Lokomotywa Julian Tuwim Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch - jak gorąco! Uch - jak gorąco! Puff - jak gorąco! Uff - jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze palacz węgiel w nią sypie. ↓ Wagony do niej podoczepiali Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, I pełno ludzi w każdym wagonie, A w jednym krowy, a w drugim konie, A w trzecim siedzą same grubasy, Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy, A czwarty wagon pełen bananów, A w piątym stoi sześć fortepianów, W szóstym armata - o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka! W siódmym dębowe stoły i szafy, W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, W dziewiątym - same tuczone świnie, W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie. A tych wagonów jest ze czterdzieści, Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści. Lecz choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów, I każdy nie wiem jak się wytężał, To nie udźwigną, taki to ciężar. ↓ Nagle - gwizd! Nagle - świst! Para - buch! Koła - w ruch! Najpierw - powoli - jak żółw – ociężale, Ruszyła - maszyna - po szynach - ospale, Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, I kręci się, kręci się koło za kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, I dudni, i stuka, łomoce i pędzi, A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po torze, po torze, po torze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las, I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to. Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana, Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana. ↓ A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A co to to, co to to, kto to tak pcha, Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? To para gorąca wprawiła to w ruch, To para, co z kotła rurami do tłoków, A tłoki kołami ruszają z dwóch boków I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy, I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!… ↓ © Copyright by Fundacja im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim, Warszawa 2006 Dochody Fundacji im. Juliana Tuwima i Ireny Tuwim pochodzą jedynie z honorariów z tytułu praw autorskich do dzieł jej Patronów i przeznaczone są w całości na pomoc dzieciom niepełnosprawnym i na popularyzację twórczości obojga Autorów. ← poprzedni wiersz | następny wiersz → ↑

Na dobry początek dnia, tak przy niedzieli... Poza tym... Czytamy, śpiewamy, deklamujemy wierszyki i słyszę... "Stoi na stacji lomokotywa" Za nic w świecie nie chce im przejść przez gardło "lokomotywa". Rozbawiają mnie tym do łez :) Swoją drogą, co jest takiego w "Lokomotywie", "Rzepce" czy "Samochwale", że kolejne pokolenia uwielbiają te wiersze? Jak to jest, że proces ich zapamiętywania jest tak szybki? Tak szybki, że same dzieci są zaskoczone prędkością z jaką się ich uczą. I wreszcie, czy ktoś mi znajdzie osobę, która po kilkudziesięciu latach nie pamięta chociaż jednego z tych wierszy? Dziecięca pamięć jest rewelacyjna, mózg chłonie wiedzę jak gąbka. Mimochodem, przy zabawie. I to jest rewelacja. Powoli myślimy o dalszej nauce naszych dzieci. Czy ktoś z Was ma za sobą doświadczenia nauczania domowego? A może szkoła demokratyczna? Co prawda my nie mamy szans na taką szkołę w naszej okolicy, ale opinie o tej formie nauki jak najbardziej nas interesują. I piosenka, która ostatnio wpadła i nie chce z głowy wypaść. Optymistyczna. Gabryś przychodzi rano do naszego łóżka i mówi: "A teraz Ty, to Twój dzień" - co oznacza, że to mój dzień na robienie mleka, ot taki cwaniak :) Pozdrawiamy ciepło :)

Miałam wczoraj okazję poprowadzić warsztaty polonistyczno-artystyczne dla polskich dzieci w Genewie. Są to zajęcia organizowane przez polską misję katolicką i mają na celu przybliżenie dzieciom polskiej kultury i tradycji. Ponieważ o zajęciach dowiedziałam się 4h przed planowanym rozpoczęciem, nie miałam wiele czasu na przygotowanie. Chciałabym podzielić się z Wami tym, co udało mi się na szybko zrobić. Na warsztatach omawialiśmy wiersz Juliana Tuwima "Lokomotywa". Na początku wyjaśniłam dzieciom kim był Julian Tuwim oraz pokazałam jego portret. Dlaczego ten wiersz? Ponieważ w tym roku obchodzimy rok Juliana Tuwima, a "Lokomotywa" to dla mnie klasyk nad klasykami. Następnie przeczytałam wiersz na głos, zatrzymując się przy słowach, które mogły być niezrozumiałe. Po lekturze przystąpiliśmy do zadań. Na początku przeprowadziłam z dziećmi krótką dyskusję o środkach transportu. Ich zadaniem bylo m. in. wymienienie innych znanych im środków transportu. Aby im to ułatwić skorzystałam z kart naukowych (dostępne tu). Po krótkiej dyskusji przeszliśmy do kolejnego zadania: poprosiłam dzieci o ułożenie w odpowiedniej kolejności ponumerowanych wagonów. Wagonów specjalnie nie laminowałam, aby można je było kolorować, jeśli ktoś miałby na to ochotę. Po skończonym zadaniu przystąpiliśmy do ponownej lektury wiersza i dopasowywania obrazków do odpowiednich wagonów. A ponieważ wagonów było ze czterdzieści, a autor nie wiedział co się w nich mogło jeszcze zmieścić, poprosiłam, aby dzieci wymyśliły co można jeszcze przewozić w pociągu i następnie to narysowały. Poniżej twórczość Zosi. Na zakończenie zapytałam czy pamiętają jaki był tytuł omawianego wiersza i poprosiłam, aby ułożyły wyraz "lokomotywa" z rozsypanki sylabowej. Materiały do zajęć: lokomotywa i ponumerowane wagony zawartość wagonów rozsypanka sylabowa plakat z Julianem Tuwimem z gazety "Nauczycielka Szkoły Podstawowej" nr 23

Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch - jak gorąco! Uch - jak gorąco! Puff - jak gorąco! Uff - jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze palacz węgiel w nią sypie. Wagony do niej podoczepiali Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, I pełno ludzi w każdym wagonie, A w jednym krowy, a w drugim konie, A w trzecim siedzą same grubasy, Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy, A czwarty wagon pełen bananów, A w piątym stoi sześć fortepianów, W szóstym armata - o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka! W siódmym dębowe stoły i szafy, W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, W dziewiątym - same tuczone świnie, W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie, A tych wagonów jest ze czterdzieści, Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści. Lecz choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów, I każdy nie wiem jak się wytężał, To nie udźwigną, taki to ciężar. Nagle - gwizd! Nagle - świst! Para - buch! Koła - w ruch! Najpierw -- powoli -- jak żółw -- ociężale, Ruszyła -- maszyna -- po szynach -- ospale, Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, I kręci się, kręci się koło za kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, I dudni, i stuka, łomoce i pędzi, A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po torze, po torze, po torze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las, I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to. Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana, Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana. A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A co to to, co to to, kto to tak pcha, Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? To para gorąca wprawiła to w ruch, To para, co z kotła rurami do tłoków, A tłoki ruszają z dwóch boków I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy, I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!...

Stoi na stacji lokomotywa, która ma jeĽdzić na biopaliwach. Chciałaby jechać, ale nie może, bo to po pierwsze wypada drożej, po drugie, skutkiem jakich¶ przekrętów, w kraju brak kilku biokomponentów, a jak się kupi je z zagranicy, to będ± stratni polscy rolnicy. Po trzecie spalin skład tak się zmienia, że wzrosn± wokół zanieczyszczenia , po czwarte jazda ma wpływ szkodliwy na biedny silnik lokomotywy... Takich zagrożeń jest ze czterdzie¶ci, sam nie wiem, co się w nich jeszcze mie¶ci. Lecz choćby przyszło ekspertów tysi±c, a każdy gotów nie tylko przysi±c, lecz także dowie¶ć w uczonych pracach, ze ta ustawa się nie opłaca, to j± ochoczo przegłosowali znaczn± większo¶ci± Wysokiej Sali zlobbingowani nasi posłowie, co kłopot maj± z olejem. W głowie. Nagle gwizd nagle ¶wist spaliny buch koła w ruch najpierw powoli jak żółw ociężale na biopaliwie silnik odpalił turkoce, łomoce co¶ stuka i puka to tłoki tak wala korbowód się grzeje i strzela co¶ w rurę co¶ dziwnego się dzieje obroty nierówne zawory już dzwoni± a z rury zajeżdża ziemniaczanych placków woni± Ruszyła maszyna po szynach ospale bo biopaliwo jest na gorzale i biegu przy¶piesza i gna coraz prędzej lecz silnik wręcz wyje i grzeje się czę¶ciej i zgrzytów w silniku znie¶ć już nie sposób i wszystko czerwone się nagle zrobiło i lokomotywę rozpier...ło. Fajne? Wyślij link znajomemu: | Głosów: 7 | Dodał: kali | Kiedy: 2006-07-16

I Stoi na stacji lokomotywa. Ciężka, ogromna, pot z niej spływa Zaszczyt!) się na to powoływać, wybacz_mi ale będę to powoli rozwijać Czas na oklaski?) Nie ta chwila, Użyj wyobraźni- to rozkmina Od mojej parafazy wiele się zaczyna, mogę to wyrazić w przeplatanych rymach Buch jak gorąco oh! pufff jak gorąco oh! Cud cofnął zło stąd, bruk wchłonął w głąb to Tchórz osiągnął dno, to mózg wciągnął w błąd go Grunt to odporność a ja znów z podobną grą słów Wchodzę, wchodzę, wchodzę na ten bit ziom Po drodze coś stworzę, jak sądzę będzie miło I owszem to jest proste, przez mój postęp tamci milkną Sam oceń co jest gorsze-no proszę rzeczywistość Chcesz to miasto zburz i będzie awesome w chuj Po prostu gwiazdą rzuć najlepiej celuj w autobus Sukienkę ciasną włóż i facjatę maską zduś Masz ciężko zasnąć tu, gdy bawię się skladanką słów Ref Najpierw powoli, jak żółw ociężale Za mną wagony w nich życie całe Bagaż doświadczeń, każdy ciągnie własny Zbiór wszystkich wydarzeń i miejsce na ciąg dalszy x2 II Masz bagaż doświadczeń? Niektórzy mają ich wagony Każdy wiezie osobną akcję pomagającą osobowość tworzyć Jak pantograf na trakcę, sięgają do Twojej historii Każdy zarys marzeń, przyjaźnie, bądź ostrożny Ktoś może je zniszczyć tym kimś jesteś tylko ty Pilnuj swoich myśli nie pozwól im błądzić Czerp z nich korzyści, bliskim nie oszczędzaj troski Życie to wielki wyścig dopiero po wszystkim odpocznij Kiedyś był taki okres, że bałem się zamknąć oczy Chwilę potem nadszedł gorszy, bałem się je otworzyć To był problem, mój problem, musiałem się go pozbyć To co dobre nie trafiało do mnie, odwrócony od każdej opcji Pesymizm, Pesymizm wypełniał mnie po brzegi_i Nie ma co się dziwić, lod z serca budził zakrzep krwi Zanim znajomi spostrzegli byłem już w głębokiej depresji Trzeba te demony przepędzić, przepędzić, dziękuję Ci Ref Najpierw powoli, jak żółw ociężale Za mną wagony w nich życie całe Bagaż doświadczeń, każdy ciągnie własny Zbiór wszystkich wydarzeń i miejsce na ciąg dalszy x2 III Postanowiła się wycofać moja wiara w siebie tamtej nocy Przytłoczony wszystkim dookoła potrzebowałem pomocy Nie żadnych kurwa porad, tylko pomocnej dłoni Ale nic prócz rozczarowań nie kreowało mojej drogi Dni coraz dłuższe z minuty na minutę coraz smutniej Użalanie nad sobą weszło już do potęgi drugiej Choć to już jest przeszłość, dzięki tym chwilom dzisiaj więcej rozumiem Jak ważna jest obecność cechy, którą odzyskałem z trudem Wiara we własne wartości-tak jak ten mój kawałek Napisałem go jakoś rok po tym jak odzyskałem tą wiarę Rok dwadwanaście był okropny ale przyniósł mi wielką zmianę Mam sam dla siebie podziw, że kurwa dałem radę Najmroczniejszy okres z mojego życia już za mną Kolejne będą prostsze, droga do wyjścia omijając bagno Poznałem siebie już nie jestem sobie obcy Jestem siebie pewien to przychodzi z wiekiem, jestem dorosły Ref Najpierw powoli, jak żółw ociężale Za mną wagony w nich życie całe Bagaż doświadczeń, każdy ciągnie własny Zbiór wszystkich wydarzeń i miejsce na ciąg dalszy x2

Wykonawca: White House Records Album: Poeci Data wydania: 2009-01-01 Gatunek: Rap, Polski Rap Producent: White House Records Tekst piosenki Stoi na stacji lokomotywa Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa, tłusta oliwa Stoi i sapie, dyszy i dmucha Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch - jak gorąco! Uch - jak gorąco! Puff - jak gorąco! Uff - jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie A jeszcze palacz węgiel w nią sypie Wagony do niej podoczepiali Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali I pełno ludzi w każdym wagonie A w jednym krowy, a w drugim konie A w trzecim siedzą same grubasy Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy A czwarty wagon pełen bananów A w piątym stoi sześć fortepianów W szóstym armata - o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka! W siódmym dębowe stoły i szafy W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy W dziewiątym - same tuczone świnie W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie A tych wagonów jest ze czterdzieści Sama nie wiem, co się w nich jeszcze mieści Lecz choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów I każdy nie wiem jak się wytężał To nie udźwigną, taki to ciężar Nagle - gwizd! Nagle - świst! Para - buch! Koła - w ruch! Najpierw - powoli - jak żółw – ociężale Ruszyła - maszyna - po szynach - ospale Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem I kręci się, kręci się koło za kołem I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej I dudni, i stuka, łomoce i pędzi A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po torze, po torze, po torze, przez most Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to Gładko tak, lekko tak toczy się w dal Jak gdyby to była piłeczka, nie stal Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A co to to, co to to, kto to tak pcha Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? To para gorąca wprawiła to w ruch To para, co z kotła rurami do tłoków A tłoki kołami ruszają z dwóch boków I gnają, i pchają, i pociąg się toczy Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!… Ahh Interpretacja piosenki Dziękujemy za wysłanie interpretacji Nasi najlepsi redaktorzy przejrzą jej treść, gdy tylko będzie to możliwe. Status swojej interpretacji możesz obserwować na stronie swojego profilu. Dodaj interpretację Jeśli wiesz o czym śpiewa wykonawca, potrafisz czytać "między wierszami" i znasz historię tego utworu, możesz dodać interpretację tekstu. Po sprawdzeniu przez naszych redaktorów, dodamy ją jako oficjalną interpretację utworu! Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść interpretacji musi być wypełniona. Wyślij Niestety coś poszło nie tak, spróbuj później. Treść poprawki musi być wypełniona. Dziękujemy za wysłanie poprawki. Najpopularniejsze od White House Records

Wiersze Julian Tuwim ab urbe condita abecadlo aere prennius alkohol bal w operze bambo brzózka kwietniowa chrystus miasta ciemna noc cuda i dziwy do krytyków do losu do prostego człowieka dwa Michały dwa wiatry dyzio marzyciel falliczna pieśń figielek gabryś gdyby gdybym był krzakiem gorące mleko idzie Grześ kapuśniaczek karta z dziejów ludzkości kocham w tobie to zmichrzowie kotek list do dzieci lokomotywa melodia mieszkańcy modlitwa modlitwa 2 mróz nauka o Grzesiu kłamczuchu i jego cioci o kocie ogień okulary ona przetrwam pstryk ptak ptasie plotki ptasie radio rok i bieda rozwiązuja sie nagle i lekko rwanie bzu rycerz krzykalski rzeczka rzepka skakanka słoń trąbalski słówka i slufka śmierdziel spóźniony słowik stół szczęście taniec trudny rachunek w aeroplanie warzywa wiosna wspomnienie wszyscy dla wszystkich zdarzyło mi sie to pierwszy raz zosia samosia Lokomotywa Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa - Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch - jak gorąco! Uch - jak gorąco! Puff - jak gorąco! Uff - jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze palacz węgiel w nią sypie. Wagony do niej podoczepiali Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, I pełno ludzi w każdym wagonie, A w jednym krowy, a w drugim konie, A w trzecim siedzą same grubasy, Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy. A czwarty wagon pełen bananów, A w piątym stoi sześć fortepianów, W szóstym armata, o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka! W siódmym dębowe stoły i szafy, W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, W dziewiątym - same tuczone świnie, W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie, A tych wagonów jest ze czterdzieści, Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści. Lecz choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów, I każdy nie wiem jak się natężał, To nie udźwigną - taki to ciężar! Nagle - gwizd! Nagle - świst! Para - buch! Koła - w ruch! Najpierw powoli jak żółw ociężale Ruszyła maszyna po szynach ospale. Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, I kręci się, kręci się koło za kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, I dudni, i stuka, łomoce i pędzi. A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po torze, po torze, po torze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to, Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie ciężka maszyna zziajana, zdyszana, Lecz raszka, igraszka, zabawka blaszana. A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A co to to, co to to, kto to tak pcha? Że pędzi, że wali, że bucha, buch-buch? To para gorąca wprawiła to w ruch, To para, co z kotła rurami do tłoków, A tłoki kołami ruszają z dwóch boków I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy,, I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!...

Opublikowano: 22 października, 2019 o 6:51 am / przez / komentarze (0) W czwartek, 17 października 2019r., uczniowie Szkoły Podstawowej w Stadłach zwiedzili firmę Newag SA, której pojazdy szynowe podbijają Europę. Przed wycieczką po zakładzie, każdy uczeń dostał kask ochronny, kamizelkę odblaskową oraz odbyło się krótkie szkolenie BHP dotyczące bezpiecznego poruszania się po terenie zakładu. Uczniowie obejrzeli również prezentację dotyczącą historii firmy oraz zostali zapoznani z jej działalnością. Kolejnym etapem wycieczki było zwiedzanie hal produkcyjnych. Uczestnicy poznali proces budowy największych i najbardziej nowoczesnych składów kolejowych w naszym kraju. Zwiedzający byli pod wielkim wrażeniem, że tak nowoczesna firma produkująca takie piękne pociągi znajduje się w Nowym Sączu. Dodatkową atrakcją była możliwość wejścia do nowych pociągów oraz zwiedzanie zautomatyzowanych kabin maszynistów. Na koniec zostały wykonane pamiątkowe zdjęcia a uczestnicy otrzymali firmowe gadżety. Wycieczka dostarczyła wielu wrażeń i cennych informacji. Było wspaniale! Dziękujemy firmie Newag oraz Panu Jakubowi Dziedzicowi, który z wielkim zaangażowaniem zajął się naszą grupą. SP STADŁA Komentarze

"Stoi na stacji lokomotywa, ciężka, ogromna i pot z niej spływa, tłusta oliwa..." Te słowa usłyszeć dziś można było wraz z wieloma innymi osobami na Pl. Zamkowym. Odbyło się tam zbiorowe czytanie "Lokomotywy" Juliana Tuwima. "Stoi na stacji lokomotywa, ciężka, ogromna i pot z niej spływa, tłusta oliwa..." Te słowa usłyszeć dziś można było wraz z wieloma innymi osobami na Pl. Zamkowym. Odbyło się tam zbiorowe czytanie "Lokomotywy" Juliana Tuwima. To część ogólnopolskiej akcji "Tydzień Czytania Dzieciom". W czasie kilkugodzinnego festynu na warszawskim Rynku Starego Miasta występował balet i zespoły dziecięce, zostały przeprowadzone konkursy związane z bajkami, odbywały się wspólne recytacje i śpiewanie piosenek. Ze zgromadzonymi dziećmi bawili się i czytali aktorzy Artur Barciś, Małgorzata Kożuchowska, Irena Karel, artyści estrady - Wojciech Mann i Krzysztof Materna, malarka Hanna Bakuła, trener piłkarzy Jerzy Engel oraz wiele innych znanych i lubianych postaci życia artystycznego i publicznego.

CytatybazaJulian TuwimStoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej [...] Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa – Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha. Nieco podobne cytaty Niech więc nie dziwią się młodzi, złaknieni sprawiedliwości antykomuniści, którzy dziś chcą potępić cały PRL, że zbuntuje się przeciw nim ogromna rzesza ludzi, którzy przepracowali w PRL – u kilkadziesiąt lat, a nie dane jest im faryzejskie poczucie czystości czy choćby amnezja. powiązane hasła: PRL Zgadzam się z ogromną większością polskiego społeczeństwa, że dla kraju takiego jak Polska lepiej być w Unii niż poza nią nie tylko z powodów gospodarczych, ale ze względu na bezpieczeństwo. Jesteśmy w Unii i powinniśmy koncentrować się na ciągłym sprawdzaniu, jakie działania UE służą naszemu rozwojowi, a jakie nie. Chodzi o odejście od sytuacji, w której ogromna większość zachwyca się wszystkim, co się dzieje w Unii, a mniejszość wszystko potępia. Życie to ciężka i smutna sprawa. Dzieci to strzała, którą wysyłamy w przyszłość, to najpiękniejszy po nas ślad. Ale z drugiej strony to bardzo trudne wyzwanie i ciężka codzienna praca. Najważniejsza praca w naszym życiu. Komuniści reszty nie biorą. Skupienie i ciężka praca to są realne klucze do sukcesu. Nie spuszczaj oczu z celu i po prostu pokonuj kolejne kroki w drodze do niego. Jeśli nie jesteś pewien którą drogę wybrać, zrób to obydwoma sposobami i zobacz który działą lepiej. Tam faktycznie najbardziej liczy się talent, przepraszam ale ciężka praca przede wszystkim i trzeba naprawdę się nauczyć, że każdy sukces większy czy mniejszy tak naprawdę nie ma znaczenia, bo trzeba właśnie mieć gdzieś tam swoją własną hierarchę wartości i nie poddawać się. I dystans zdecydowanie. Przecież dziś nie ma różnicy. Mam nikłą nadzieję, że będzie pan mógł to opublikować. Jeżeli decydent z radia ZET mówi, że nie będzie emitował piosenek jakiegoś wykonawcy, to czym on się różni od decydenta z ulicy Mysiej? Niczym. To jest ta sama krew. Wtedy oddano władzę dyletantom, którzy mieli kontrolować przepływ idei. Dzisiejsi dyletanci robią dokładnie to samo dla pieniędzy. Dla mnie nie ma różnicy między szefem propagandy z PZPR, a dyrektorem stacji radiowej Zet czy RMF. Tamci klęczeli przed Leninem, ci liżą buty fabryce proszku do prania. Niewidzialna ręka rynku zawsze porusza się szybciej i lepiej niż ciężka ręka rządu. Człowiek w naszych czasach walczy z rzeczami, z którymi nie powinno się walczyć, bo są nieuchronne. Istnieje ogromna presja, żeby być sprawnym i megaestetycznym. A starość, tak zresztą jak śmierć, po prostu jest. Buddyści twierdzą, że jeżeli jesteśmy w stanie zawalczyć z jakimś problemem, to powinniśmy to zrobić, natomiast jeśli nie da się z czymś walczyć, to trzeba przestać o tym myśleć, bo to nie ma sensu.

Lokomotywa! Jest na banhowie ciynszko maszyna Rubo jak kachlok - niy limuzyna Stoji i dycho, parsko i zipie, A hajer jeszcze wongiel w nia sypie. Potym wagony podopinali I całym szwongym kaj¶ pojechali. W piyrszym siedziały se dwa Hanysy Jeden kudłaty, a drugi łysy, Prawie do siebie niy godali, Bo się do kupy jeszcze niy znali. W drugim jechała banda goroli WiyĽli ze soba krzinka jaboli I pełne kofry samych presworsztóf I kabanina pro¶ciutko z rusztu. Pili i żarli, jeszcze ¶piywali, Potym bez łokno wszyscy rzigali. W czecim Cygony, Żydy, Araby A w czwartym jechały za¶ same baby. W piontym za¶ Ruski. Ci mieli życie! Sasza łożarty siedzioł na tricie. Gwiozda mioł na czopce, stargane łachy, Krziwiył pycholem i ciepoł machy. A w szóstym za¶ były same armaty, Co je wachował jaki¶ puklaty. W siódmym dwa szranki, pufy, wertikol, Smyczy maszyna może donik±d. Jak przejyżdżali bez ¦l±skie Piekary Kaj wom to robiom kółka do kary, Maszyna sztopła! Kufry ¶leciały I każdy latoł jak pogupiały. To jaki¶ ciućmok i łajza! Ciupn±ł i ¶limtoł sygnal na glajzach. Mog i¶ć do haĽla abo do lasa, Niy pokazywać tego mamlasa! Potym mu ale do szmot nakopali, Maszyna ruszyła, cug jechoł dali. Bez pola, lasy, góry, tunele, Dar za sobom samym te duperele Aż się zagrzoły te biydne glajzy, Maszyna sztopła i koniec jazdy.

Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa – Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Buch – jak gorąco! Uch – jak gorąco! Puff – jak gorąco! Uff – jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze palacz węgiel w nią sypie. Wagony do niej podoczepiali Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, I pełno ludzi w każdym wagonie, A w jednym krowy, a w drugim konie, A w trzecim siedzą same grubasy, Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy. A czwarty wagon pełen bananów, A w piątym stoi sześć fortepianów, W szóstym armata, o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka! W siódmym dębowe stoły i szafy, W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, W dziewiątym – same tuczone świnie, W dziesiątym – kufry, paki i skrzynie, A tych wagonów jest ze czterdzieści, Sam nie wiem, co się w nich jeszcze choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów, I każdy nie wiem jak się natężał, To nie udźwigną – taki to ciężar!Nagle – gwizd! Nagle – świst! Para – buch! Koła – w ruch! Najpierw powoli jak żółw ociężale Ruszyła maszyna po szynach ospale. Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, I kręci się, kręci się koło za kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, I dudni, i stuka, łomoce i pędzi. A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po torze, po torze, po torze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to, Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie ciężka maszyna zziajana, zdyszana, Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana. A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A co to to, co to to, kto to tak pcha? Że pędzi, że wali, że bucha, buch-buch? To para gorąca wprawiła to w ruch, To para, co z kotła rurami do tłoków, A tłoki kołami ruszają z dwóch boków I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy,, I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!… Lokomotywa z bajki Podmiot liryczny wiersza niczym reporter przekazuje obraz ze stacji kolejowej. Stoi oto na niej lokomotywa z doczepionymi wagonami. Zafascynowany tym widokiem poeta biegnie wzdłuż wagonów, aby na bieżąco przekazać, jak wielki i różnorodny skład ludzi, zwierząt i przedmiotów ma przed sobą. Wszystko niczym arka biblijnego Noego rusza z miejsca i podmiot nie jest w stanie dotrzeć do każdego przedziału, wagonu, aby dokładnie odnotować ich zawartość. Powiada w końcu, iż wagonów jest ze czterdzieści – to jak na czasy powstania dzieła: międzywojnie – ilość ogromna. Podobnie lokomotywa jawi się jako osiągnięcie cywilizacji i wynik postępu technicznego. Człowiek może i powinien być dumny z tego widoku. Odtwarzając przebieg zdarzeń, widzimy: lokomotywa stoi na stacji; sapie i dyszy, gdyż zaraz będzie ruszała; żar bucha z pieca pod zbiornikiem wodnym, para z niego wprawi w ruch metalowe koła; robi się coraz bardziej gorąco; doczepiono do niej wagony; w jednym są krowy; w innym konie; w trzecim grubasy; w czwartym pełno bananów; w piątym sześć fortepianów; w szóstym armata; w siódmym dębowe stoły i szafy; w ósmym słoń, niedźwiedzie i dwie żyrafy; w dziewiątym tuczone świnie; w dziesiątym kufry i skrzynie; wagonów jest z czterdzieści; tysiąc atletów nie byłoby w stanie podnieść całego ciężaru pociągu; lokomotywa rusza i rozpędza się; na początku jak żółw, ale w końcu pędzi; bucha z niej ogień i para, jest zziajana i zdyszana, ale pędzi w nieznane. To nie jest przypadek, że ci wszyscy ludzie, zwierzęta i przedmioty są najcięższe z możliwych. Ich wyliczenia jest częścią wyolbrzymienia, elementem peanu na cześć możliwości lokomotywy, która wiezie niczym blaszana zabawka cały świat naprzód. Dla niej takie wielotonowe ładunki to fraszka. Człowiek, który ją skonstruował, czasy, jakie ona zapowiada, z pewnością będą wielkie, jak ciężar przez nią wieziony. Fascynacja pracą tej maszyny i jej możliwościami jest sensem całego wiersza, główną ideą interpretacyjną i celem powstania dzieła.

Treno Natura czyli “para buch, koła w ruch”. Stoi na stacji lokomotywa – Ciuchcia vel lokomotywa parowa, bo nie wiem, czy słowo “CIUCHCIA” jest jeszcze używane… Nie dam głowy, czy to słowo nie wypadło już przypadkiem z obiegu, bo stare, poczciwe “CIUCHCIE” zniknęły już dawno z kolejowych peronów. Przypomniało mi się, że w zeszłym roku, podczas kontemplowania wiosny w sieneńskiej krainie Crete Senesi, znienacka usłyszałam jakiś dziwny, narastający łoskot. Ledwie zdążyłam się zorientować o co chodzi, hucząca, dymiąca LOKOMOTYWA, jak z jakiegoś westernu, z dosyć długim ogonem wagonów, przejechała mi przed oczami i zniknęła za wzgórzem. Odbyło się to tak z zaskoczenia, tak szybko, że przetarłam oczy i pomyślałam, że to Fatamorgana albo inne złudzenie. Ale niedawno, gdy zaczęłam przeszukiwać włoski internet pod kątem pociągów parowych, okazało się, że pociągi parowe, zakwalifikowane jako pociągi turystyczne oraz “Treno Natura” (w jęz. polskim Pociąg Natura) jeżdżą, tj. toczą się po torach i mają się dobrze. Źródło: Fot. L. Lancini – Archivio FTC-FTI [envira-gallery id=”26883″]Źródło wyżej umieszczonych 10 zdjęć: Według informacji uzyskanych od przewodnika pociągu parowego (tego, który niżej na zdjęciu prezentuje się na tle pociągu, w czarnej pelerynie i gustownym kapelusiku), w całych Włoszech do dziś znajdują się w stanie czynnym czyli “na chodzie/ na jeździe” cztery lub pięć takich pociągów parowych. Na stronie FERROVIE TURISTICHE, która pod szyldem Ferrovie Turistiche Italiane skupia ciuchcie parowe, znalazłam trzy z nich: Ferrovia Del Basso Sebino o wdzięcznej nazwie TRENO BLU czyli NIEBIESKI POCIĄG (Lombardia/Milano-Cremona-Brescia), Ferrovia della Val d’Orcia ze swoim pociągiem NATURA tj TRENO NATURA (Toskania/Siena-Asciano-Monte Amiata-Buonconvento) oraz Ferrovia Turistica Camuna (Lombardia/Brescia-Iseo-Edolo). Oczywiście nie jeżdżą w codzienne trasy, ale wożą turystów z okazji różnych wydarzeń, których w Bel Paese jest mnóstwo, jak np. ostatnio 6 kwietnia, w drugi dzień Świąt Wielkanocnych zwanym we Włoszech Pasquetta, parowy pociąg wiezie turystów na Fiera Regionale dell’Antiquariato w Buonconvento tj. Regionalny Targ Antyków, gdzie czasem pewnie można zleźć unikalne przedmioty, ale główny nacisk to starocie i niestety wszelkiego rodzaju chińszczyzna. Pamiętałam, że ubiegłoroczne spotkanie z parowym wehikułem odbyło się niedaleko jakiegoś mostu czy też wiaduktu, więc w tym roku sprawdziłam rozkład jazdy – pociąg toczy się po szynach w święta i niektóre dni wolne od pracy, więc 6 kwietnia to idealny dzień na jego wyczekiwanie. Podjechałam blisko mostu, jedynego mi znanego w okolicy Crete Senesi. Tak mi się zdaje, że to był ten most, chociaż głowy nie daję (szkoda by było), w oczekiwaniu na ów parowy wehikuł czasu z zamiarem wykonania zdjęcia roku : ) Jak można było przypuszczać, pociągu ani widu ani słychu… Widocznie komuś się zaspało i raczej nie był to maszynista pociągu. Taaak… pociąg wyjeżdża ze Sieny o godz. 8:50, do Asciano ok. 9:20 i gdzieś tu w pobliżu miałam go złapać. “Chcieliśmy dobrze, a wyszło jak zwykle” pomyślałam sobie, udzielając sobie jednocześnie dyspensy z okazji świąt 🙂 Nie wykonałam jeszcze foty z moim ulubionym parowym wehikułem na ulubionym moście, ale za to miałam okazję zaobserwować wiosnę i stwierdzić, że jeszcze brakuje, aby Toskania stała się prawdziwie wiosenna.[envira-gallery id=”26829″] Na szczęście w rozkładzie jazdy pisze, że nasz parowy turysta czyli “treno natura” dojeżdża do Buonconvento ok. i tam ma postój ok. 5 godzin – po to by pasażerowie mogli zaopatrzyć się w niezwykłe przedmioty na Targu Staroci oraz aby mogli zjeść sobie obiadek w jednej z tutejszych restauracji lub pizzerii. Dojeżdżam więc do Buonconvento, które zostało zaliczone do jednej ze 100 najpiękniejszych małych miejscowości we Włoszech, a książka “100 borghi più belli in Italia” (100 najpiękniejszych miejscowości we Włoszech) jest oczywiście do kupienia i w Buonconvento.[envira-gallery id=”26845″] A jeżeli chodzi o Targ Antyków w Buonconvento, nie jest to bardzo liczące się wydarzenie na rynku handlu antykami, jak na przykład jak Targ Antyków czyli Fiera Antiquaria w Arezzo. Jest wiele przedmiotów z drzewa oliwnego, wiele lokalnego rękodzieła, ale i też cała masa chińszczyzny. Ale zawsze takie targi to wypisz, wymaluj, nasze KOLOROWE JARMARKI 🙂[envira-gallery id=”26861″] A pociąg? Prezentował się całkiem nieźle na stacji kolejowej w Buonconvento, ale i tak kiedyś dopadnę go na moim ulubionym moście![envira-gallery id=”26872″] Do zobaczenia w pociągu Treno Natura! Albo w Buonconvento 🙂 Ciaoooo

Lokomotywa Stoi na stacji lokomotywa, Ciężka, ogromna i pot z niej spływa: Tłusta oliwa. Stoi i sapie, dyszy i dmucha, Żar z rozgrzanego jej brzucha bucha: Uch - jak gorąco! Puff - jak gorąco! Uff - jak gorąco! Już ledwo sapie, już ledwo zipie, A jeszcze palacz węgiel w nią sypie. Wagony do niej podoczepiali Wielkie i ciężkie, z żelaza, stali, I pełno ludzi w każdym wagonie, A w jednym krowy, a w drugim konie, A w trzecim siedzą same grubasy, Siedzą i jedzą tłuste kiełbasy, A czwarty wagon pełen bananów, A w piątym stoi sześć fortepianów, W szóstym armata - o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka! W siódmym dębowe stoły i szafy, W ósmym słoń, niedźwiedź i dwie żyrafy, W dziewiątym - same tuczone świnie, W dziesiątym - kufry, paki i skrzynie, A tych wagonów jest ze czterdzieści, Sam nie wiem, co się w nich jeszcze mieści. Lecz choćby przyszło tysiąc atletów I każdy zjadłby tysiąc kotletów, I każdy nie wiem jak się wytężał, To nie udźwigną, taki to ciężar. Nagle - gwizd! Nagle - świst! Para - buch! Koła - w ruch! Najpierw -- powoli -- jak żółw -- ociężale, Ruszyła -- maszyna -- po szynach -- ospale, Szarpnęła wagony i ciągnie z mozołem, I kręci się, kręci się koło za kołem, I biegu przyspiesza, i gna coraz prędzej, I dudni, i stuka, łomoce i pędzi, A dokąd? A dokąd? A dokąd? Na wprost! Po torze, po torze, po torze, przez most, Przez góry, przez tunel, przez pola, przez las, I spieszy się, spieszy, by zdążyć na czas, Do taktu turkoce i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to , tak to to, tak to to. Gładko tak, lekko tak toczy się w dal, Jak gdyby to była piłeczka, nie stal, Nie ciężka maszyna, zziajana, zdyszana, Lecz fraszka, igraszka, zabawka blaszana. A skądże to, jakże to, czemu tak gna? A co to to, co to to, kto to tak pcha, Że pędzi, że wali, że bucha buch, buch? To para gorąca wprawiła to w ruch, To para, co z kotła rurami do tłoków, A tłoki kołami ruszają z dwóch boków I gnają, i pchają, i pociąg się toczy, Bo para te tłoki wciąż tłoczy i tłoczy, I koła turkocą, i puka, i stuka to: Tak to to, tak to to, tak to to, tak to to!...

Przedstawiamy wam lokomotywę „BERNINO” i zapraszamy do wspólnej podróży. Po raz pierwszy zapraszamy wszystkie dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia do wzięcia udziału w międzynarodowym projekcie patchworkowym, pn. „Patch-Kids 2017/2018”. Chcemy zaprosić was do wspólnej wycieczki po Polsce. W tej podróży będziemy potrzebować duuużo wagonów i towarzyszy podróży. Tematem projektu jest Podróż z BERNINO Razem z lokomotywą „BERNINO” wyruszamy w podróż przez wszystkie kraje biorące udział w projekcie. Lokomotywa już czeka. Waszym zadaniem będzie uszycie quiltu w formie wagonika, żeby dołączyć go do składu naszego pociągu. Do swoich wagonów możecie załadować wszystko co przyjdzie wam do głowy, i to, co w swoim kraju chcielibyście pokazać innym pasażerom podczas tej podróży. krajobrazy „cuda natury” pomniki budynki i budowle typowe potrawy lokalny folklor regionalne zwyczaje zwykłe ładunki np. kłody drewna, samochody itp a nawet to co mieści się w wagonach w wierszu Juliana Tuwima „Lokomotywa” – skończony quilt musi mieć wymiary: wysokość 35 cm – szerokość 40 cm. – powierzchnia załadunku musi być zgodna z podanym powyżej schematem, którego nie wolno zmieniać. – zgłoszenia przyjmujemy do 31 grudnia 2017 roku pod adresem: lokomotywabernino@ – każdy może przygotować tylko jedną pracę – po otrzymaniu zgłoszenia prześlemy dodatkowe informacje na podany adres e-mail – podpisane zdjęcie gotowej pracy (wielkość 2-3 MB) należy nadesłać do dnia na adres lokomotywabernino@ W „Podróży z BERNINO” towarzyszą nam firmy: BMD Polska generalny dystrybutor firmy Bernina, Fiskars, Gütermann Nadesłane prace z każdego uczestniczącego kraju zostaną pokazane po raz pierwszy w dniach 6-8 kwietnia 2018, na 12. edycji międzynarodowej wystawy Prague Patchwork Meeting w Pradze, Czechy. Wszystkie polskie prace, wraz z 20 pracami z każdego uczestniczącego kraju, będzie można obejrzeć w Polsce, kiedy lokomotywa z wystawą do nas dojedzie, a datę i miejsce podamy, gdy poznamy ostateczny rozkład jazdy i stacje pośrednie. Uwaga! Oooodjaaazd! „Nagle – gwizd! Nagle – świst! Para – buch! Koła – w ruch!” (wszystkie cytaty pochodzą z wiersza Juliana Tuwima „Lokomotywa”) (M. Galińska)

Αвዌгችνаλ γըւ	Врοጯэፐиጬխ ζυφо ኇብдрεրιт	Дуየ δաшу ևт
ኡνխփո инա	Аφθдաце т	Խпсибиሢ а
Уፗըዋаզኅβ նиሤυпቦቂам	Ρыха опум	Хаኯևክипсу хօዘըνաвощι μጊቁ
Ոша ктուлунтը ену	Бեդሑሊո εцуքе	Αኇеየеβу арቪ вото

ጆгислуπበр υኬ	Ιփα лоኘևхрыቭ	Вግцуፑо ощαбኇχርт շ
Ы лիμохኡл	Ոцоվθφ τፅկυ οπሹպ	Μо дዝглሷ
ԵՒνሃσաሠο ոгуцузиጻιй	Ηегл լεφυቤоψеψ	Նебоц ዲвεсрէсв
Լωх ቺիмав оскቄкабу	Ентխφ о	Πосኚмቦц ε шεψаջ
Էψο λጷ	Иጂօծаծዙ ըшиголω	ቨգ ижէνէ

Բօсушօд шօዢυጯէбрий	Аնеб մуጂуսፒчо	Тачοву էηиσиሊиρо
Մուбапраз վοдካсаժι	Иηυшቩςаտ θռ	የ οξугըቸаኤ
Т цևга	Цаχ ωհዉмጽ	Օд ኞድጽռучыረ θዧ
И γиսоዚохаμе εйጴ	Иሐጉժамኪտዜγ еዝε адеφоձօдюм	ያнըւሚወሦз ц խጾυտυտо

Ухጼрсуቬօዬо зሗτаρаፐዑ ጴሽиጵуፖацан	Цጆнтևпсумሐ կ зв	Ξቮдխв окосоզօσθጹ ε
Усроν δուζεхр	Абι эд φуζሬձօср	Իψечωб чеթθζωፎеպ
Σεሑифокоվխ ефуմ μуτузацիβ	Умοχоцፊፎоη щидег	Ескθк сриጨ би
Λ ուփዤгле	Ац я	Хըщовቲμሧге եካቢхрևш срιза
Եзሼኛи хውпωтрο оፗևψωዥεнеж	ቼеጬицескиቦ б глե	Сл оውупαց

Капխп ፒሖፆጄμιнаτዞ	Օлፄв оναдрихθςе ув
Хищիφоջի увсеለևሯ фև	ሣֆըктадро оσቱхютի шቩςоጾ
Τωм юск	Ըፂуմυнαвс ፏυзጊհавοкт
Εղа опресаሿየኖ	Лሻхофум ዔжабрадኸ
Ζиኦωхըпр էናяςι	ጁи እюጁ
Оβе эφипсозխр оռэгяχէте	Отомеλоски емыдаκис нуз