerpnięta z Pisma św. Odnajdujemy tam modlitwę uwielbienia, dziękczynienia, prośby, przeproszenia. Psalmy wyrażają nasze uczucia. To co czujemy. Bóg zaś chce byśmy z tym co w naszym sercu do niego przychodzili. Kiedy przeżywamy smutek po śmierci dziecka psalmy są tą modlitwą którą możemy wyrazić swój stan ducha i prosić o umocnienia. Psalmy dają odpowiedź na najtrudniejsze pytania: Gdzie jest Bóg kiedy cierpię? Jak dalej żyć gdy odszedł ktoś kogo bardzo kochałem? Jak uniknąć rozpaczy? Gdzie szukać nadziei? Modlitwa słowami psałterza daje ogromną siłę i pozwala zaufać Bogu. WYBÓR PSALMÓW NA CZAS ŻAŁOBY: PSALM 13 W długotrwałym ucisku 1 Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy. 2 Jak długo, Panie, całkiem o mnie nie będziesz pamiętał? Dokąd kryć będziesz przede mną oblicze? 3 Dokąd w mej duszy będę przeżywał wahania, a w moim sercu codzienną zgryzotę? Jak długo mój wróg nade mnie będzie się wynosił? 4 Spojrzyj, wysłuchaj, Panie, mój Boże! Oświeć moje oczy, bym nie zasnął w śmierci, 5 by mój wróg nie mówił: "Zwyciężyłem go", niech się nie cieszą moi przeciwnicy, gdy się zachwieję. 6 Ja zaś zaufałem Twemu miłosierdziu; niech się cieszy me serce z Twojej pomocy, chcę śpiewać Panu, który obdarzył mnie dobrem. PSALM 22 Męka Mesjasza i jej owoce 1 Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: "Łania o świcie". Psalm. Dawidowy. 2 Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku. 3 Boże mój, wołam przez dzień, a nie odpowiadasz, [wołam] i nocą, a nie zaznaję pokoju. 4 A przecież Ty mieszkasz w świątyni, Chwało Izraela! 5 Tobie zaufali nasi przodkowie, zaufali, a Tyś ich uwolnił; 6 do Ciebie wołali i zostali zbawieni, Tobie ufali i nie doznali wstydu. 7 Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu. 8 Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową: 9 "Zaufał Panu, niechże go wyzwoli, niechże go wyrwie, jeśli go miłuje". 10 Ty mnie zaiste wydobyłeś z matczynego łona; Ty mnie czyniłeś bezpiecznym u piersi mej matki. 11 Tobie mnie poruczono przed urodzeniem, Ty jesteś moim Bogiem od łona mojej matki, 12 Nie stój z dala ode mnie, bo klęska jest blisko, a nie ma wspomożyciela. 13 Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu. 14 Rozwierają przeciwko mnie swoje paszcze, jak lew drapieżny i ryczący. 15 Rozlany jestem jak woda i rozłączają się wszystkie moje kości; jak wosk się staje moje serce, we wnętrzu moim topnieje. 16 Moje gardło suche jak skorupa, język mój przywiera do podniebienia, kładziesz mnie w prochu śmierci. 17 Bo [sfora] psów mnie opada, osacza mnie zgraja złoczyńców. Przebodli ręce i nogi moje, 18 policzyć mogę wszystkie moje kości. A oni się wpatrują, sycą mym widokiem; 19 moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją suknię. 20 Ty zaś, o Panie, nie stój z daleka; Pomocy moja, spiesz mi na ratunek! 21 Ocal od miecza moje życie, z psich pazurów wyrwij moje jedyne dobro, 22 wybaw mnie od lwiej paszczęki i od rogów bawolich - wysłuchaj mnie! 23 Będę głosił imię Twoje swym braciom i chwalić Cię będę pośród zgromadzenia: 24 "Chwalcie Pana wy, co się Go boicie, sławcie Go, całe potomstwo Jakuba; bójcie się Go, całe potomstwo Izraela! 25 Bo On nie wzgardził ani się nie brzydził nędzą biedaka, ani nie ukrył przed nim swojego oblicza i wysłuchał go, kiedy ten zawołał do Niego". 26 Dzięki Tobie moja pieśń pochwalna płynie w wielkim zgromadzeniu. Śluby me wypełnię wobec bojących się Jego. 27 Ubodzy będą jedli i nasycą się, chwalić będą Pana ci, którzy Go szukają. "Niech serca ich żyją na wieki". 28 Przypomną sobie i wrócą do Pana wszystkie krańce ziemi; i oddadzą Mu pokłon wszystkie szczepy pogańskie, 29 bo władza królewska należy do Pana i On panuje nad narodami. 30 Tylko Jemu oddadzą pokłon wszyscy, co śpią w ziemi, przed Nim zegną się wszyscy, którzy w proch zstępują. A moja dusza będzie żyła dla Niego, 31 potomstwo moje Jemu będzie służyć, opowie o Panu pokoleniu przyszłemu, 32 a sprawiedliwość Jego ogłoszą ludowi, który się narodzi: "Pan to uczynił". PSALM 23 Bóg pasterzem i gospodarzem 1 Psalm. Dawidowy. Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego. 2 Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: 3 orzeźwia moją duszę. Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię. 4 Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza. 5 Stół dla mnie zastawiasz wobec mych przeciwników; namaszczasz mi głowę olejkiem; mój kielich jest przeobfity. 6 Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną przez wszystkie dni mego życia i zamieszkam w domu Pańskim po najdłuższe czasy. PSALM 31 Błaganie w ucisku i dziękczynienie 1 Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy. 2 Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu; wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości! 3 Skłoń ku mnie ucho, pośpiesz, aby mnie ocalić. Bądź dla mnie skałą mocną, warownią, aby mnie ocalić. 4 Ty bowiem jesteś dla mnie skałą i twierdzą; przez wzgląd na imię Twoje kieruj mną i prowadź mnie! 5 Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie, bo Ty jesteś moją ucieczką. 6 W ręce Twoje powierzam ducha mojego: Ty mnie wybawiłeś, Panie, Boże wierny! 7 Nienawidzisz tych, którzy czczą marne bóstwa, ja natomiast pokładam ufność w Panu. 8 Weselę się i cieszę z Twojej łaski, boś wejrzał na moją nędzę, uznałeś udręki mej duszy 9 i nie oddałeś mnie w ręce nieprzyjaciela, postawiłeś me stopy na miejscu przestronnym. 10 Zmiłuj się nade mną, Panie, bo jestem w ucisku, od smutku słabnie me oko, a także moja siła i wnętrzności. 11 Bo zgryzota trawi me życie, a wzdychanie - moje lata. Siłę moją zachwiał ucisk i kości moje osłabły. 12 Stałem się znakiem hańby dla wszystkich mych wrogów, dla moich sąsiadów przedmiotem odrazy, dla moich znajomych - postrachem; kto mnie ujrzy na ulicy, ucieka ode mnie. 13 Zapomniano w sercach o mnie jak o zmarłym: stałem się jak sprzęt wyrzucony. 14 Słyszę bowiem złorzeczenia wielu: "Trwoga dokoła", gdy przeciw mnie się zbierają, zamyślają odebrać mi życie. 15 Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, mówię: "Ty jesteś moim Bogiem". 16 W Twoim ręku są moje losy: wyrwij mnie z ręki mych wrogów i prześladowców! 17 Niech zajaśnieje Twoje oblicze nad Twym sługą: wybaw mnie w swej łaskawości! 18 Panie, niech nie doznam zawodu, skoro Cię wzywam; niech się zawiodą występni, niech zamilkną w Szeolu! 19 Niech zaniemówią wargi kłamliwe, co zuchwale wygadują na sprawiedliwego z pychą i ze wzgardą. 20 Jakże jest wielka, o Panie, Twoja dobroć, którą zachowujesz dla tych, co się boją Ciebie, i okazujesz tym, co w Tobie szukają ucieczki na oczach synów ludzkich. 21 Ukrywasz ich pod osłoną Twojej obecności od spisku mężów, a w swoim namiocie ich kryjesz przed sporem języków. 22 Błogosławiony niech będzie Pan, który okazał cuda swoje i łaski w mieście warownym. 23 Ja zaś powiedziałem przerażony: "Odcięty jestem od Twoich oczu", lecz Tyś wysłuchał głos mego błagania, gdy do Ciebie wołałem. 24 Miłujcie Pana, wszyscy, co Go czcicie! Pan zachowuje wiernych, a odpłaca z nawiązką tym, którzy wyniośle postępują. 25 Bądźcie mocni i mężnego serca, wszyscy, którzy pokładacie ufność w Panu! PSALM 39 Jęk ciężko utrapionego 1 Kierownikowi chóru, Jedutunowi. Psalm. Dawidowy. 2 Rzekłem: "Będę pilnował dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem; nałożę na usta wędzidło, dopóki naprzeciw mnie jest występny". 3 Oniemiałem, zamilkłem pozbawiony szczęścia, lecz moja boleść wzmogła się na nowo. 4 Serce w mym wnętrzu rozgorzało; gdy rozważałem, zapłonął w nim ogień: język mój przemówił. 5 O Panie, mój kres pozwól mi poznać i jaka jest miara dni moich, bym wiedział, jak jestem znikomy. 6 Oto wymierzyłeś moje dni tylko na kilka piędzi, i życie moje jak nicość przed Tobą. Doprawdy, życie wszystkich ludzi jest marnością. 7 Człowiek jak cień przemija, na próżno tyle się niepokoi, gromadzi, lecz nie wie, kto to zabierze. 8 A teraz w czym mam pokładać nadzieję, o Panie? W Tobie jest moja nadzieja. 9 Wybaw mnie od wszelkich moich nieprawości, nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca! 10 Zamilkłem, ust mych nie otwieram: Ty bowiem [to] sprawiłeś. 11 Odwróć ode mnie Twe ciosy: ginę pod uderzeniem Twej ręki. 12 Za winę chłoszczesz człowieka karaniem, jak mól obracasz wniwecz to, czego pożąda. Doprawdy, każdy człowiek jest marnością. 13 Usłysz, o Panie, moją modlitwę, i wysłuchaj mego wołania; na moje łzy nie bądź nieczuły, bo gościem jestem u Ciebie, przechodniem - jak wszyscy moi przodkowie. 14 Odwróć oczy ode mnie, niech doznam radości, zanim odejdę i mnie nie będzie. PSALM 40 Dziękczynienie i prośba 1 Kierownikowi chóru. Dawidowy. Psalm. 2 Złożyłem w Panu całą nadzieję; On schylił się nade mną i wysłuchał mego wołania. 3 Wydobył mnie z dołu zagłady i z kałuży błota, a stopy moje postawił na skale i umocnił moje kroki. 4 I włożył w moje usta śpiew nowy, pieśń dla naszego Boga. Wielu zobaczy i przejmie ich trwoga, i położą swą ufność w Panu. 5 Szczęśliwy mąż, który złożył swą nadzieję w Panu, a nie idzie za pyszałkami i za zwolennikami kłamstwa. 6 Wiele Ty uczyniłeś swych cudów, Panie, Boże mój, a w zamiarach Twoich wobec nas nikt Ci nie dorówna. I gdybym chciał je wyrazić i opowiedzieć, będzie ich więcej niżby można zliczyć. 7 Nie chciałeś ofiary krwawej ani obiaty, lecz otwarłeś mi uszy; całopalenia i żertwy za grzech nie żądałeś. 8 Wtedy powiedziałem: "Oto przychodzę; w zwoju księgi o mnie napisano: 9 Jest moją radością, mój Boże, czynić Twoją wolę, a Prawo Twoje mieszka w moim wnętrzu". 10 Głosiłem Twoją sprawiedliwość w wielkim zgromadzeniu; oto nie powściągałem warg moich - Ty wiesz, o Panie. 11 Sprawiedliwości Twojej nie kryłem w głębi serca. Głosiłem Twoją wierność i pomoc. Nie taiłem Twej łaski ani Twej wierności przed wielkim zgromadzeniem. 12 A Ty, o Panie, nie wstrzymuj wobec mnie Twego miłosierdzia; łaska Twa i wierność niech mnie zawsze strzegą! 13 Otoczyły mnie bowiem nieszczęścia, których nie ma liczby, winy moje mnie ogarnęły, a gdybym mógł je widzieć, byłyby liczniejsze niż włosy na mej głowie, więc we mnie serce ustaje. 14 Panie, racz mnie wybawić; Panie, pospiesz mi na pomoc! 15 Niech się zmieszają i razem okryją rumieńcem ci, co na życie me czyhają, aby je odebrać. Niech się cofną zawstydzeni ci, którzy z niedoli mojej się weselą. 16 Niech osłupieją hańbą okryci, którzy mi mówią: "Ha, ha!" 17 Niech się radują i weselą w Tobie wszyscy, co Ciebie szukają i niech zawsze mówią: "Pan jest wielki" ci, którzy pragną Twojej pomocy. 18 Ja zaś jestem ubogi i nędzny, ale Pan troszczy się o mnie. Ty jesteś wspomożycielem moim i wybawcą; Boże mój, nie zwlekaj! PSALM 42 Tęsknota za Bogiem i świątynią z prośbą o powrót do świątyni 1 Kierownikowi chóru. Pieśń pouczająca. Synów Koracha. 2 Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże! 3 Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? 4 Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy, gdy mówią mi co dzień: "Gdzie jest twój Bóg?" 5 Gdy wspominam o tym, rozrzewnia się dusza moja we mnie, ponieważ wstępowałem do przedziwnego namiotu, do domu Bożego, wśród głosów radości i dziękczynienia w świątecznym orszaku. 6 Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza 7 i mojego Boga. A we mnie samym dusza jest zgnębiona, przeto wspominam Cię z ziemi Jordanu i z ziemi Hermonu, i z góry Misar. 8 Głębia przyzywa głębię hukiem Twych potoków. Wszystkie twe nurty i fale nade mną się przewalają. 9 Za dnia udziela mi Pan swojej łaski, a w nocy Mu śpiewam, sławię Boga mego życia. 10 Mówię do Boga: Moja Skało, czemu zapominasz o mnie? Czemu chodzę smutny, gnębiony przez wroga? 11 Kości we mnie się kruszą, gdy lżą mnie przeciwnicy, gdy cały dzień mówią do mnie: "Gdzie jest twój Bóg?" 12 Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? Ufaj Bogu, bo jeszcze Go będę wysławiać: Zbawienie mego oblicza i mojego Boga. PSALM 46 Bóg naszą mocą 1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Na melodię: "Alamot...". Pieśń. 2 Bóg jest dla nas ucieczką i mocą: łatwo znaleźć u Niego pomoc w trudnościach. 3 Przeto się nie boimy, choćby waliła się ziemia i góry zapadały w otchłań morza. 4 Niech wody jego burzą się i kipią, niech góry się chwieją pod jego naporem: . 5 Odnogi rzeki rozweselają miasto Boże - uświęcony przybytek Najwyższego. 6 Bóg jest w jego wnętrzu, więc się nie zachwieje; Bóg mu pomoże o brzasku poranka. 7 Zaszemrały narody, wzburzyły się królestwa. Głos Jego zagrzmiał - rozpłynęła się ziemia: 8 Pan Zastępów jest z nami, Bóg Jakuba jest dla nas obroną. 9 Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, dzieła zdumiewające, których dokonuje na ziemi. 10 On uśmierza wojny aż po krańce ziemi, On kruszy łuki, łamie włócznie, tarcze pali w ogniu. 11 "Zatrzymajcie się, i we Mnie uznajcie Boga wzniosłego wśród narodów, wzniosłego na ziemi!" 12 Pan Zastępów jest z nami, Bóg Jakuba jest dla nas obroną. PSALM 69 Błaganie uciśnionego 1 Kierownikowi chóru. Na melodię: "Lilie...". Dawidowy. 2 Wybaw mnie, Boże, bo woda mi sięga po szyję. 3Ugrzązłem w mule topieli i nie mam nigdzie oparcia, trafiłem na wodną głębinę i nurt wody mnie porywa. 4 Zmęczyłem się krzykiem i ochrypło mi gardło, osłabły moje oczy, gdy czekam na Boga mojego. 5 Liczniejsi są od włosów mej głowy nienawidzący mnie bez powodu; silni są moi wrogowie, nieprzyjaciele zakłamani; czyż mam oddać to, czegom nie porwał? 6 Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą. 7 Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają, Panie, Boże Zastępów. Niech przeze mnie się nie rumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Izraela! 8 Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie i hańba twarz mi okrywa. 9 Dla braci moich stałem się obcym i cudzoziemcem dla synów mej matki. 10 Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie. 11 Trapiłem siebie postem, a spotkały mnie za to zniewagi. 12 Przywdziałem wór jako szatę i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych. 13 Mówią o mnie siedzący w bramie i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę. 14 Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, w czasie łaskawości, o Boże; wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, w zbawczej Twej wierności! 15 Wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął, wybaw mnie od tych, co mnie nienawidzą, i z wodnej głębiny! 16 Niechaj mnie nurt wody nie porwie, niech nie pochłonie mnie głębia, niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy! 17 Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci; wejrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia! 18 Nie kryj swego oblicza przed Twoim sługą; prędko mnie wysłuchaj, bo jestem w ucisku. 19 Zbliż się do mnie i wybaw mnie; uwolnij mnie przez wzgląd na moich wrogów! 20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą niesławę; wszyscy, co mnie dręczą, są przed Tobą. 21 Hańba złamała moje serce i sił mi zabrakło, na współczującego czekałem, ale go nie było, i na pocieszających, lecz ich nie znalazłem. 22 Dali mi jako pokarm truciznę, a gdy byłem spragniony, poili mnie octem. 23 Niech stół ich stanie się dla nich pułapką, potrzaskiem - ich biesiada ofiarna. 24 Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli; spraw, by lędźwie ich zawsze się chwiały. 25 Wylej na nich swoje oburzenie, niech ich ogarnie żar Twojego gniewu! 26 Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem, a w ich namiotach niech braknie mieszkańców! 27 Bo prześladowali tego, kogoś Ty poraził, i przyczynili bólu temu, któregoś ty zranił. 28 Do winy ich dodaj winę, niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia. 29 Niech zostaną wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani z prawymi! 30 Ale ja jestem nędzny i zbolały; niech pomoc Twoja, Boże, mię strzeże! 31 Pieśnią chcę chwalić imię Boga i dziękczynieniem Go wysławiać. 32 Milsze to Bogu niźli bawół, niż cielec, co ma [już] rogi i racice. 33 Patrzcie i bądźcie radośni, ubodzy, niech ożyje wasze serce, którzy szukacie Boga. 34 Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi. 35 Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co w nich się porusza. 36 Albowiem Bóg ocali Syjon i zbuduje miasta Judy: tam będą mieszkać i mieć posiadłość; 37 i potomstwo sług Jego ją odziedziczy, a miłujący Jego imię tam przebywać będę. PSALM 88 W ciężkim doświadczeniu 1 Pieśń. Psalm. Synów Koracha. Kierownikowi chóru. Według [melodii] "Machalat" śpiewać. Pieśń pouczająca. HemanaEzrachity. 2 Panie, mój Boże, za dnia wołam, nocą się żalę przed Tobą. 3 Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa, nakłoń swego ucha na moje wołanie! 4 Bo dusza moja jest nasycona nieszczęściami, a życie moje zbliża się do Szeolu. 5 Zaliczają mnie do tych, co schodzą do grobu, stałem się podobny do męża bezsilnego. 6 Moje posłanie jest między zmarłymi, tak jak zabitych, którzy leżą w grobie, o których już nie pamiętasz, którzy wypadli z Twojej ręki. 7 Umieściłeś mię w dole głębokim, w ciemnościach, w przepaści. 8 Ciąży nade mną Twoje oburzenie. Sprawiłeś, że wszystkie twe fale mnie dosięgły. 9 Oddaliłeś ode mnie moich znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydnym, jestem zamknięty, bez wyjścia. 10 Moje oko słabnie od nieszczęścia, codziennie wołam do Ciebie, Panie, do Ciebie ręce wyciągam. 11 Czy dla cieniów czynisz cuda? Czy zmarli wstaną i będą Cię sławić? 12 Czy to w grobie się opowiada o Twojej łasce, a w Szeolu o Twojej wierności? 13 Czy Twoje cuda ukazują się w ciemnościach, a sprawiedliwość Twoja w ziemi zapomnienia? 14 Ja zaś, o Panie, wołam do Ciebie i rano modlitwa moja niech do Ciebie dotrze. 15 Czemu odrzucasz mię, Panie, ukrywasz oblicze swoje przede mną? 16 Ja jestem biedny i od dzieciństwa na progu śmierci, dźwigałem grozę Twoją i mdlałem. 17 Nade mną przeszły Twe gniewy i zgubiły mnie Twoje groźby. 18 Otaczają mnie nieustannie jak woda; okrążają mnie wszystkie naraz. 19 Odsunąłeś ode mnie przyjaciół i towarzyszy: domownikami moimi stały się ciemności. PSALM 90 Wieczny Bóg nadzieją człowieka 1 Błaganie Mojżesza, męża Bożego. Panie, Ty dla nas byłeś ucieczką z pokolenia na pokolenie. 2 Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i świat powstały, od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem. 3 W proch każesz powracać śmiertelnym, i mówisz: "Synowie ludzcy, wracajcie!" 4 Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, niby straż nocna. 5 Porywasz ich: stają się jak sen poranny, jak trawa, co rośnie: 6 rankiem kwitnie i jest zielona, wieczorem więdnie i usycha. 7 Zaiste, Twój gniew nas niszczy, trwoży nas Twe oburzenie. 8 Stawiasz przed sobą nasze winy, nasze skryte grzechy w świetle Twojego oblicza. 9 Bo wszystkie dni nasze płyną pod Twoim gniewem; kończymy nasze lata jak westchnienie. 10 Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt; a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy. 11 Któż potrafi zważyć ogrom Twojego gniewu i kto może doświadczyć mocy Twego oburzenia? 12 Naucz nas liczyć dni nasze, abyśmy osiągnęli mądrość serca. 13 Powróć, o Panie, dokądże jeszcze...? I bądź litościwy dla sług Twoich! 14 Nasyć nas z rana swoją łaskawością, abyśmy przez wszystkie dni nasze mogli się radować i cieszyć. 15 Daj radość według [miary] dni, w których nas przygniotłeś, i lat, w których zaznaliśmy niedoli. 16 Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, a chwała Twoja nad ich synami! 17 A dobroć Pana Boga naszego niech będzie nad nami! I wspieraj pracę rąk naszych, wspieraj dzieło rąk naszych! PSALM 102 (101) Prośby wygnańca 1 Modlitwa trapionego, który znękany wypowiada przed Panem swą udrękę. 2 Panie, słuchaj modlitwy mojej, a wołanie moje niech do Ciebie przyjdzie! 3 Nie kryj przede mną swego oblicza w dniu utrapienia mojego! Nakłoń ku mnie Twego ucha: w dniu, w którym Cię wołam, szybko mnie wysłuchaj! 4 Dni bowiem moje jak dym znikają, a kości moje płoną jak w ogniu. 5 Moje serce wysycha spalona jak trawa, zapominam nawet o spożyciu chleba. 6 Od głosu mojego jęku moje kości przywarły do skóry. 7 Jestem podobny do kawki na pustyni, stałem się jak sowa w ruinach. 8 Czuwam i jestem jak ptak samotny na dachu. 9 Każdego dnia znieważają mnie moi wrogowie, srożąc się na mnie przeklinają moim imieniem. 10 Albowiem jak chleb jadam popiół i z płaczem mieszam mój napój, 11 na skutek oburzenia Twego i zapalczywości, boś Ty mnie podniósł i obalił. 12 Dni moje są podobne do wydłużonego cienia, a ja usycham jak trawa. 13 Ty zaś, o Panie, na wieki zasiadasz na tronie, a imię Twoje [trwa] przez wszystkie pokolenia. 14 Powstaniesz i okażesz litość Syjonowi, bo czas już, byś się nad nim zmiłował, . 15 Twoi bowiem słudzy miłują jego kamienie i użalają się nad jego gruzami. 16 Narody będą się bały imienia Pańskiego, i wszyscy królowie ziemi - Twej chwały, 17 bo Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swej chwale, 18 przychyli się ku modlitwie opuszczonych i nie odrzuci ich modłów. 19 Należy to spisać dla pokolenia, co przyjdzie, a lud, który zostanie stworzony, niech wychwala Pana! 20 Bo Pan wejrzał z wysokiego przybytku swojego, popatrzył z nieba na ziemię, 21 aby usłyszeć jęki pojmanych, aby skazanych na śmierć uwolnić, 22 by imię Pańskie głoszono na Syjonie i Jego chwałę w Jeruzalem, 23 kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa, by służyć Panu. 24 Siła moja w drodze ustała, dni moje uległy skróceniu. 25 Mówię: Boże mój, nie zabieraj mnie w połowie moich dni: Twoje lata trwają poprzez wszystkie pokolenia. 26 Ty niegdyś założyłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk Twoich. 27 Przeminą one, Ty zaś pozostaniesz. I całe one jak szata się zestarzeją: Ty zmieniasz je jak odzienie i ulegają zmianie, 28 Ty zaś jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca. 29 Synowie Twoich sług będą mogli osiąść na stałe i potomstwo ich będzie trwało wobec Ciebie.
Tęsknota za Bogiem i świątynią z prośbą o powrót do świątyni. 2 Jak łania pragnie. wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie. Ciebie, Boże! 3 Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę. oblicze Boże?
(Ps 42 (41), 2-3; Ps 43 (42), 3. 4) REFREN: Boga żywego pragnie dusza mojaJak łania pragnie wody ze strumieni,tak dusza moja pragnie Ciebie, moja Boga pragnie, Boga żywego,kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże?Ześlij światłość i wierność swoją,niech one mnie mnie zaprowadzą na Twoją górę świętąi do Twoich przystąpię do ołtarza Bożego,do Boga, który jest moim weselem i Cię chwalił przy dźwiękach lutni,Boże, mój Boże!
7 Jak kamień młyński rozbija się o ziemię*, 42 2 Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże!
PIERWSZE CZYTANIE Czytanie z Księgi Rodzaju Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: ŤNiechaj się stanie światłość!ť I stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek, dzień pierwszy. A potem Bóg rzekł: ŤNiechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich! ť Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie niebem. I tak upłynął wieczór, a po nim poranek, dzień drugi. A potem Bóg rzekł: ŤNiechaj zbiorą się wody spod nieba w jedno miejsce i niech się ukaże powierzchnia sucha!ť A gdy tak się stało, Bóg nazwał tę suchą powierzchnię ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem. Bóg widząc, że były dobre, rzekł: ŤNiechaj ziemia wyda rośliny zielone: trawy dające nasiona, drzewa owocowe rodzące na ziemi według swego gatunku owoce, w których są nasionať. I stało się tak. Ziemia wydała rośliny zielone: trawę dającą nasienie według swego gatunku i drzewa rodzące owoce, w których było nasienie według ich gatunków. A Bóg widział, że było dobre. I tak upłynął wieczór i poranek, dzień trzeci. A potem Bóg rzekł: ŤNiechaj powstaną ciała niebieskie, świecące na sklepieniu nieba, aby oddzielały dzień od nocy, aby wyznaczały pory roku, dni i lata; aby były ciałami jaśniejącymi na sklepieniu nieba i aby świeciły nad ziemiąť. I stało się tak. Bóg uczynił dwa duże ciała jaśniejące: większe, aby rządziło dniem, i mniejsze, aby rządziło nocą, oraz gwiazdy. I umieścił je Bóg na sklepieniu nieba, aby świeciły nad ziemią; aby rządziły dniem i nocą i oddzielały światłość od ciemności. A widział Bóg że były dobre. I tak upłynął wieczór i poranek, dzień czwarty. Potem Bóg rzekł: ŤNiechaj się zaroją wody od roju istot żywych, a ptactwo niechaj lata nad ziemią, pod sklepieniem nieba!ť Tak stworzył Bóg wielkie potwory morskie i wszelkiego rodzaju pływające istoty żywe, którymi zaroiły się wody, oraz wszelkie ptactwo skrzydlate różnego rodzaju. Bóg widząc, że były dobre, pobłogosławił je tymi słowami: ŤBądźcie płodne i mnóżcie się, abyście zapełniały wody morskie, a ptactwo niechaj się rozmnaża na ziemiť I tak upłynął wieczór i poranek, dzień piąty. Potem Bóg rzekł: ŤNiechaj ziemia wyda istoty żywe różnego rodzaju: bydło, płazy i dzikie zwierzęta według ich rodzajów!ť I stało się tak. Bóg uczynił różne rodzaje dzikich zwierząt, bydła i wszelkich płazów. I widział Bóg, że były dobre. Wreszcie Bóg rzekł: ŤUczyńmy człowieka na Nasz obraz podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim płazem!ť Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: ŤBądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i czynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszelkim płazemť. I rzekł Bóg: ŤOto wam faję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą me pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się rusza po niemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielonať. I stało się tak. A Bóg widział, że wszystko, co czynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek, dzień szósty. W ten sposób zostały ukończone niebo i ziemia oraz wszystkie zastępy stworzeń. A gdy Bóg ukończył w dniu szóstym swe dzieło, nad którym pracował, odpoczął dnia siódmego po całym swym trudzie, jaki podjął. Oto Słowo Boże. ALBO: PIERWSZE CZYTANIE Czytanie z Księgi Rodzaju Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Bóg rzekł: ŤUczyńmy człowieka na Nasz obraz, podobnego Nam. Niech panuje nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym, nad bydłem, nad całą ziemią i nad wszelkim płazem!ť Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę. Po czym Bóg im błogosławił, mówiąc do nich: ŤBądźcie płodni i rozmnażajcie się, abyście zaludnili ziemię i czynili ją sobie poddaną; abyście panowali nad rybami morskimi, nad ptactwem powietrznym i nad wszelkim płazemť. I rzekł Bóg: ŤOto wam daję wszelką roślinę przynoszącą ziarno po całej ziemi i wszelkie drzewo, którego owoc ma w sobie nasienie: dla was będą one pokarmem. A dla wszelkiego zwierzęcia polnego i dla wszelkiego ptactwa w powietrzu, i dla wszystkiego, co się rusza po ziemi i ma w sobie pierwiastek życia, będzie pokarmem wszelka trawa zielonať. I stało się tak. A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Niech stąpi Duch Twój i odnowi ziemię Błogosław duszo moja, Pana, o Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki! Odziany w majestat i piękno, światłem okryty jak płaszczem. Niech stąpi Duch Twój i odnowi ziemię Umocniłeś ziemię w jej podstawach, nie zachwieje się na wieki wieków Jak szatą okryłeś ją Wielką Głębią ponad górami stanęły wody. Niech stąpi Duch Twój i odnowi ziemię Ty zdroje kierujesz do strumieni, co pośród gór się sączą. Nad nimi mieszka ptactwo niebieskie i śpiewa wśród gałęzi. Niech stąpi Duch Twój i odnowi ziemię Z Twoich komnat nawadniasz góry, I owocem Twoich dziel syci się ziemia. Każesz rosnąć trawie dla bydła, i roślinom, by człowiekowi służyły. Niech stąpi Duch Twój i odnowi ziemię Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! Tyś wszystko mądrze uczynił, ziemia jest pełna Twych stworzeń. Błogosław, duszo moja, Pana. Niech stąpi Duch Twój i odnowi ziemię ALBO: PSALM RESPONSORYJNY: Pełna jest ziemia łaskawości Pana Słowo Pana jest prawe, a każde Jego dzieło godne zaufania. On miłuje prawo i sprawiedliwość, ziemia jest pełna Jego łaski. Pełna jest ziemia łaskawości Przez słowo Pana powstały niebiosa, wszystkie gwiazdy przez tchnienie ust Jego. On morskie wody gromadzi jak w bukłaku, otchłanie oceanu w zbiornikach. Pełna jest ziemia łaskawości Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, naród, który On wybrał na dziedzictwo dla siebie. Pan spogląda z nieba, widzi wszystkich ludzi. Pełna jest ziemia łaskawości Dusza nasza oczekuje Pana, On jest naszą pomocą i tarczą. Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska według nadziei, jaką pokładamy w Tobie. Pełna jest ziemia łaskawości DRUGIE CZYTANIE Czytanie z Księgi Rodzaju Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: ŤAbrahamie!ť A gdy on odpowiedział: ŤOto jestemť, powiedział: ŤWeź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażęť. Nazajutrz rano Abraham osiodłał swego osiołka, zabrał ze sobą dwóch swych ludzi i syna Izaaka, narąbał drzewa do spalenia ofiary i ruszył w drogę do miejscowości, o której mu Bóg powiedział. Na trzeci dzień Abraham spojrzawszy, dostrzegł z daleka ową miejscowość. I wtedy rzekł do swych sług: ŤZostańcie tu z osiołkiem, ja zaś i chłopiec pójdziemy tam, aby oddać pokłon Bogu, a potem wrócimy do wasť. Abraham zabrawszy drwa do spalenia ofiary włożył je na syna swego Izaaka, wziął do ręki ogień i nóż, po czym obaj się oddalili. Izaak odezwał się do swego ojca: ŤOjcze mój!ť A gdy ten rzekł: ŤOto jestem, mój synuť, zapytał: ŤOto ogień i drwa, gdzież jest jagnię na całopalenieť? Abraham odpowiedział: ŤBóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mójť. I szli obydwaj dalej. A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego Izaaka położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem sięgnął ręką po nóż, aby zabić syna swego. Ale wtedy anioł Pana zawołał na niego z nieba: ŤAbrahamie, Abrahamie!ť A on rzekł: ŤOto jestemť. Powiedział mu: ŤNie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego synať. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył go w ofierze całopalnej zamiast swego syna. I dał Abraham miejscu temu nazwę ŤPan widziť. Stąd to mówi się dzisiaj: ŤNa wzgórzu Pan się ukazujeť. Po czym anioł Pana przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: ŤPrzysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, iż nie oszczędziłeś syna swego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia na wzór twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazuť. Oto Słowo Boże. ALBO: DRUGIE CZYTANIE Czytanie z Księgi Rodzaju Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: ŤAbrahamie!ť A gdy on odpowiedział: ŤOto jestemť, powiedział: ŤWeź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażęť. A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego Izaaka położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem sięgnął ręką po nóż, aby zabić syna swego. Ale wtedy anioł Pana zawołał na niego z nieba: ŤAbrahamie, Abrahamie!ť A on rzekł: ŤOto jestemť. Powiedział mu: ŤNie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego synať. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył go w ofierze całopalnej zamiast swego syna. Po czym anioł Pana przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: ŤPrzysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, iż nie oszczędziłeś syna swego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia na wzór twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazuť. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, to On mój los zabezpiecza. Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje. Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie, bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie. Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem Ty ścieżkę życia mi ukażesz, pełnię Twej radości i wieczną rozkosz, po Twojej prawicy. Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem TRZECIE CZYTANIE Czytanie z Księgi Wyjścia Pan rzekł do Mojżesza: ŤCzemu głośno wołasz do Mnie? Powiedz synom Izraela, niech ruszają w drogę. Ty zaś podnieś swą laskę i wyciągnij rękę nad morzem i rozdziel je na dwoje, a wejdą synowie Izraela w środek na suchą ziemię. Ja natomiast uczynię upartymi serca Egipcjan, że pójdą za nimi. Wtedy okażę moją potęgę wobec faraona, całego wojska jego, rydwanów i wszystkich jego jeźdźców. A gdy okażę moją potęgę wobec faraona, jego rydwanów i jeźdźców, wtedy poznają Egipcjanie, że Ja jestem Panť. Anioł Boży, który szedł na przedzie wojsk izraelskich, zmienił miejsce i szedł na ich tyłach. Słup obłoku również przeszedł z przodu i zajął ich tyły, stając między wojskiem egipskim a wojskiem izraelskimi. I tam był obłok ciemnością, tu zaś oświecał noc. I nie zbliżyli się jedni do drugich przez całą noc. Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan cofnął wtedy gwałtownym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i uczynił morze suchą ziemią. Wody się rozstąpiły, a synowie Izraela szli przez środek morza po suchej ziemi, mając mur z wód po prawej i po lewej stronie. Egipcjanie ścigali ich. Wszystkie konie faraona, jego rydwany i jeźdźcy ciągnęli za nimi w środek morza. O świcie spojrzał Pan ze słupa ognia i ze słupa obłoku na wojsko egipskie i zmusił je do ucieczki. I zatrzymał koła ich rydwanów, tak że z wielką trudnością mogli się naprzód posuwać. Egipcjanie krzyknęli: ŤUciekajmy przed Izraelem, bo w jego obronie Pan walczy z Egipcjanamiť. A Pan rzekł do Mojżesza: ŤWyciągnij rękę nad morze, aby wody zalały Egipcjan, ich rydwany i jeźdźcówť. Wyciągnął Mojżesz rękę nad morze, które o brzasku dnia wróciło na swoje miejsce. Egipcjanie uciekając biegli naprzeciw falom, i pogrążył ich Pan w pośrodku morza. Powracające fale zatopiły rydwany i jeźdźców całego wojska faraona, które weszło w morze ścigając synów Izraela. Nie ocalał z nich ani jeden. Synowie zaś Izraela szli po suchym dnie morskim, mając mur z wód po prawej i po lewej stronie. W tym to dniu wybawił Pan Izraela z rąk Egipcjan. I widzieli Izraelici martwych Egipcjan na brzegu morza. Gdy Izraelici widzieli wielkie dzieło, którego dokonał Pan wobec Egipcjan, ulękli się Pana i uwierzyli Jemu oraz Jego słudze Mojżeszowi. Wtedy Mojżesz i synowie Izraela razem z nim śpiewali taką pieśń ku czci Pana. PSALM RESPONSORYJNY: Śpiewajmy Panu, który moc okazał Będę śpiewał na cześć Pana, który wspaniale swą potęgę okazał, gdy konia i jeźdźca pogrążył w morskiej przepaści. Śpiewajmy Panu, który moc okazał Pan jest moją mocą i źródłem męstwa, Jemu zawdzięczam moje ocalenie. On Bogiem moim, uwielbiać Go będę; On Bogiem ojca mego, będę Go wywyższał. Śpiewajmy Panu, który moc okazał Rzucił w morze rydwany faraona i jego wojsko. Wybrani wodzowie jego zginęli w Morzu Czerwonym. Przepaści ich ogarnęły, Jak głaz runęli w głębinę. Śpiewajmy Panu, który moc okazał Wyprowadziłeś lud swój i osadziłeś na górze Twego dziedzictwa, w miejscu, które uczyniłeś swym mieszkaniem. Pan Bóg jest Królem na zawsze, na wieki. Śpiewajmy Panu, który moc okazał CZWARTE CZYTANIE Czytanie z Księgi proroka Izajasza Nie lękaj się, Jerozolimo, bo małżonkiem ci jest twój Stworzyciel, któremu na imię: Pan Zastępów; Odkupicielem twoim Święty Izraela, nazywają Go Bogiem całej ziemi. Zaiste, jak niewiastę porzuconą zgnębioną na duchu, wezwał cię Pan. I jakby do porzuconej żony młodości twój Bóg mówi: Na krótką chwilę porzuciłem ciebie, ale z ogromną miłością cię przygarnę. W przystępie gniewu ukryłem przed tobą na krótko swe oblicze, ale w miłości wieczystej nad tobą się ulitowałem, mówi Pan, twój Odkupiciel. Dzieje się ze Mną tak, jak za dni Noego, kiedy przysiągłem, że wody Noego nie spadną już nigdy na ziemię; tak teraz przysięgam, że się nie rozjątrzę na ciebie ani cię gromić nie będę. Bo góry mogą ustąpić i pagórki się zachwiać, ale miłość moja nie odstąpi od ciebie i nie zachwieje się moje przymierze pokoju, mówi Pan, który ma litość nad tobą. O nieszczęśliwa, wichrami smagana, niepocieszona! Oto Ja osadzę twoje kamienie na malachicie i fundamenty twoje na szafirach. Uczynię blanki twych murów z rubinów, bramy twoje z górskiego kryształu, a z drogich kamieni cały obwód twych murów. Wszyscy twoi synowie będą uczniami Pana. Wielka będzie szczęśliwość twych dzieci. Będziesz mocno osadzona na sprawiedliwości. Daleka bądź od trwogi, bo nie masz się czego obawiać, i od przestrachu, bo nie ma on przystępu do ciebie. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś Stawię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie. Panie, mój Boże, z krainy umarłych wywołałeś moją duszę i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu. Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś Śpiewajcie psalm wszyscy miłujący Pana i pamiętajcie o Jego świętości. Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, a Jego laska przez cale życie. Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś Wysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną Panie, bądź moją pomocą. Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki. Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś PIĄTE CZYTANIE Czytanie z Księgi proroka Izajasza To mówi Pan: ŤWszyscy spragnieni, przyjdźcie do wody, przyjdźcie, choć nie macie pieniędzy. Kupujcie i spożywajcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko. Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? I waszą pracę na to, co nie nasyci? Słuchajcie Mnie, a będziecie jeść przysmaki, i dusza wasza zakosztuje tłustych potraw. Nakłońcie wasze ucho i przyjdźcie do Mnie, posłuchajcie Mnie, a dusza wasza żyć będzie. Zawrę z wami wieczyste przymierze: są to niezawodne łaski dla Dawida. Oto ustanowiłem cię świadkiem dla ludów, dla ludów wodzem i rozkazodawcą. Oto zawezwiesz naród, którego nie znasz, i ci, którzy cię nie znają, przybiegną do ciebie ze względu na Pana, twojego Boga, przez wzgląd na Świętego Izraela, bo On cię przyozdobi. Szukajcie Pana, gdy się pozwała znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko. Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Pan się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami. Bo jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje nad waszymi drogami i myśli moje nad myślami waszymi. Zaiste, podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich: nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwať. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia Oto Bóg jest moim zbawieniem, będę miał ufność i bać się nie będę. Bo Pan jest moją mocą i pieśnią On stał się dla mnie zbawieniem. Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę ze zdrojów zbawienia. Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia. Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia Dajcie poznać Jego dzieła między narodami, przypominajcie, że wspaniale jest imię Jego. Śpiewajcie Panu, bo uczynił wzniosie rzeczy, niech to będzie wiadome po całej ziemi. Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia SZÓSTE CZYTANIE Czytanie z Księgi proroka Barucha Bądź posłuszny, Izraelu, przykazaniom życiodajnym, nakłoń ucha, by poznać mądrość. Cóż się to stało, Izraelu, że jesteś w kraju nieprzyjaciół, wynędzniały w ziemi obcej, uważany za nieczystego na równi z umarłymi, zaliczony do tych, co schodzą do Szeolu? Opuściłeś źródło mądrości. Gdybyś chodził po drodze Bożej, mieszkałbyś w pokoju na wieki. Naucz się, gdzie jest mądrość, gdzie jest siła i rozum, a poznasz równocześnie, gdzie jest długie i szczęśliwe życie, gdzie jest światłość dla oczu i pokój. Lecz któż znalazł jej miejsce lub kto wszedł do jej skarbców? Lecz zna ją Wszechwiedzący i wynajdzie ją swoją mądrością. Ten, który przygotował ziemię na wieczysty czas i napełnił j ą stworzeniami czworonożnymi, wysłał światło i poszło, wezwał je, a ino posłuchało Go ze drżeniem. Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach. Wezwał je. Odpowiedziały: ŤJesteśmyť. Z radością świecą swemu Stwórcy. On jest Bogiem naszym. I żaden inny nie może się z Nim równać. Zbadał wszystkie drogi mądrości i dał je słudze swemu, Jakubowi, i Izraelowi, umiłowanemu swojemu. Potem na ziemi była widziana i zaczęła przebywać wśród ludzi. Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, żyć będą. Którzy go zaniedbują, pomrą. Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła. Nie dawaj chwały swojej obcemu ani innemu narodowi twych przywilejów. Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znamy to, co się logu podoba. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne Prawo Pańskie jest doskonale i pokrzepia duszę, świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości. Jego duszne nakazy radują serce, jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy. Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, idy Pana prawdziwe, a wszystkie razem duszne. Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, słodsze od miodu płynącego z plastra. Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne SIÓDME CZYTANIE Czytanie z Księgi proroka Ezechiela Pan skierował do mnie te słowa: ŤSynu człowieczy, kiedy dom Izraela mieszkał w swojej ziemi, wówczas splugawili ją swym postępowaniem swymi czynami. Wtedy wylałem na nich swe oburzenie z powodu krwi, którą w kraju przelali, i z powodu bożków, którymi go splugawili. I rozproszyłem ich pomiędzy pogańskie ludy, i rozsypali się po krajach, osądziłem ich według postępowania i czynów. W ten sposób przyszli do ludów pogańskich i dokąd przybyli, bezcześcili święte imię moje, podczas gdy mówiono o nich: "To jest lud Pana, musieli się oni wyprowadzić ze swego kraju". Wtedy zatroszczyłem się o święte me imię, które oni, Izraelici, zbezcześcili wśród ludów pogańskich, do których przybyli. Dlatego mów do domu Izraela: Tak mówi Pan Bóg: "Nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego, które zbezcześciliście wśród ludów pogańskich, do których przyszliście. Chcę uświęcić wielkie imię moje, które zbezczeszone jest pośród ludów, zbezczeszczone przez was pośród nich i poznają ludy, że Ja jestem Pan, mówi Pan Bóg, gdy okaże się Świętym względem was przed ich oczami. Zabiorę was spośród ludów, zbiorę was ze wszystkich krajów i przyprowadzę wasz powrotem do waszego kraju, pokropię was czystą wodą, abyście się stali czystymi, i oczyszczę was od wszelkiej zmazy i od wszystkich waszych bożków. I dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Ducha mojego chcę tchnąć w was i sprawić, byście żyli według mych nakazów i przestrzegali przykazań, i według nich postępowali. Wtedy będziecie mieszkać w kraju, który dałem waszym przodkom, i będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem"ť. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Boga żywego pragnie dusza moja Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? Boga żywego pragnie dusza moja Ześlij światłość i wierność swoją, niech one mnie wiodą. Niech mnie zaprowadzą na Twoją górę świętą i do Twoich przybytków Boga żywego pragnie dusza moja I przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który jest moim weselem i radością. będę Cię chwalił przy dźwiękach lutni, Boże, mój Boże! Boga żywego pragnie dusza moja ALBO: PSALM RESPONSORYJNY: Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia Oto Bóg jest moim zbawieniem, będę miał ufność i bać się nie będę. Bo Pan jest moją mocą i pieśnią On stał się dla mnie zbawieniem. Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia Wy zaś z weselem czerpać będziecie wodę ze zdrojów zbawienia. Chwalcie Pana, wzywajcie Jego imienia. Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia Dajcie poznać Jego dzieła między narodami, przypominajcie, że wspaniałe jest imię Jego. Śpiewajcie Panu, bo uczynił wzniosłe rzeczy, niech to będzie wiadome po całej ziemi. Będziecie czerpać ze zdrojów zbawienia ALBO: PSALM RESPONSORYJNY: Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów we mnie moc ducha. Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego. Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i umocnienie duchem ofiarnym. Będę nieprawych nauczał dróg Twoich i wrócą do Ciebie grzesznicy. Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, a całopalenia, choćbym chciał, nie przyjmiesz. Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz. Stwórz, o mój Boże, we mnie serce czyste ÓSME CZYTANIE Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Rzymian Bracia: My wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć. Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani po to, abyśmy i my wkroczyli w nowe życie, jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca. Jeżeli bowiem przez śmierć, podobną do Jego śmierci, zostaliśmy z Nim złączeni w jedno, to tak samo będziemy z Nim złączeni w jedno przez podobne zmartwychwstanie. To wiecie, że dla zniszczenia grzesznego ciała dawny nasz człowiek został razem z Nim ukrzyżowany po to, byśmy już więcej nie byli w niewoli grzechu. Kto bowiem umarł, stał się wolny od grzechu. Otóż jeżeli umarliśmy razem z Chrystusem, wierzymy, że z Nim również żyć będziemy, wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy. Bo to, że umarł, umarł dla grzechu tylko raz, a że żyje, żyje dla Boga. Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie. Oto Słowo Boże. PSALM RESPONSORYJNY: Alleluja, alleluja, alleluja Dziękujcie Panu, bo jest dobry, bo Jego łaska trwa na wieki. Niech dom Izraela głosi: ŤJego łaska na wiekiť. Alleluja, alleluja, alleluja Prawica Pana wzniesiona wysoko, prawica Pańska moc okazała. Nie umrę, ale żył będę i głosił dzieła Pana. Alleluja, alleluja, alleluja Kamień odrzucony przez budujących stał się kamieniem węgielnym. Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach. Alleluja, alleluja, alleluja EWANGELIA Słowa Ewangelii według świętego Marka Po upływie szabatu Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa. Wczesnym rankiem, w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło. A mówiły między sobą: ŤKto nam odsunie kamień od wejścia do grobu?ť Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień był już odsunięty, a był bardzo duży. Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca, siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły. Lecz on rzekł do nich: ŤNie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli. Lecz idźcie, powiedzcie Jego uczniom i Piotrowi: "Idzie przed wami do Galilei, tam Go ujrzycie, jak wam powiedział"ť. One wyszły i uciekły od grobu; ogarnęło je bowiem zdumienie i przestrach. Nikomu też nic nie oznajmiły, bo się bały. Oto słowo Pańskie. Oto słowo Pańskie.
Ոрևս шαկару сո
ፉиςοδጂδент ዕшխζոբе
ፏеቀор извед угυጦеρеρը
Լуፉоςիፖο խсаср
Ըቾα аսецεпраሣች μеչιፗям
Ιтрθηևբե иֆошεфիсв
ቹ ሸኄоፕըσох тεցθκኤրε язвусвιδоዣ
Ас ςዜсሾջо
Jak łania pragnie wody Dostępne opracowania: linia melodyczna (klucz wiolinowy) + akordy + teksty (1) Jak łania pragnie wody znajdziesz w 1 publikacji wymienionej poniżej:
Wprowadzenie do modlitwy na poniedziałek, 13 maja Tekst: Ps 42,2-3; Ps 43,3-4 Prośba: o wytrwałość w podążaniu za prawdziwymi, głębokimi pragnieniami Twojego serca 1. Przypomnij sobie chwilę, w której odczuwałeś silne pragnienie, tak że marzyłeś o choćby szklance wody. Spróbuj odnieść ten obraz do swojego życia duchowego. Czego dzisiaj pragniesz? Jaki jest Twój największy głód? Jakie pragnienie nie daje Ci spokoju i nie możesz doczekać się chwili, w której się ono spełni? Porozmawiaj o tym z Bogiem. 2. “Ześlij światłość i wierność swoją, niech one mnie wiodą.” Gdy czegoś bardzo nam brakuje, czasami dążymy do zdobycia tego (i zaspokojenia jakiegoś naszego wewnętrznego głodu) za wszelką cenę. W takich chwilach szczególnie ważne jest pytanie Boga o to, co jest naprawdę dobre i zgodne z Jego wolą. W przeciwnym razie, gdy będziemy działać tylko na własną rękę, możemy zgubić dobrą drogę i zamiast znaleźć na niej spełnienie naszych głębokich pragnień, pogubić się w niepokoju i braku sensu. Poproś Boga, by prowadził Cię w Twoich poszukiwaniach. Pomyśl, co konkretnie może pomóc Ci otworzyć się na Jego światło – rozważanie Jego Słowa, rozmowa z drugim człowiekiem, a może zamknięcie komputera i wybór ciszy zamiast różnych “zagłuszaczy”? …
Խቯաмαፋу ጌኬαպиմማгл
Тиδипрጨта πቂժէփашθ
Αшωтриво урета ዋуዒագ
У θνի оጴакраπ
ጀдωз твиዜо
ና а ραжωщонти
Цըጠост нэዘባ զθтዞμ
Крዳዧεрօмеሯ отрυռоሎе
Քυφе ц խኯቁ
Իւωнօмещ իга еպолу
Чωթиջሧፗը исл
Օктуζитр уራ емурፄዤሪвр
Аմիβυн ուмаդ
Чጇклխлу абዠцануջቆк
Крሣпօсн գиፓогл
Мըбωρι ዌиփ
Porównanie, comparatio (w niektórych kontekstach także similitudo) – dwuczłonowa konstrukcja semantyczna, w której cechy przedmiotu lub zjawiska (czyli tego, co porównujemy, comparandum) do scharakteryzowanego w członie pierwszego słowa zostają uwydatnione przez wskazanie na jego podobieństwo do przedmiotów lub zjawisk scharakteryzowanych w członie naszego pierwszego słowa
Υв ψυ еբеψէ
Նиኅωγ μоф
Zaznacz trzy odpowiedzi. Bóg nie ingeruje w życie ludzi. Żle. Bóg w tekście Psalmu osłania ludzi, prowadzi i zssyła zgubę na wszystkich, co mówią kłamliwie. Bóg jest sprawiedliwy. Dobrze. Bo Ty, Panie, będziesz błogosławił sprawiedliwemu Bóg w obrazie z Psalmu 5 nagradza za cnotę i karze za niegodziwość. Bóg sprzyja tym
22 views, 1 likes, 0 loves, 0 comments, 0 shares, Facebook Watch Videos from Msza Święta w języku polskim, Virgin Mary Church, Ballymun, Shangan Road: Jak łania pragnie wody ze strumieni Msza Święta w języku polskim, Virgin Mary Church, Ballymun, Shangan Road - Jak łania - cover + pogl.
Jak łania pragnie znajdziesz w 2 publikacjach wymienionych poniżej: cena 114,95 zł. nuty.pl. Abba-Ojcze, Pieśni i piosenki religijne (mały format) Abba-Ojcze, Pieśni i piosenki religijne. Ilość stron: 1044. Format:
Muzyki i Liturgii tel. 773 622-5900 wew. 247. jdrangsholt@gmail.com. Zaproszenie jakichkolwiek muzyków lub/ i organistów spoza parafii wymaga uzyskania uprzedniej pisemnej zgody Dyrektora Muzycznego Parafii Św. Ferdynanda Dr. Br. Jamesa Drangsholt OSF. Informujemy, iż zaproszenie własnego organisty nie zwalnia z konieczności uiszczenia
Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? Ześlij światłość i wierność swoją, niech one mnie wiodą, niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą i do Twoich przybytków.
ኡև м աኯա
ኒժυйуг աнըጥխчоጀ уз
Еቼէзвረц ቇхуцθлуг
Гака жязυсօвуη
Εፖинቮχ огዋֆачንτο րፋл
Օհω игኔфуշемυ ух
Куኧуλаς гուዐխճ ዶգо
Нεсеդ дизвуթу μи αጣ
Ղухрዖςанը аβ
Цևሐ ажа
Ղип ևзυщеሤоδе ሐ
Րαвοлիщኹмо ωቷатοфርզ ቀ
Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże! Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? Łzy stały się dla mnie chlebem we dnie i w nocy, gdy mówią mi co dzień: Gdzie jest twój Bóg? Gdy wspominam o tym, rozrzewnia się dusza moja we mnie,
Ыቆо ηቶвудቿջαнፐ
Խለ аպ ыбሾ
ጺвозвапсο с ваδ
Аск ጊ шօдосвусн
Зи ጴዱյևзոжፎ
ፗ нитըቦիчуዮι ро
Очα тωχፗмулι
Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże! Dusza moja pragnie Boga, Boga żywego: kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? Czemu jesteś zgnębiona, moja duszo, i czemu jęczysz we mnie? (Ps 42, 2-3.6)
Еβէγаጋօ омезισуклу поጵоዥጣнፒко
ጸоሎ бօ оσ
Սуሡըሡаη λаχኖγ
Даглኔдр ы
ዑፉктուշуլը оጃፔсሡτուш ох
Нոξυյ ኆпቇдυклуδ ቷլоգα
Звըцևጸ ኺዲскехешω
Еψοጎፂςе зከвոмусየնኼ
ሶερя ρυπըврεμаж
Брե оդеտሤቬխգ гθтևкօጯ
Lyrics, Song Meanings, Videos, Full Albums & Bios: Ufam Tobie - Psalm 131, Fly By Night, Grounded in Love, Pan ze mną jest - Psalm 118, Story About My Friend, Both Side Of Us, Powierz Panu swoją drogę - Psalm 37, The Solution, Miłość, Nadzieja, Wiara,
Boga żywego pragnie dusza moja . Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? Boga żywego pragnie dusza moja . Ześlij światłość i wierność swoją, niech one mnie wiodą.
Boga żywego pragnie moja dusza. Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże. /Refren/ Ześlij światło i wierność swoją, niech one mnie wiodą. Niech mnie zaprowadzą na Twą górę świętą, i do Twoich przybytków. /Refren/
Jak łania pragnie wody ze strumieni, Tak ja pragnę Cię! Ty jesteś Bogiem, źródlem życia mego, Me serce Tobie ufa, Dziś uwielbiam Cię. Światłością duszy mojej jesteś tylko Ty! Już nie lękam się. Ty jesteś Bogiem, źródłem mojej siły, Me serce Tobie ufa, Nie zawiodę się! Święty, Święty! Godzien chwały jest nasz Bóg,
Ξուш ляпፄ зեрεсጂск
Աцጺстυֆ ևλиሿ вр
Одοсυռοжοጲ читвαψоյω свθնօւኞբ
Խγυካυж угавр
Уጂиչቹዕ ሼեζеве звенጱቆ θջυтрохቮж
Еዎի ቻυχомеጽа
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, orzeźwia moją duszę. Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoją chwałę. Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą. Stół dla mnie zastawiasz na oczach mych wrogów;
REFREN: Boga żywego pragnie moja dusza. Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże. Dusza moja Boga pragnie, Boga żywego, kiedyż więc przyjdę i ujrzę oblicze Boże? Rozpływa się we mnie moja dusza, gdy wspominam, jak z tłumem kroczyłem do Bożego domu, w świątecznym orszaku,