Każdy mężczyzna pragnie być dobrym kochankiem, a z pewnością pragnie zadowolić seksualnie swoją partnerkę. Jednak sama wiedza, gdzie leży łechtaczka, nie jest wystarczająca, aby spełnić kobiece oczekiwania. Co powinieneś zatem wiedzieć na temat pieszczot oralnych i nie tylko? Data dodania: 2012-10-09 Wyświetleń: 7492 Przedrukowań: 0 Głosy dodatnie: 1 Głosy ujemne: 0 WIEDZA Licencja: Creative Commons Mężczyźni dzielą się na tych, którzy sądzą, że są mistrzami łóżkowych igraszek (w tym minetki) oraz na tych, którzy uważają, że są dość dobrzy w tych sprawach, ale nie zaszkodzi jeszcze się podszkolić. W praktyce wygląda to w sposób następujący: jedni mężczyźni rzucają się między nogi kobiety jak wygłodniałe wilki, wściekle ssąc, tarmosząc i podgryzając, a inni liżą i chłepczą kobiecą muszelkę niczym kot mleko. O ile mężczyźni z drugiej grupy znają czułe miejsca swojej kochanki i to jedno w zasadzie typowe, wrażliwe kobiece miejsce (tak, tak, o łechtaczce piszę), o tyle są bliżsi darowaniu kobiecie rozkoszy niż ci pierwsi. Dlaczego? Czyżbyśmy nie uwielbiały porywów namiętności i męskiego zaangażowania? Ależ tak, ale wszystko ma swoje miejsce i czas. Zanim przejdziesz do rzeczy Wielu mężczyzn popełnia ogromny błąd, pomijając całą mapę erotycznych miejsc na ciele kobiety i przechodząc od razu do pieszczot jej najczulszego miejsca intymnego. Dlaczego ma to takie znacznie? Aby pieszczoty łechtaczki były naprawdę bardzo przyjemne i dawały maksimum satysfakcji, należy ją na to przygotować. Tak więc swoją grę zacznij od stymulacji innych części kobiecego ciała. Szczególną uwagę zwróć na piersi, pośladki, wewnętrzną stronę ud i sam wzgórek łonowy — nie dotykając samej łechtaczki. Możesz te partie ciała masować, całować, lekko podgryzać i lizać — pozostawmy to Twojej wyobraźni. Takie pieszczoty skutecznie pobudzą jej miejsca intymne i przygotowują do czerpania większych doznań. Stają się bardziej ukrwione i tym samym wrażliwsze na dotyk. Po takim wstępie możesz „zabrać się” za obsypywanie czułościami jej najwrażliwszych miejsc. Pamiętaj jednak, że rzadko która lubi gdy mężczyzna tarmosi jej kwiat rozkoszy. Na początek zafunduj jej delikatne gładzenie powierzchnią dłoni, lub pieszczoty z wyczuciem, powierzchnią twojego mokrego i drżącego języka. Na samym wstępie nie musisz wiercić po i wokół jej łechtaczki, trącaj ją, ale nie nieustannie. Liż i całuj całą powierzchnię jej muszelki, co kilka chwil jednak trącając jej groszek rozkoszy. Gdy poczujesz już, że Twoja kobieta staje się niecierpliwa, skup się bardziej na jej łechtaczce. Możesz rozchylić palcami delikatnie jej wargi sromowe. Zacznij ją pieścić językiem, teraz bardziej jego czubkiem, niż całą powierzchnią. Liż zataczając kręgi wokół łechtaczki i pieszcząc ją: trącając i liżąc. Pamiętaj jednak, że Twój język powinien co kilka chwil, na ułamek sekundy, odrywać się od jej kobiecości, by znów do niej przylgnąć. Jeszcze więcej rozkoszy Pragniesz stanowczo zwiększyć doznania swojej kobiety? Gdy będzie już wiła się z przyjemności lub milutko wzdychała, wsuń powoli palec w jej pochwę. Jeśli jej się to spodoba (a powinno!), możesz dołączyć do niego drugiego palca. Rób delikatne suwy w jej głąb. Zagnij je lekko do góry, w kierunku jej łona i, przesuwając, pieść jej górną ściankę. Takie pieszczoty prowadzą błyskawicznie do orgazmu (pod warunkiem, że kobieta była w pełni rozbudzona seksualnie). Silnie pobudzającą pieszczotą w trakcie wykonywania minetki jest też wsunięcie palca w odbyt kobiety. Jednak nie wszystkie z nas na to się godzą. Dlaczego? Po prostu boją się tego, co nieznane, i nie wiedzą co tracą. Jeśli Ona jednak nie protestuje, spróbuj, ale delikatnie! Najpierw nawilż paluszka w jej mokrej jaskini rozkoszy, potem zacznij krążyć wokół jej ciaśniejszej dziurki, pieszcząc jej ujście. Poczujesz, że się rozluźnia — gdy kobieta jest mocno podniecona, powinieneś bez problemu tam się wśliznąć. Pieszczenie odbytu w czasie minetki to nieziemskie doznanie. Oczywiście sprawcą tego jest silne ukrwienie odbytu, to ono sprawia, że takie doznania są możliwe. Co jeszcze możesz zrobić, by stać się mistrzem pieszczot oralnych? Obserwuj reakcje swojej partnerki, ucząc się jej ciała. Nie zaszkodzi, jeśli poprosisz ją, by powiedziała ci, w jaki sposób pragnie być dotykana lub by pokazała, co lubi. To dobry sposób na wspólną zabawę i poznanie swoich najczulszych miejsc. Tak więc, do dzieła! Licencja: Creative Commons

Uwaga! Ta strona zawiera treści przeznaczone tylko dla dorosłych Jeśli nie masz 18 lat, nie powinieneś jej oglądać Zwierzenia studentki prostytutki. "Lubię sprawiać przyjemność, zarabiam 9000 zł" Data utworzenia: 25 maja 2017, 11:00. Data aktualizacji: 25 maja 2017, 11:52. Święta Ladacznica - taki pseudonim przyjęła studentka z Warszawy - już w dzieciństwie fantazjowała o pracy prostytutki. Na blogu opisuje bez tajemnic swoją pracę. „Wszystko o co zawsze chcieliście zapytać” – czytamy. W rozmowie z zwierzyła się że historia z filmu "Pretty Woman" może zdarzyć się naprawdę. Prostytutka Foto: 123RF Dlaczego Święta Ladacznica? Święta Ladacznica: Wielu mężczyzn dzieli kobiety na święte, Madonny, Ewy, matki, żony oraz ladacznice – zmysłowe, rozpustne, zabawowo traktujące seks. Kiedyś uważałam, że ze swoim wyzwoleniem seksualnym i niepasowaniem do roli Ewy i Madonny nigdy nie znajdę partnera, porządnego mężczyzny, który mnie zaakceptuje. Na szczęście stało się inaczej. To jedna część tej historii. A druga – to archetyp kapłanki seksualności, Świętej Ladacznicy, poprzez którą starożytni mężczyźni uzyskiwali kontakt z Boginią. Na swoim blogu napisała pani, że w dzieciństwie fantazjowała o pracy prostytutki. Kiedy zdecydowała się pani zrealizować tę fantazję? - Na początku studiów przeczytałam książkę „ Wszystkie nastoletnie fantazje wróciły dopiero po przeczytaniu tej książki. Lekturę pochłonęłam z zafascynowaniem. Nie wiedziałam, że kobiety mogą prowadzić tak ekscytujące życie. Klienci, atmosfera agencji, spotkania, pieniądze – to właśnie mnie pociągało najbardziej. W książce padło zdanie: „Jedna pani przyszła do agencji na jeden raz, sprawdziła, i więcej już się nie pojawiła” następnie ktoś skomentował: „Skurwiła się raz żeby wiedzieć, że nie chce się kurwić całe życie”. Wtedy poczułam zazdrość - ona wie jak to jest, a ja nie. Ponieważ byłam grzeczną dziewczynką z dobrego domu, takie życie pozostało w sferze fantazji. Dopiero gdy bardzo pogorszyła mi się sytuacja finansowa zaczęłam myśleć o pracy seksualnej. Na początku wahałam się. Dostawałam wiele propozycji pieniędzy za seks, wielokrotnie odmawiałam, aż w końcu się zgodziłam. Zobacz także Wtedy pani wsiąknęła? - Jeszcze nie. Na drugim spotkaniu poznałam pana, który był moim sponsorem a potem kochankiem. Przez wiele lat byliśmy razem. Potem poznałam jeszcze kilku panów, z którymi miałam bliższe lub dalsze relacje. Ale po jakimś czasie zdecydowałam się na inną pracę. Niestety szybko ją straciłam, a potem długo byłam bezrobotna i chorowita, właściwie niezdolna do pracy na etacie. To był okres, w którym pojawiły się kamerki internetowe. Poczułam, że tam mogę zarobić pieniądze, ale kamerki w moim przypadku okazały się niewypałem. Brakowało mi kontaktu z żywym człowiekiem. Uświadomiłam sobie, że kontakt seksualny na żywo jest dla mnie bardziej atrakcyjny. Właśnie wtedy pomyślałam, że pójdę do agencji. Jak wyglądała praca w agencji towarzyskiej? - Praca tam to przede wszystkim czekanie na klienta. Większość dnia polegała na siedzeniu pod telefonem w salonie, oglądaniu telewizji, czytaniu książek, czy jak to było w moim przypadku - uczeniu się. Zwykle miałyśmy jednego, dwóch lub trzech klientów w ciągu dnia. A cała reszta to było czekanie. Długo pani tam pracowała? 6 miesięcy. Potem zdecydowała się pani na pracę na własną rękę? - Nie. Potem trafiłam jeszcze do innej agencji, która była zdecydowanie lepsza. Pracowały w niej kobiety, które lubiły swój zawód. Poznałam tam dziewczynę, która mnie wprowadziła w tajniki pracy na własną rękę. Niby to wcześniej robiłam, ale jako kompletna amatorka, a ona pokazała mi, jak się z tego utrzymywać. Spotykała się w hotelach i mieszkaniach klientów. Miała w prosty sposób zredagowane ogłoszenie i ładne, erotyczne zdjęcia. Odeszłam z agencji i zaczęłam swoją własną działalność. Tęskni pani za pracą w agencji? - Nie, ale brakuje mi mobilizacji. Dostaje dużo pytań o spotkania, na które muszę odpowiedzieć. Brakuje mi czasem osoby, która powiedziałaby mi, że się obijam. O bezpieczeństwo dbam na własną rękę. Mam różne metody. Jakie? - Na przykład udostępniam kalendarz z planami spotkań swojemu przyjacielowi, dzięki czemu zawsze może sprawdzić w Internecie, co się ze mną dzieje. Po spotkaniu melduję mu się, żeby wiedział, że wszystko w porządku. Próbował ktoś pani dosypać narkotyk do drinka? - Raz. Ale powiedziałam, że tego nie wypiję i wyszłam. Klienci bywają agresywni wobec pani? - Bardzo rzadko. Jacy klienci zwykle korzystają z pani usług? - Zwykle są między 35. a 55. rokiem życia. Takich przyciągam i tak moje ogłoszenie jest targetowane. Ci panowie na ogół mają własny biznes, albo są menedżerami, niezależnymi konsultantami lub pracują w korporacjach na dobrych stanowiskach. Czego im brakuje najbardziej? - Różnie. Niektórzy przychodzą się zrelaksować, a niektórzy potrzebują bliskości lub rozrywki. Parę osób ma nadzieję na związek, ale zawsze stawiam granice. Nie chcę im obiecywać czegoś, czego nie dostaną. Zdarzyło się pani zakochać w kliencie? - Tak. W tym drugim mężczyźnie, z którym się spotkałam. To był obcokrajowiec. Przyjechał do Warszawy i zaprosił mnie na wieczór do siebie do hotelu. Potem zmienił plany i poszliśmy na kolację. To była najlepsza randka w moim życiu. Było niesamowicie. Od razu złapaliśmy wspaniały kontakt. Był bardzo pociągający, ale nie był typem amanta. Pasjonował się życiem. Był głodny wrażeń. Bardzo mnie fascynował. Jesteście ze sobą nadal? - Byliśmy ze sobą długo, ale już nie jesteśmy razem. Jestem obecnie w innych relacjach, ale on jest nadal dla mnie bardzo ważny. Mamy ze sobą kontakt do dziś. Jest pani obecnie w związku? - Jestem z kilkorgiem ludzi. Jestem poliamoryczna, co bardzo pomaga mi w pracy. Nigdy od żadnej ze stron nie usłyszałam złych komentarzy, nie doświadczyłam scen zazdrości, kontroli i wyrzucania mi czegokolwiek. Nigdy. Chciałaby pani założyć rodzinę? - Nie. Nigdy. Więc nie mam dylematu, co bym powiedziała dzieciom. Ktoś z rodziny wie o pani pracy? - Nie, nikt nie wie. Mam swoje oficjalne zajęcia. Tak naprawdę mam wiele zajęć na boku, ale z żadnego z nich nie mogłabym się utrzymać. A pani znajomi? Przyjaciele ? - Większość moich przyjaciół doskonale wie, czym się zajmuję i nie ma z tym problemu. Istnieje jakieś sformułowanie lub określenie związane z pani zawodem, którego pani nie lubi? - Nie znoszę frazy o sprzedawaniu swojego ciała. Sugeruje, że podczas spotkania jesteśmy przedmiotami i nie decydujemy o sobie. To absurd. Nasza praca wygląda zupełnie inaczej. Istnieje zawód, który chciałaby pani wykonywać w przyszłości? - Tak, ale to wymaga mojej dalszej edukacji. Nie mam jeszcze odpowiednich kwalifikacji. Zanim zdobędę potrzebną wiedzę miną jeszcze dwa lata. Myśli pani, że nadejdzie moment, w którym zrezygnuje pani z zawodu? - Oczywiście. Ale nie wiem, czy to będzie taka totalna rezygnacja. Poznałam wielu ludzi i myślę, że to nie będzie wyglądało tak, że nagle zerwę z nimi kontakt. Nie powiem im „Słuchajcie, ja już się nigdy więcej z wami nie spotkam. Musicie o mnie zapomnieć, wykasować numer telefonu i do widzenia”. Myślę, że to się odbędzie w bardziej zwyczajny i ludzki sposób. Pamięta pani swojego pierwszego klienta? - Tak. To było spotkanie… nijakie. Wieczorem przed nim byłam przerażona. Bardzo się stresowałam. Ale w trakcie spotkania nic szokującego się nie wydarzyło. Seks nie był ani dobry, ani zły. Bardzo szybko było po wszystkim. Aż byłam zdziwiona, że to jest takie proste. Odejście z agencji było dla pani ciężkie? - Na początku musiałam wejść w rytm niezależnych spotkań. Musiałam się nauczyć wielu rzeczy na nowo - jak rozmawiać z klientami, jak stawiać granice, jak negocjować kwoty. Musiałam nabrać wprawy – to było wyzwanie. Dlaczego zawód prostytutki jest dziś tak marginalizowany? - Ze względu na pruderię społeczeństwa. Jeszcze wielu rzeczy nie przepracowaliśmy. Seks nadal jest tabu dla większości ludzi. Wiele kobiet nie zdaje sobie sprawy z tego, że mają prawo do seksu bez zobowiązań i próbują odebrać go mężczyznom zamiast otworzyć się na przyjemność. Dodatkowo kobiety są wciąż dzielone na te lepsze, cnotliwe i gorsze, rozpustne. Pracownica seksualna to właściwie nie jest człowiek. Uprzedzenia są niezwykle silne, a ludzie w ogóle nie są ich świadomi. Z tego co zauważyłam, sytuacja mężczyzn, pracowników seksualnych, wygląda to zupełnie inaczej. Jak? - Mężczyźni nie są gorsi dlatego, że uprawiają seks za pieniądze. Nikt się nimi nie przejmuje, oni po prostu są. Założyła pani stronę Po co? - Nie było jeszcze takiej strony w kraju, która zrzeszałaby pracowników i pracownice seksualne. Uważam, że potrzebne jest miejsce, w którym każdy znalazłby informacje dotyczące bezpiecznego seksu, negocjowania granic, kosztów itp. Powinny tam się znaleźć wiadomości o tym, jak wyglądają spotkania z klientami, czego się spodziewać, jak bezpiecznie wejść do branży, jak z niej wyjść, a także informacje dla przedstawicieli i przedstawicielek innych zawodów w tym sektorze. Ludzie potrzebują anonimowej pomocy. Strona ma aktualnie awarię, ale ruszy ponownie za kilka dni. Chciałaby pani zmienić przepisy? - Chciałabym dekryminalizacji osób trzecich: pośredników i osób, które ułatwiają nam pracę. Ale nie chcę zmian teraz, bo nie wiadomo, co zrobiłaby obecna władza. Bardziej zależy mi na edukowaniu społeczeństwa i na wzmocnieniu naszej grupy społecznej. Chcę, by powstała sieć wsparcia dla pracowników i pracownic seksualnych w Polsce. Czy kiedyś chciała pani wejść w rolę klientki? Zapłacić za seks? - Tak. Bardzo chętnie kiedyś zapłacę za seks, jeśli oczywiście będę miała wystarczająco dużo pieniędzy i niezrealizowaną fantazję. Z doświadczonym pracownikiem seksualnym bardzo łatwo jest wynegocjować spełnienie pragnień. Myślę, że bez problemu znalazłabym osobę, która lubi robić to, co ja chciałabym zrealizować. Często pani odczuwa przyjemność z seksu z klientem? - Bardzo często. Lubię sprawiać im przyjemność, to daje mi satysfakcję, a ponadto wielu mężczyzn troszczy się o to, by i mnie było dobrze. Ilu klientów ma pani w ciągu tygodnia? - Około 6, 8. W miesiącu ponad 20. Ile średnio w miesiącu jest pani w stanie zarobić pieniędzy? - Bardzo różnie to wychodzi. Moje plany finansowe zakładają 9 000 zł plus dochody z innych źródeł, ale są miesiące lepsze i gorsze. Wystarczy tygodniowa infekcja, żeby stracić kilka tysięcy złotych. Sporą część zarobków reinwestuję w biznes. Jest pani szczęśliwa? - Przeważnie tak. Mam satysfakcjonującą pracę, bliskich ludzi, sporo czasu na rozwój swoich zainteresowań. Układam sobie życie. Czasem bywa ciężko, ale nie mogę narzekać. Od dzieciństwa nie było mi tak dobrze Udawały prostytutki. Kto uległ ich urokowi, mocno tego pożałował Chodził do łóżka z prostytutkami, teraz czyta biblię /3 Prostytutka 123RF Święta Ladacznica prowadzi blog /3 Prostytutka 123RF Warszawska sexworkerka przyjęła pseudonim Święta Ladacznica /3 Prostytutka 123RF Święta Ladacznica założyła stronę Masz ciekawy temat? Napisz do nas list! Chcesz, żebyśmy opisali Twoją historię albo zajęli się jakimś problemem? Masz ciekawy temat? Napisz do nas! Listy od czytelników już wielokrotnie nas zainspirowały, a na ich podstawie powstały liczne teksty. Wiele listów publikujemy w całości. Wszystkie historie znajdziecie tutaj. Napisz list do redakcji: List do redakcji Podziel się tym artykułem:

To były łatwe pieniądze, lukratywny kontrakt pozwalał przeżyć rok bez pracy Odsłuchaj – Luksusowa prostytucja? Niemal każda z dziewczyn poszłaby z nimi do łóżka także bez pieniędzy, a były i takie, które może by za to nawet zapłaciły. Potrafiły się w nich zakochać i szukać ich po Europie. – mówi Piotr Krysiak, autor książek „Dziewczyny z Dubaju” oraz „Diler gwiazd”.Piotr Krysiak, autor książek „Dziewczyny z Dubaju” oraz „Diler gwiazd”Jako pierwszy tak szczegółowo opisał Pan proceder zorganizowanej prostytucji polskich celebrytek i organizowanych wyjazdach do szejków arabskich zrobiło się w Warszawie tak głośno, że dziewczyny same się zgłaszały. Niektóre dziewczyny traktowały luksusową prostytucję jak „wakacje życia”. Wiele z nich zabiegało o względy księcia i jego świty, kłócąc się między sobą. Oni jednak traktowali je jak zabawki, jednorazowe narzędzia rozkoszy, ale w żadnym razie nie jak własne dziewczyny. Książę Santo, do którego co dziwne, nie dotarła prokuratura podczas śledztwa, to bardzo przystojny mężczyzna około trzydziestki – 190 centymetrów wzrostu, dobrze zbudowany, a przede wszystkim bardzo się dobrze bawić i nie liczył z kosztami. Za towarzystwo pięknej dziewczyny płacił nawet tysiąc euro dziennie. Santo zwykle wybierał się na zimowe i letnie wakacje w towarzystwie najbliższych kompanów, prawdopodobnie kuzynów. Jak twierdziły dziewczyny, z którymi mi się udało porozmawiać, obaj byli tak samo zabójczo przystojni. Przykuwali uwagę wielu kobiet. Wysocy, ciemne, długie włosy, brązowe oczy skrywane za przeciwsłonecznymi okularami, ciemna karnacja, ciała wyrzeźbione w ekskluzywnych u Santo było niewiele pracy, a zdarzało się, że dziewczyny w ogóle nie musiały chodzić z nikim do łóżka, choć, łóżko w tym wypadku było to dla większości przyjemnością. Noc z księciem nobilitowała. Ponad połowę czasu dziewczyny spędzały, nudząc się w pokojach i czekając, aż bogaci Arabowie zdecydują się zaprosić je na imprezę. To były łatwe kilku tygodniach na jachcie z księciem i jego świtą dziewczyny mogły kupić mieszkanie w Warszawie. Ale nie chodziło tylko o pieniądze?Myślę, że na początku chodziło tylko o pieniądze. A później o coś więcej. Po pierwszym wyjeździe zobaczyły ten rozmach. Pięćset euro to była „dniówka”, oprócz tego dostawały gigantyczne napiwki. Każda z nich, zanim znalazła się na jachtach rodzin królewskich, w drogich hotelach czy na szybkich sponsorowanych randkach, marzyła, żeby zostać modelką. Właściwie, to każda z nich na swój sposób nią była. Niektóre brały udział w różnego rodzaju konkursach piękności – od konkursów wojewódzkich, poprzez te o dziwnie brzmiących nazwach, jak Miss Parowozów czy Miss Strojów Ludowych, po wielkie gale piękności transmitowane przez największe stacje telewizyjne, jak Miss Polonia. Te prężniej działające miały także profesjonalne zdjęcia, które można było zobaczyć na stronach internetowych agencji z nich pojawiała się na okładkach i rozkładówkach popularnych magazynów dla mężczyzn: „Playboya” i „CKM-u”. Był to zresztą ich dodatkowy atut, a „burdelmenadżerka” za godzinę lub noc z gwiazdą numeru żądała znacznie większą stawkę. Byli też klienci, którzy prosili właśnie o takie gwiazdy, niespecjalnie licząc się z życie ekskluzywnych prostytutek decydowały się celebrytki, artystki, modelki, a nawet finalistki konkursów piękności. Najbardziej zaskoczyła mnie menadżerka banku i z nich wygrała nawet konkurs Miss Polonia, druga zdobyła kilka europejskich tytułów, inna była uczestniczką popularnego programu „Top Model”, kolejna zagrała epizod w filmie „Sfora”, a jeszcze inna, została dziewczyną popularnego serialowego aktora. Co ciekawe, klientami luksusowych dziewczyn do towarzystwa byli nie tylko arabscy milionerzy, ale również bogaci sportowcy i artyści z sutenerki też brały wcześniej udział w konkursach piękności, co pozwoliło im nawiązać kontakty z organizatorami konkursów, co z kolei owocowało szybkim i łatwym dostępem do numerów telefonów i mejli kandydatek na ekskluzywne książki „Dziewczyny z Dubaju” zaraz po jej ukazaniu straszyły Pana sądami, nalegały, aby usunąć fragmenty z książki. To dlatego zmienił Pan ich prawdziwe nazwiska?One są chronione prawem, bo prostytucja w Polsce jest legalna, choć to nieopodatkowana szara strefa. Zrobiłem wszystko żeby nie stały się rozpoznawalne. Jeśli przeczytają książkę, to będą wiedziały, co ukryłem i czego nie napisałem. Kiedy afera została nagłośniona, jedna z dziewczyn chciała popełnić samobójstwo. Nie chciałem zniszczyć im życia. Dlatego postanowiłem nie upubliczniać ich nazwisk. Zdecydowałem się tylko podać imiona i pierwsze litery nazwisk sutenerek, które zostały oskarżone. Wiele spośród luksusowych prostytutek prowadziło podwójne życie, w Polsce miały stałych partnerów, mężów, a niektóre nawet z nich ukrywała przed najbliższymi, że wyjazd do pracy w roli hostessy tak naprawdę oznacza noclegi w najdroższych hotelach, alkohol, narkotyki i seks. W swoim życiu rozmawiałem z trzema prezydentami Polski, posłami, ministrami, pedofilami, ich ofiarami, ale najtrudniej było mi się umówić z ekskluzywną prostytutką. Wstydziły się, bały, bo były publicznie znane. Czasami zdarzało się tak, że jechały do hotelu, wchodziły na imprezę i uciekały, bo okazywało się, że klient jest ich znajomym. Kilkutygodniowe pobyty w kurorcie pełnym milionerów tłumaczyły akcją promocyjną ekskluzywnych marek. Niektóre w ten sposób odłożyły pieniądze i otworzyły swój biznes, który prowadzą do dzisiaj. Dla innych od początku celem było poznanie starszego mężczyzny, który zapewni im bezpieczeństwo i zaspokoi przykład jedna z nich, Julia uwiodła miliardera, byłego klienta. Jej życie przypomina losy „Pretty Woman”Osiągnęła swój cel. Poznała o dwadzieścia lat starszego multimilionera z Europy, który stracił dla niej głowę i rozwiódł się z żoną. O zbliżającym się rozwodzie z wszystkie, nawet te poważne, dzienniki w jego kraju. Kolorowe dzienniki prześcigały się w doniesieniach o młodej, pięknej Polce i zakochanym dziś mieszka za granicą, w pałacu wartym 75 mln złotych. Kilka lat temu po angielsku nie mówiła ani słowa. Pochodzi z małego miasteczka na Śląsku. Mówiono o niej polska Pretty Woman. Kilka lat temu wystartowała w wyborach samorządowych, ubiegając się o mandat radnej. Wyborców chciała przekonać zorganizowaniem w mieście większej liczby klubów i aferze dubajskiej zrobiło się głośno kiedy okazało się, że jest w to wmieszana Joanna B., córka słynnego muzyka, lidera zespołu Lady B. sutenerstwem zajmowała się od kilku lat. Wspólnie z matką, Danutą B., również oskarżoną w tej sprawie, prowadziła agencję modelek „Ewolucja” we Wrocławiu. Ale była to oczywiście skrupułów oferowały pracę kelnerek w zagranicznych klubach. Dopiero gdy dziewczyny dojeżdżały na miejsce, okazywało się, że mają być ekskluzywnymi prostytutkami. Gdy interes się rozwinął, zaczęły współpracować z Emilią P. i Karoliną Z. Podsyłały im swoje dziewczyny, a w razie potrzeby chętnie korzystały też z ich dziewczyn. W latach 2008–09 Emilia P. była w tym biznesie królową. Niewątpliwie prowadziła największy latający burdel w Polsce. W sądzie Joanna B. konsekwentnie zaprzeczała, że nakłaniała dziewczyny do uprawiania prostytucji. Potwierdziła jednak, że pośredniczyła w kontaktach dziewczyn z burdelmenadżerek to Emilia P. była mózgiem całej operacji. Spędziła osiem miesięcy w więzieniu. Jak wyglądał mechanizm pozyskiwania dziewczyn ?Emilia P. i Karolina Z. początkowo szukały dziewczyn głównie na portalach społecznościowych. Przede wszystkim na najpopularniejszej wtedy w Polsce Naszej Klasie. Wystarczyło, że któraś wspomniała, że jest modelką lub fotomodelką, a od razu budziła zainteresowanie to Emilia P. wyjeżdżała z dziewczynami do Saint Tropez, Cannes czy na Ibizę. Miały też znajomości w dwóch redakcjach, „CKM” i „Playboyu”. Chodziły do zaprzyjaźnionych redakcji w poszukiwaniu modelek z najwyższej półki, wiedziały, które dziewczyny czekają w kolejce do publikacji sesji. Wyłudzały od pracowników numery telefonów, adresy mejlowe czy nazwiska fotografowanych modelek i oferowały im pracę. Jeśli któraś z dziewczyn usłyszała, że za opalanie się na plaży w światowym kurorcie dostanie pięćset euro dziennie, to mogło połechtać jej zadziwia mnie naiwność tych dziewczyn, że one wierzyły, że mają pracować jako hostessy, a nie prostytutki?Część dziewczyn się domyślała, ale sutenerki rzadko mówiły wprost, o co chodzi. Wysyłały kandydatce mejla z propozycją. Dbały o to, by nie padło w nim słowo seks. Oficjalnie szukały hostess i modelek. Spotkania odbywały się w Hard Rock Cafe przy Centralnym albo w Lemonie w codziennej pracy w Polsce miały swoje sprawdzone modelki. Książę zawsze żądał świeżego „towaru”. Emilia P. doskonale wiedziała, na czym polega ta praca i jak często przypadek decyduje o tym, czy któraś pójdzie do łóżka z klientem, czy nie. Według nie do końca pewnych informacji Emilia P. miała za każdą dziewczynę dostawać 1000 euro dziennie. Te ładniejsze i obrotniejsze z trzy tygodniowego wyjazdu mogły przywieźć nawet pięćdziesiąt tysięcy złotych (plus napiwki).Większość tych dziewczyn wiedziała, czego chce, a taki lukratywny kontrakt pozwalał im przeżyć kilka miesięcy czy nawet rok bez pracy. Książę był jak kura znosząca złote jaja. To on pozwolił wyrosnąć Emilii P. na prawdziwą grubą rybę tego świata. Dlatego też bardzo dbała, by nie stracić tak cennego też o to, by gdy dziewczyny pojawiały się na miejscu, stosowały się do „książęcego regulaminu”. Na czym on polegał?Dziewczyny miały być czyste, piękne, pachnące i wypoczęte. W żadnym razie nie mogły się pojawiać same na dyskotekach i w klubach. Kilka razy zdarzyło się, że dziewczyny, które samodzielnie wyszły do miasta, musiały opuścić „harem Santo”. Książę Santo był tak przewrażliwiony na swoim punkcie, że każda, nawet najdrobniejsza gafa czy nieuprzejmość prostytutki mogła się skończyć fatalnie. Kiedyś odesłał dziewczynę do domu tylko dlatego, że pomyliła jego imię. Stawiał też jasno jeszcze jeden warunek: dziewczyna, która była już na wyjeździe, nie mogła nigdy więcej pojawić się u niego na niektórych wyjazdów, na przykład tych dwumiesięcznych, przez pokłady jego jachtów i sypialnie przewijała się ponad setka dziewczyn. Oprócz Polek były wśród nich również modelki z USA, Brazylii czy Maroka. Jeśli im szczególnie zależało na jakiejś modelce to wysyłali po nią samolot. Ponad połowę czasu dziewczyny spędzały, nudząc się w pokojach i czekając, aż bogaci Arabowie zdecydują się zaprosić je na imprezę. Miały stałą stawkę, wspomniane pięćset euro za dzień, bez względy na to czy uprawiały z nimi seks czy tylko musiały iść na kolację. Jeśli dziewczyna wyjątkowo spodobała się księciu lub komuś z jego ekipy, zdarzało się że zabierał ją na zakupy, kupował jej drogie ubrania, dawał wysokie napiwki. Zdarzyło się, że jedna dziewczyna z Maroka dostała dwieście tysięcy euro za groziło za złamanie regulaminu?Przyczyną, dla której mogły natychmiast zostać odesłane do kraju, była odmowa uprawiania seksu z księciem Santo. Dziewczynom wolno było nie zgodzić się na seks z jego kuzynami, ale nie z u Santo było niewiele pracy, a zdarzało się, że dziewczyny w ogóle nie musiały chodzić z nikim do łóżka. Po nocy z księciem każda chętnie przechwalała się, co z nim robiła i ile czasu. Santo wybierał tylko te najpiękniejsze. Kiedy któraś dostała wysoki napiwek, to musiała się podzielić z Emilią. To zachęcało je do tego żeby oszukiwać. Jedna z nich próbowała przejąć całe dziesięć tysięcy euro, które dostała od kumpla księcia. Emilia bardzo szybko się o tym dowiedziała, ponieważ miała bardzo dobry kontakt z przyjacielem księcia, doskonale wiedział, kto ile której dziewczynie jakie były najbardziej oryginalne wymagania klientów ?Czasami dziewczyny trzeba było przekonać do niecodziennych wymagań klienta. Zdarzali się tacy, którzy żądali numerku w szafie, ale byli też bardziej wyrafinowani, którzy uwielbiali bicie, chłostanie, seks w windzie czy samochodzie. Joanna B. zaproponowała jednej z dziewczyn tysiąc złotych za kilka godzin w ciągu dnia za to, że będzie udawała kotkę, chodziła nago przy kliencie i zrobi na niego kupę. To miał być najłatwiejszy w klient w klientem Joanny B. był Daniel L., znany w Polsce się, że Daniel L. upatrzył sobie w telewizji jakąś dziewczynę, którą chciał zaciągnąć do łóżka. Potem rozmawiał o niej z Joanną B. i prosił, by postarała się ją wynająć. Tak było w przypadku jednej z prezenterek polsatowskiego programu L. przyznał się do korzystania z pośrednictwa Joanny B. w umawianiu się z prostytutkami. Jak wyznał, trwało to od 2005 do 2009 roku, czyli do zatrzymania sutenerki. W tym czasie za jej pośrednictwem uprawiał seks z setką dziewczyn. Wydał na to około stu tysięcy B na pytanie czy nie ma wyrzutów sumienia, że dziewczyny zostały wykorzystane seksualnie, odpowiadała: „może to one wykorzystały tych facetów, bo naciągnęły ich na duże pieniądze ?” Twierdziła, że to była dla nich czysta zabawa. Edyta OchmańskaObserwuje, słucha, czyta i podróżuje. A potem nie może się powstrzymać, żeby o tym nie napisać. Pytanie, które najczęściej zadaje, brzmi: co o tym myślisz? Interesuje ją wszystko, co niekonwencjonalne i wyprzedzające epokę. Jest żądna wiedzy, ciekawa świata i ludzi. Od kilkunastu lat pracuje jako dziennikarka. Pisała dla takich tytułów, jak „Trendy Art of Living” czy „Dziennik. Gazeta Prawna”. Uwielbia Włochy i mistykę. Z wielką determinacją próbuje nauczyć się włoskiego. Nie lubi zimna, tłumu i hałasu. Jest uzależniona od kina, więc wolny czas najchętniej spędza w ciemnej sali kinowej. Często jeździ na rowerze i ćwiczy jogę. Do siebie i życia podchodzi z dystansem. Czasami chciałaby być

Cały dzień przygotowuję się na dzisiejszy wieczór. Mycie włosów, ponad godzinne układanie fryzury, golenie nóg, kremowanie (nie mylić z kremacją), psikanie perfumami, czerwone usta, perfekcyjny makijaż. Starannie dobieram strój, uważając, aby tworzył spójną całość. Wreszcie na zewnatrz powoli zachodzi słońce, a ja wychodzę. Piotrek zostaje w domu, bo nie lubi ze mną chodzić w takie miejsca. Siadam na przystanku autobusowym, mam jeszcze pięć minut. Nagle kierowca jednego z przejeżdżających samochodów macha do mnie. Odmachuję, bo wydaje mi się, że to jakiś znajomy. A nawet jeśli nie, to już przyzwyczaiłam się, że obcy ludzie podchodzą na ulicy przybić mi piątkę albo mówią “cześć”. Samochód gwałtownie skręca w boczną drogę i trąbi na mnie. Udaję, że nie słyszę. Nagle dociera do mnie, co się dzieje. Samochód trąbi i trąbi, coraz niecierpliwiej. W końcu nie wytrzymuje, zawraca, podjeżdża pod przystanek i kiwa, abym wsiadła. Ze zdegustowaną miną kręcę głową. Podnosi kciuka w górę i odjeżdża. Często zdarza się, że kiedy idę sama ulicą faceci (w 90% ciemnoskórzy) zagadują, w wiadomym celu. Raz nawet jeden taki (w pobliżu tego samego przystanku, ale nic nie poradzę, że mieszkam obok) przyczepił się do mnie twierdząc, że chce być moim “przyjacielem”. – Chcesz się ze mną zaprzyjaźnić? – Nie. – Czemu? – A czemu ty chcesz być moim przyjcielem? Nie znasz mnie. – Bo jestem bardzo przyjacielskim człowiekiem i chcę być przyjacielem wszystkich ludzi. – No to w takim razie możesz założyć, że będę twoją przyjaciółką. – A masz chłopaka? – Mam męża (pokazuję obrączkę). – No to chyba się nie zaprzyjaźnimy. – Mówiłam ci na samym początku! – No tak. Szkoda. Miłego wieczoru życzę! Nie wiem na czym to polega, ale jeszcze żaden Anglik nie zachował się w taki sposób. Zdarzali się natomiast Polacy (ponownie to samo miejsce): – Ej, patrz jaka dupa! Hey, I love you! Nice hair! – Dziękuję bardzo. – O popatrz! Nasza! – No a jaka ma być! Z takimi włosami to tylko Polka! – Tak, tak, miłego wieczoru życzymy pięknej pani! Nigdy jednak oferty nie są ani nachalne, ani tak dosłowne. Przez pół wieczoru nie mogłam się otrząsnąć. Facet wziął mnie za prostytutkę, które często stoją właśnie przy tym przystanku autobusowym. Zwykle są brzydkie, zniszczone, ubrane byle jak i wiecznie z browarem w ręce. Ja szłam na imprezę w stylu retro i wyglądąłam tak: Kurtyna. Kasia. Zakręcona dziewczyna z niesforną fryzurą, której zawsze przytrafiają się dziwne przygody. Chodzące tornado pełne przeciwieństw: zorganizowana i zdyscyplinowana, a jednocześnie straszna fajtłapa i zagrożenie dla samej siebie. Potyka się o własne nogi, żeby za chwilę startować w konkursie tańców swingowych. Niepoprawna optymistka i pesymistyczna realistka w jednym. Zawsze otoczona wianuszkiem psów, które podążają za nią pod każdą szerokościa geograficzną. Niestety Piotrek nie pozwala ich wziąć do domu. Niewyczerpane źródło pomysłów, łatwo ją "zajarać" nowymi projektami. Kąpana w gorącej wodzie Królowa Lodu. Dusza towarzystwa, w podrożach ceniąca jednak samotność, bezkresne pustkowia i kontakt ze zwierzętami i naturą. Autorka zdjęć na blogu.