Viewing 20 posts - 1 through 20 (of 80 total) Pozdrawaim wszystkich, mam pare pytań odnośnie treningu: 1) Czy uprawianie sportów wytrzymałościowych opierających się na procesach tlenowych (kolarstwo, biegi itp.) może wpłynąć ujemnie na nurkowanie na bezdechu? Jeśli trenuję biegi górskie, kolarstwo to czy mogę mieć problemy w treningu nurkowania swobodnego?? 2) W jakim wieku można zaczać trenować nurkowanie na bezdechu? Tzn. czy jest jakaś minimalna granica?? 3) Jakie zagrożenia, długofalowe, może nieść za sobą uprawianie nurkowania na bezdechu? Hmm to tyle… z góry dzięki za odpowiedź pozdro 🙂 vaderCzłonek 15 stycznia 2007 at 15:21 Post count: 18 1. wszelkie ćwiczenia wytrzymałościowe wpływają zdecydowanie DODATNIO na bezdech, zwłaszcza na dynamikę (mniejsze tętno spoczynkowe – mniejsze zużycie tlenu). ogólnie zalecane jest dla freediverów uprawianie sportów wytrzymałościowych 2. nie ma granic minimalnych 3. można sobie rozwalić płuca, mózgu raczej się nie da razwalić w ten sposób.. odnośnie 3 odpowiedzi to w jaki sposób można sobie rozwalić płuca? Chodzi ci o lung squeez? Ze skutków uboczynych to u siebie zauważyłem częste zaburzenia pamięci długoterminowej ale nie wiem czy to freediving czy to że nieuchronnie zbliżam się do 30ki 😉 nostresCzłonek 15 stycznia 2007 at 16:20 Post count: 406 Hmm, dolna granica raczej jednak jest, niedawno jakis chlopaczek chybaba 12-13 letni pytal czy moze uprawiac free i pamietam ze ktorys z naszej czolowki mu to odradzil. Pozostali tez mu radzili zeby jeszcze poczekal bo mu pluca ciagle rosna i tego typu sprawy rozwojowe Kolarstwo i biegi jak najbardziej! maciekCzłonek 15 stycznia 2007 at 17:18 Post count: 461 To ja dla odmiany powybrzydzam. Do głowy przychodzi mi jeden aspekt intensywnego uprawiania sportów wytrzymałościowych, typu np. kolarstwo, który może kolidować z procesami adaptacyjnymi w nurkowaniach głębokich. Zwiększenie maksymalnego pułapu tlenowego, będące efektem treningu wytrzymałościowego, osiągane jest między innymi przez redukcję grubości pęcherzyków płucnych, co ma usprawnić odbywającą się w nich wymianę gazową. Adaptacja w nurkowaniach głębokich natomiast, odbywa się w kierunku przeciwnym. Powoduje mianowicie pogrubienie naczyń, zmniejszając prawdopodobieństwo ich urazu na skutek różnicy ciśnień. Wniosek: albo wytrzymałe pęcherzyki płucne albo wysoki VO2max. Problem rodzi się naturalnie na określonym poziomie intensywności treningu. (Z cyklu DeeperBlue flashback) Pzdr, em. maciekCzłonek 15 stycznia 2007 at 17:47 Post count: 461 Deep – mam to samo. Ale to raczej nie freediving 😉 Pozdro, em. wilhelmCzłonek 15 stycznia 2007 at 22:09 Post count: 762 „Ze skutków uboczynych to u siebie zauważyłem częste zaburzenia pamięci długoterminowej ale nie wiem czy to freediving czy to że nieuchronnie zbliżam się do 30ki ” a moja zona narzeka na moją pamiec krotkoterminowa 🙂 (i tak juz mialem przed free) – np. ona daje mi liste zakupow, a ze sklepu wracam z chipsami i piwem – reszty – o ile byla – zapomnialem czy jak bede trenowac freediving to moze sie pogorszyc ? – moja zona pyta 😀 PS tez jestem tuz przed 30 nostresCzłonek 15 stycznia 2007 at 22:19 Post count: 406 No ja od paru miesiecy juz po trzydziestce, wtedy dopiero jest fajnie, nic nie pamietam, nic. Ale zaraz, o czym to ja mowilem? loganCzłonek 15 stycznia 2007 at 23:00 Post count: 102 ..zaczekajcie aż czterdziestka się pojawi na horyzoncie, wtedy dopiero jest śmiesznie… piotrekbCzłonek 15 stycznia 2007 at 23:27 Post count: 18 cos chcialem napisac, czekajcie jak to bylo, zapomnialem… wilhelmCzłonek 16 stycznia 2007 at 08:29 Post count: 762 LOL ! kolejny watek zszedl na jaja – Deep, to Twoja wina! %) 😀 :wow Tak? A to niby dlaczego, co ja takiego napisałem ? :happy wilhelmCzłonek 16 stycznia 2007 at 09:05 Post count: 762 no i widze ze juz nie pamietasz 😉 sek w tym ze ja tez zapomnialem 😉 Ale przpominam, że dziś mamy tor od na inflanckiej i proponuję przypomnieć Apneusowi żeby nie zapomniał waszych karnetów. Do zobaczenia … wilhelmCzłonek 16 stycznia 2007 at 10:33 Post count: 762 tak wiem, wysylalem juz SMS Apneusowi, ze mnie dzis nie bedzie (dzis ur. mojej zony wiec imprezujemy) 🙂 poza tym wczroaj wieczorem wrocilismy z urlopu i jakos sily brak 😉 do zobaczenia za tydzien – chyba juz bede wtedy miec nową monówke i pletwy ! 😀 a jaką w końcu zamówiłeś? wilhelmCzłonek 16 stycznia 2007 at 11:21 Post count: 762 miekka, z kaloszami (takimi jak omer/picasso), niebieska 8) , z „railsami” po bokach 😀 nie moge sie doczekac apneusParticipant 16 stycznia 2007 at 11:38 Post count: 583 Ja też mam sklerozę:) Pisząc serio zauważyłem że przy długich statykach boli mnie głowa i jestem na drugi dzień mniej sprawny umysłowo. Chcąc czy niechcąc muszę napisać że jeśli chodzi o statykę to ma ona negatywny wpływ na organizm tj mózg i serce 🙁 Podczas statyki wzrasta poziom CO2 w „normalnego człowieka” poziom CO2 nigdy nie spadnie do takiego poziomu jak u zaawansowanego freedivera trenującego statykę. Każda długa statyka a co gorsze blackout po statyce to utrata kilku tysięcy szarych komórek ,które przy normalnym trybie życia wymarłyby wraz z wiekiem. Mózg niby ma możliwość odbudowy szarych komórek (np podczas snu)ale wraz z wiekiem odbudowa ta jest coraz mniej efektywna:( Oczywiście nie tylko free ma negatywny stosunek do naszej tego jest sporo innych czynników jak np. alkohol 🙂 ale to już inna bajka. Jakbyście znaleźli coś ciekawego w necie na temat negatywnego wpływu na mózg statyki to wrzućcie linka. Chciałbym zobaczyć za kilkanaście lat jaką będzie dysponował pamięcią 🙂 Karnety będę mieć przy sobie ….jak nie zapomnę 🙂 Piotr WawerCzłonek 16 stycznia 2007 at 12:52 Post count: 100 Ból głowy, który pojawia się czasem po długiej statyce czy intensywnym treningu nie ma nic wspólnego z umieraniem szarych komórek w mózgu. Nie chcę teraz tu opisywać tego procesu bo nie pamiętam dokładnie i pewnie bym coś pomieszał. Nitas chyba gdzieś opisywał skąd się on bierze. Nitas jeżeli to czytasz to może wypowiedziałbyś się na ten temat. 🙂 Nie zgadzam się z Apneusem, że statyka ma negatywny wpływ na mózg i serce. Niby dlaczego „szare komórki” miałyby umierać podczas statyki. Dopóki jest się przytomnym mózg ma wystarczającą ilość tlenu i myślę, że nawet kilkunasto-sekundowy black out to zbyt mało aby mózg zaczął umierać. Nie słyszałem o żadnych badaniach, które by coś takiego wykazały. Jeżeli ktoś z was słyszał to chętnie bym się z nimi zapoznał. Pozdrawiam serdecznie – Junior PS. Yyy … zaraz zaraz … yyy … a o czym to ja pisałem ??? 😉 maciekCzłonek 16 stycznia 2007 at 13:19 Post count: 461 Z ciekawych spekulacji. Nie wiem czy nawet na tym forum gdzieś nie zetknąłem się (żebym to ja pamiętał gdzie i kiedy) z hipotezą, że powtarzające się zjawisko rozszerzania naczyń krwionośnych w mózgu (efekt wysokiej saturacji CO2 / niskiego pH krwi) może prowadzić do trwałej poprawy ukrwienia. Czekamy na doktoranta medycyny sportowej zainteresowanego tematem :)…póki jeszcze ktoś o nim pamięta… Pzdr, em. Viewing 20 posts - 1 through 20 (of 80 total)

Bez wody człowiek może wytrzymać około dwóch miesięcy. Pragnienie może umrzeć w ciągu 10 dni. Ale jak długo możesz żyć bez oddychania? Niestety - maksymalnie kilka minut. Jednak rekord świata w zakresie wstrzymywania oddechu obala ten fakt i zdecydowanie zasługuje na twoją uwagę. Bezdech statyczny: do granicy Zatrzymanie oddychania jest naukowo nazywane bezdechem, a jego czas trwania dla normalnej osoby wynosi nie więcej niż 1 minutę. Jednak praktyka, potwierdzona licznymi treningami, udowadnia, że czas bezdechu jest indywidualny dla każdej osoby. Ponadto można go stopniowo zwiększać, osiągając niesamowite liczby. Dziś istnieje oficjalna dyscyplina freedivingu zwana statycznym bezdechem. Polega na wstrzymaniu oddechu przez chwilę pod wodą. Zawodowi sportowcy i wytrenowani nurkowie mają niewiarygodne fizjologiczne ograniczenia długości oddechu. Rekordziści z Francji, Niemiec, USA, Szwajcarii, Włoch i wielu innych krajów potwierdzają, że trening z oddychaniem jest naprawdę zdolny do działania cudów! Oficjalnie zarejestrowane rekordy Pierwszą osobą, która ustanowiła rekord świata, by wstrzymać oddech pod wodą, był Martin Stepanek. Nurkował w 2001 roku, wstrzymując oddech na 8 minut i 6 sekund. Wkrótce ten rekord został złamany przez Francuza Stefana Mifsuda. Dzięki ciężkiemu treningowi udało mu się osiągnąć rezultaty w 11 minut. i 35 sekund. Jeszcze bardziej imponujący wynik należy do amerykańskiego Roberta Fostera. I nie był zawodowym nurkiem, ale prostym inżynierem elektrykiem. Bez tlenu pod wodą Foster był w stanie utrzymać się przez 13 minut. i 42 sekund. Sztuczki czy rzeczywistość? Arvydas Gaychyunas również nie nurkował. Ale interesował się wszelkimi sztuczkami i sztuczkami. Po starannym przygotowaniu, zdecydował się mieszkaniec Łotwy, aw 2007 r. Ustanowił imponujący rekord - bez 2 sekund i 16 minut pod wodą! Nawet doświadczeni nurkowie byli pod wrażeniem tego wyniku. Pomimo ogromnego stresu, jaki odczuwa ciało bez tlenu, ciało Arvidasa poradziło sobie z testem bez konsekwencji. Wraz z nim jego własna siostra zademonstrowała 13-minutowy oddech. David Blaine, showman z Ameryki, trenował przez długie miesiące, aby ustanowić rekord w 17 minut rok później, w 2008 roku. i 4 sekundy. To osiągnięcie, podobnie jak wiele innych sztuczek Blaine'a, zostało wielokrotnie opisane w prasie i udokumentowane. 20 minut bez tlenu: rzeczywistość czy fikcja? Jeszcze bardziej imponujący wynik wykazał włoski Nicolo Putignano. Dwa lata spędził na treningu, a następnie spędził 19 minut pod wodą bez tlenu. i 2 sekundy. Ta płyta, choć nie od razu, ale nadal trafiła do Księgi Rekordów Guinnessa. Ale w 2010 roku Szwajcar Peter Kolat zdołał go wyprzedzić na kilka sekund, rejestrując wynik w 19 minut. i 21 sekund. Wkrótce brazylijski sportowiec Ricardo Bahier przekroczył to osiągnięcie, zwiększając światowy rekord utrzymywania oddechu do 22 minut. i 21 sekund. W ciągu zaledwie jednej sekundy udało mu się ominąć Thomasa Sietasa z Niemiec w 2012 roku. To wydarzenie wywołało prawdziwą sensację w ojczyźnie sportowca. Tłumy dziennikarzy oblegały go, próbując dowiedzieć się, jak Thomas zdołał osiągnąć wyniki, jak je i jakie programy trenuje. 30-letni chorwacki Goran Colac słynie z sukcesów nie tylko w freedivingu, ale także w innych dyscyplinach sportowych. Lata ciężkiego treningu pomogły mu zostać wielokrotnym złotym medalistą, a wkrótce ustanowiono nowy rekord - 22 i pół minuty bez powietrza pod wodą. Nawiasem mówiąc, sportowiec nie zatrzymuje się i jest zdeterminowany, aby pokonać swój własny wynik. W 2016 r. Ustanowiono nowy rekord - Hiszpan Alex Segura wstrzymał oddech na 24 minuty. i 3 sekundy. Jest on aktualnym mistrzem w statycznym bezdechu. Unikalne przypadki Są też ludzie, którzy pokazali czas trzymania oddechu poza zdrowym rozsądkiem. Przypadki te można nazwać fenomenalnymi i nie można ich tłumaczyć. Na przykład nasz rodak, 70-letni pokazał światowy rekord zapierającej dech w piersiach ziemi w 1990 roku. Zabelin. Spędził 22 minuty bez tlenu, a następnie grupa badaczy. Eksperyment przeprowadzono w Leningradzie, w Instytucie Fizjologii. A indyjski ascetyczny Ravindr Mishra w tym samym wieku był w stanie pozostać pod wodą przez sześć dni! W 1991 roku pogrążył się w stanie medytacji, po czym zatonął na dnie jeziora pod okiem naukowców i ciekawskich widzów. Po sześciu dniach mężczyzna spokojnie się wynurzył. Jak odnotowali obserwatorzy, joga nie wyrządziła żadnej szkody zdrowiu ani psychice. Używanie i szkodliwość wstrzymywania oddechu Samo bezpłatne nurkowanie jest bardzo zdrowe, podobnie jak nurkowanie. Zdolność do wstrzymywania oddechu optymalizuje przemianę materii i podwaja wrodzony dopływ tlenu do organizmu człowieka. Dlatego ćwiczenie tego ćwiczenia zalecane jest prawie każdemu, szczególnie osobom ze skłonnościami do zaburzeń nerwowych, z problemami w przewodzie pokarmowym i układzie oddechowym. Ale dla kogo wstrzymywanie oddechu może być szkodliwe, więc jest palaczem i zwolennikiem innych złych nawyków. Jeśli zdecydujesz się ustanowić rekord świata do wstrzymywania oddechu - pod wodą lub na lądzie - będziesz musiał całkowicie przemyśleć swój styl życia i zadbać o własne zdrowie. Komu takie eksperymenty nadal nie są zalecane? Osoby starsze, kobiety w ciąży, pacjenci, którzy niedawno przeszli ciężką operację, a także osoby cierpiące na choroby układu sercowo-naczyniowego. Jak nauczyć się wstrzymywać oddech? Wskazówki od mistrzów Oczywiste jest, że nie możesz ustanowić rekordu świata do wstrzymywania oddechu, a to wymaga ciągłego treningu. Jakiej rady udzielają sami sportowcy? Rezultat będzie lepszy, jeśli przed nurkowaniem oddychasz nie zwykłym powietrzem, ale czystym tlenem. Oficjalnie jest to dozwolone dla uczestników przez pół godziny i przed ustanowieniem rekordu. Niektórzy sportowcy, tacy jak Thomas Sietas, nie jedzą niczego w dniu nurkowania, a także spowalniają własny metabolizm w specjalny sposób. W tym celu opracowano specjalne techniki. Nurkowanie to jedno, a statyczny bezdech jest zupełnie inny. W końcu, jeśli jesteś pod wodą bez ruchu, w spokojnym stanie, ciało będzie mniej potrzebowało tlenu. Inną ważną techniką, którą posiada każdy freediver, jest możliwość ćwiczenia małego poluvdohi. Tak więc, na przykład, jeśli nurek całkowicie zamknął usta i zacisnął nos klipsem, tak jak robią to pływacy, nie byłoby możliwe ustanowienie tak imponujących zapisów. Teraz wiesz, że uczenie się wstrzymywania oddechu jest możliwe, najważniejsze jest pragnienie i ciężki trening. Kto wie, może następnym rekordem świata, który wstrzyma oddech, będzie właśnie ty.

Dla wi?kszo?ci nurków sprz?towych, a tym bardziej dla zwyk?ych ?miertelników doniesienia o rekordach pozostawania w bezdechu brzmi? jak bajka o ?elaznym wilku. Zapewne ka?dy z nas próbowa? kiedy? wstrzyma? oddech przez pewien czas, ale raczej ma?o komu uda?o si? to na d?u?ej ni? 60-90 sekund. Tymczasem aktualny rekord ?wiata Czecha, Martina Stepanka wynosi ponad 8 minut! * Nam wydaje si? to zupe?nie nierealne. I s?usznie. Osi?gni?cie wyniku zbli?onego do rekordu ?wiata, w ka?dej dyscyplinie sportu wymaga splotu kilku unikalnych okoliczno?ci – gotowo?ci poddania si? rygorystycznemu re?imowi treningowemu, ?elaznej konsekwencji w d??eniu do celu, specyficznych predyspozycji psychofizycznych, czyli tego, co umownie nazywamy talentem i wreszcie obecno?ci sponsorów gotowych finansowa? przygotowania zawodnika. Dla 99,99% z nas to wszystko jest nieosi?galne. Zapomnijmy wi?c o o?miu minutach. Czy oznacza to, ?e w takim razie wspomniane 90 sekund jest wszystkim, na co nas sta?? Otó? nie. Okazuje si?, ?e ka?dy z nas jest w stanie w miar? ?atwo zatrzyma? oddech na 3, a mo?e nawet i 4 minuty. Niemo?liwe? Mo?liwe! Rzecz w tym, ?eby odpowiednio zabra? si? do sprawy. Kilka przydatnych sztuczek jak to zrobi?? 1. Po pierwsze musisz sobie u?wiadomi?, ?e nie da si? zrobi? tego bez przygotowania, w czasie pi?ciominutowej przerwy mi?dzy k?ótni? z ?on?, a wyj?ciem na piwo. Do próby musisz przyst?pi? w stanie g??bokiego relaksu. Aby go osi?gn?? potrzebujesz CZASU i SPOKOJU. Zarezerwuj sobie oko?o trzech kwadransów, kiedy nikt nie b?dzie Ci? niepokoi?. Najlepiej zrób to wieczorem, na przyk?ad w sobot?, uprzednio wysy?aj?c rodzin? do kina. Po drugie nie przyst?puj do dzie?a po obfitym posi?ku. Najlepiej nie jedz nic w ci?gu 6 godzin poprzedzaj?cych prób?. Po trzecie wreszcie wybierz termin, kiedy b?dziesz w miar? wypocz?ty. Dlatego w?a?nie odpowiednim dniem b?dzie sobota. 2. Kiedy ju? rodzina pójdzie sobie do diab?a, znajd? odpowiednie miejsce do treningu. Wybierz cichy i ch?odny (wa?ne!!!) pokój np. sypialni?. Zamknij okna, ?eby odg?osy dochodz?ce z zewn?trz nie dekoncentrowa?y Ci?. Zga? ?wiat?o i przyjmij swobodn? pozycj?. My?l?, ?e najwygodniej b?dzie po?o?y? si? na wznak, cho? niektórzy preferuj? „zapadni?cie” si? w wygodnym fotelu. Na fotografiach mo?esz czasem zobaczy? pogr??onych w letargu Pipina lub Pelizzariego zastyg?ych w pozycji lotosu, ale nie my?l, ?e w ten sposób osi?gaj? oni swoje rekordowe wyniki. Abstrahuj?c od tego, ?e u nie wytrenowanej osoby lotos wywo?uje ogromne przeci??enia stawów, to utrzymywanie wyprostowanej pozycji wymaga sta?ego napi?cia mi??ni. Napi?cie mi??ni powoduje zwi?kszone zu?ycie tlenu, a wi?c skraca czas, jaki jeste? w stanie osi?gn??. A wi?c, zapomnij o lotosie. Po?ó? si? wygodnie i przyst?p do pierwszego etapu – relaksacji i rozlu?niania mi??ni. Wy??cz wszystkie my?li. Staraj si? uspokoi?, wyrówna?, a nast?pnie obni?y? rytm serca. W spoczynku jedynym pracuj?cym mi??niem jest mi?sie? sercowy, a wi?c im wolniej b?dzie pracowa?, tym mniej tlenu b?dziesz zu?ywa?. Nast?pnie rozpocznij spokojn? wentylacj?. Oddychaj powoli. Stopniowo wyd?u?aj i pog??biaj oddech. Odliczaj w my?lach i staraj si? oddycha? tak, by wydech trwa? przynajmniej 2 razy d?u?ej ni? wdech. Chodzi o to, ?e w trakcie ka?dego wdechu serce przyspiesza, a w trakcie wydechu zwalnia. Dlatego cykl, w którym wydech trwa d?u?ej ni? wdech sprzyja obni?eniu rytmu serca. Na przyk?ad mo?e to by? w uk?ad 4-4-8 (wdech – 4 sekundy, zatrzymanie oddechu w szczycie – 4 sekundy, wydech – 8 sekund). Mo?esz te? na koniec cyklu doda? 4 sekundy zatrzymania po wydechu. Pod koniec mo?esz wyd?u?y? cykl do uk?adu 8-8-16. Co bardzo istotne – oddychaj przeponowo! My, ludzie cywilizacji zachodu, wychowani jeste?my w duchu kultu fitnessu. Przyzwyczajeni jeste?my do wypinania klatki piersiowej i wci?gania brzucha. Oddychamy klatk? piersiow?, a w ten sposób pozostawiamy nie wykorzystane najwa?niejsze, dolne partie p?uc, które dotleni? mo?emy dopiero poprzez uruchomienie przepony (tzw. oddychanie Tai-chi). A wi?c, oddychaj przepon? lub mówi?c po ludzku – brzuchem. 3. Po oko?o dziesi?ciu minutach spokojnej wentylacji mo?esz przyst?pi? do pierwszej próby. Tu? przed ni? wykonaj trzy nieco szybsze i mocno pog??bione wdechy zako?czone krótkim, kilkusekundowym zatrzymaniem oddechu w samym szczycie. Ostatni wydech zrób do maksimum. W ostatnim wydechu postaraj si? wycisn?? z p?uc tyle powietrza ile si? da. Nast?pnie, najpierw przepon? nape?nij doln? cz??? p?uc, potem klatk? piersiow? ?rodkow? ich cz???. Na sam koniec odchyl lekko g?ow? do ty?u nabieraj?c powietrza do górnych dróg oddechowych. Teraz zamknij oczy, nie my?l o niczym, czekaj, ale wcze?niej... nie zapomnij w??czy? stopera. 4. Ka?de zatrzymanie oddechu sk?ada si? z dwóch faz. Pierwsza z nich – ?atwa tzw. easy going phase (faza ?atwa), to okres, kiedy bezdech przychodzi Ci bez problemu. Pod jej koniec zaczynasz coraz silniej odczuwa? potrzeb? zaczerpni?cia powietrza. Wtedy pojawia si? trudna faza druga – strugglig phase (faza walki). Towarzysz? jej skurcze przepony (contractions). Tu zaczyna si? prawdziwa walka. Osoby nie wytrenowane na ogó? nie docieraj? do tego stadium. Niska tolerancja na wysokie st??enie CO2 i brak psychicznej gotowo?ci do walki powoduj? „odpuszczenie” jeszcze przed pojawieniem si? pierwszych skurczy. Wp?yw na tak? decyzj?, na pewno ma te? p?yn?ce z braku do?wiadczenia wewn?trzne przekonanie, ?e d?u?ej wytrzyma? si? po prostu nie da. Okazuje si? jednak, ?e jest to przekonanie b??dne. Odrobina silnej woli umo?liwi Ci dotarcie do struggling phase i utrzymanie bezdechu przez okres od kilku do kilkunastu skurczy. Pami?taj jednak, ?e musisz by? mentalnie przygotowany na walk? z organizmem domagaj?cym si? ?wie?ego powietrza. Uprzedzam – to nie jest przyjemne, ale mo?liwe do wytrzymania przez jaki? czas. Wbrew pozorom nie stracisz przytomno?ci tak od razu. Jak d?ugo wytrzymasz zale?y od Twojej si?y woli oraz indywidualnej tolerancji (mo?liwej do podniesienia w wyniku treningu) na podwy?szone st??enie dwutlenku w?gla we krwi. 5. Nawet, je?li nigdy wcze?niej tego nie robi?e?, w pierwszej próbie powiniene? osi?gn?? wynik w okolicach, co najmniej, 60-90 sekund. Ale, uwaga – nie ko?czysz na tym! Aby uzyska? obiecane we wst?pie 3-4 minuty b?dziesz musia? pom?czy? si? jeszcze troch?. Konieczne b?d? kolejne trzy, a mo?e cztery próby. Najpierw jednak musisz powróci? do stanu relaksu. Po pierwszych kilku gwa?townych haustach powietrza ponownie uspokój oddech. Powró? do oddychania przeponowego i cyklu 4-4-8. Po oko?o 5 minutach wentylacji wykonaj drug? prób?. Tym razem uzyskasz wynik z pewno?ci? lepszy ni? poprzednio. Mo?e b?d? to 2 minuty, a mo?e wi?cej. Powtórz ca?? operacj? (5 minut wentylacji zako?czone wstrzymaniem oddechu) jeszcze raz i jeszcze raz. W ka?dej nowej próbie powiniene? uzyskiwa? d?u?szy czas. Za czwartym (a mo?e dopiero pi?tym) razem osi?gniesz swoje maksimum na dany dzie?. Jestem przekonany, ?e b?dzie to rezultat si?gaj?cy 3, a mo?e nawet 4 minut. Kilka wyja?nie?, dlaczego jest to mo?liwe? Co jest przyczyn? tego, ?e wraz z kolejnymi próbami osi?gane czasy staj? si? coraz d?u?sze? Nie chc? wchodzi? zbyt g??boko w nudn? fizjologi?, je?li jednak interesuje Ci? nie tylko JAK to zrobi?, ale równie?, DLACZEGO jest to mo?liwe, pewne wyja?nienia b?d? niezb?dne. 1. Po pierwsze rzecz? ogólnie znan? jest to, ?e odruch oddechowy wywo?ywany jest raczej nie przez niski poziom tlenu, a przez wysokie st??enie CO2 w krwi t?tniczej. Mówi?c jeszcze precyzyjniej nale?a?oby powiedzie?, ?e decyduje o nim pH, czyli kwasowo?? krwi, silnie zale?na w?a?nie od st??enia CO2 – im wi?cej CO2 tym krew bardziej kwa?na, pH ni?sze, a Tobie bardziej „chce” si? powietrza. W trakcie normalnego oddychania z ka?dym oddechem uzupe?niasz zapas tlenu i wyrzucasz nadmiar dwutlenku w?gla. Dzi?ki temu pH krwi utrzymuje si? na sta?ym poziomie, wynosz?cym oko?o 7,4. Dlatego mówimy, ?e proces oddychania jest podstawowym regulatorem kwasowo?ci krwi. Kiedy zatrzymujesz oddech, regulator ten przestaje funkcjonowa?, st??enie dwutlenku w?gla ro?nie, a wraz z nim spada pH. Tymczasem jednak istnieje te? drugi mechanizm reguluj?cy kwasowo?? krwi – czynno?? nerek. Nerki reguluj? pH krwi poprzez wydzielanie lub absorbowanie jonu bikarbonatu HCO3¯. Bikarbonat alkalizuje krew, a wi?c jego dzia?anie jest jakby odwrotne do zakwaszaj?cego dzia?ania CO2. Kiedy zatrzymujesz oddech, czyli unieczynniasz oddechowy regulator kwasowo?ci, wówczas uruchomiony zostaje mechanizm nerkowy. Nerki wydzielaj?c jon HCO3¯ b?d? neutralizowa? spadek pH wynikaj?cy ze wzrostu st??enia CO2. Rzecz w tym, ?e o ile oddychanie jest regulatorem bardzo „szybkim”, to nerki funkcjonuj? du?o „wolniej”, maj? wi?ksz? bezw?adno?? i w zwi?zku z tym ich dzia?anie zaczynasz odczuwa? dopiero po jakim? czasie. St?d konieczno?? wykonania serii 3-4 zatrzyma? oddechu zanim nadejdzie ta w?a?ciwa próba, kiedy st??enie jonów bikarbonatu, i co za tym idzie mo?liwo?? neutralizacji spadku pH osi?ga swoje maksimum. 2. Drug? przyczyn?, dla której Twoje wyniki poprawiaj? si? w miar? up?ywu czasu jest to, ?e po kilku próbach zatrzymania oddechu zaczyna odgrywa? rol? tzw. efekt ?ledzionowy. ?ledziona jest jakby rezerwuarem krwi. Efekt ?ledzionowy polega na tym, ?e organ ten kurczy si? uwalniaj?c do krwioobiegu dodatkowe ilo?ci krwinek, a wi?c i hemoglobiny. Na przyk?ad u japo?skich Ama (kobiety zawodowo zajmuj?ce si? po?awianiem pere? i ma??y na bezdechu) zaobserwowano 20-procentowe kurczenie si? ?ledziony, któremu odpowiada? 10-procentowy wzrost koncentracji hemoglobiny we krwi. Ta dodatkowa hemoglobina, w trakcie wentylacji poprzedzaj?cej zatrzymanie oddechu, przy??cza dodatkowe zapasy tlenu. Maj?c wi?cej tlenu w organizmie jeste? w stanie zatrzyma? oddech na d?u?ej. 3. Po trzecie kwasica (obni?enie pH) wywo?ywana wstrzymywaniem oddechu powoduje, ?e organizm powoli przestawia si? jakby na tryb oszcz?dzania tlenu. Organy peryferyjne uruchamiaj? procesy beztlenowe, krew (a wi?c i tlen) zaczyna by? dostarczana g?ównie do serca i mózgu, metabolizm ulega zwolnieniu, a ogólne zapotrzebowanie na tlen maleje. 4. Po czwarte wreszcie kolejne bezdechy prowadz? do lepszego ukrwienia p?uc, co sprawia, ?e w ka?dej kolejnej statyce s? one efektywniej wykorzystywane. Te procesy przystosowawcze maj? jednak granice swojej wydolno?ci. Po jej osi?gni?ciu przestaniesz poprawia? swoje wyniki, a nawet, wskutek post?puj?cej retencji dwutlenku w?gla, zaczn? si? one pogarsza?. Z regu?y maksimum mo?esz osi?gn?? gdzie? pomi?dzy trzeci?, a pi?t? prób?. Hiperwentylacja – tak czy nie? W tym miejscu warto wspomnie? o pewnej praktyce stosowanej czasem przez pocz?tkuj?cych nurków bezdechowych – hiperwentylacji (nadmiernym oddychaniu), czyli wykonywaniu serii przy?pieszonych i pog??bionych oddechów na krótko przed faz? bezdechu. Jak wiedz? wszyscy do?wiadczeni freediverzy jest to praktyka niezwykle niebezpieczna. Poprzez hiperwentylacj? obni?eniu ulega pocz?tkowe ci?nienie parcjalne CO2 w krwi t?tniczej (z normalnego poziomu wynosz?cego ok. 40 mm Hg, do 30, a nawet mniej). W konsekwencji opó?niony zostaje moment wyst?pienia odruchu oddechowego, co mo?e oznacza?, ?e pojawi si? on zbyt pó?no. W mi?dzyczasie poziom tlenu mo?e obni?y? si? tak, ?e nast?pi utrata przytomno?ci. W wodzie, przy braku asekuracji, mo?e to oznacza? nawet ?mier?. Oczywi?cie, je?li próby przeprowadzane s? w domu, na kanapie nic Ci nie grozi. Czy oznacza to, ?e w takich warunkach warto stosowa? hiperwentylacj?? Okazuje si?, ?e o dziwo te? nie! 1. Tak naprawd? korzy?? z hiperwentylacji odnosz? tylko pocz?tkuj?cy bezdechowcy. Chodzi tu o osoby, które ze wzgl?du na brak do?wiadczenia, odporno?ci na CO2 i psychicznej gotowo?ci do walki ze skurczami przepony, nie docieraj? do struggling phase. Hiperwentylacja powoduje wyd?u?enie fazy ?atwej - easy going phase – st?d lepsze wyniki nowicjuszy, po jej zastosowaniu. Jednak Ci, którzy docieraj? do fazy skurczów przekonuj? si?, ?e wprawdzie pojawiaj? si? one pó?niej, ale kiedy ju? wyst?pi? s? gwa?towne i bardzo cz?ste. W konsekwencji nawet zaprawiony w bojach bezdechowiec poddaje si? po 30-60 sekundach walki, a czasem i wcze?niej. Inaczej sprawa wygl?da, gdy hiperwerntylacja nie mia?a miejsca. Wtedy wprawdzie skurcze pojawiaj? si? wcze?niej, ale s? ?agodne i wyst?puj? z mniejsz? cz?stotliwo?ci?. Do?wiadczeni freediverzy wytrzymuj? nawet do 2 i wi?cej minut walki ze skurczami, (co przek?ada si? na kilkadziesi?t skurczy) osi?gaj?c ??czne czasy bezdechu d?u?sze ni? po hiperwentylacji. 2. Dodatkowym czynnikiem, który sprawia, ?e hiperwentylacja nie jest optymaln? metod? na breath up, czyli przygotowanie do wstrzymania oddechu jest to, ?e podnosi ona puls, co oczywi?cie zwi?ksza zu?ycie tlenu. 3. Jest te? i inna przyczyna, dla której nie warto si? hiperwentylowa?. Chodzi o to, ?e dla utrzymania przytomno?ci korzystne jest w?a?nie wysokie st??enie CO2 (do pewnych granic, powy?ej których wyst?puje zatrucie dwutlenkiem w?gla). Po pierwsze powoduje ono rozkurczenie (poszerzenie) t?tnic mózgowych – co sprzyja lepszemu ukrwieniu (a wi?c i dotlenieniu) mózgu. Drug? przyczyn? jest tzw. efekt Bohra (Christiana nie Nielsa). Chodzi o to, ?e wysoki poziom CO2 obni?a powinowactwo tlenowe hemoglobiny. Oznacza to, ?e ?atwiej uwalnia ona tlen i w konsekwencji skuteczniej dostarcza go do tkanek. Jest to efekt doskonale znany fizjologom. Powoduje on, ?e w intensywnie pracuj?cych tkankach, gdzie zu?ycie tlenu i zarazem produkcja CO2 jest najwi?ksza, hemoglobina oddaje wi?cej tlenu ni? tam, gdzie jego zu?ycie jest mniejsze. Mechanizm ten sprawia, ?e dystrybucja tlenu w organizmie jest bardziej efektywna. Dla bezdechowca efekt ten oznacza, ?e przy wy?szym st??eniu CO2 hemoglobina uwalnia wi?cej tlenu, co mo?e uchroni? go przed blackoutem. Tymczasem po hiperwentylacji, wskutek ni?szego st??enia CO2 tlen zostaje zatrzymany w krwioobiegu, a nurek traci przytomno?? mimo posiadania wystarczaj?cych jego zapasów we krwi! Jest tu jednak pewien kruczek. Ca?y problem polega na tym, ?e aby do?wiadczy? dobrodziejstw p?yn?cych z efektu Bohra, trzeba mie? bardzo wysok? odporno?? na CO2. Martin Stepanek przed swoj? rekordow? prób? nie hiperwentylowa? si?. Osi?gn?? wynik 8 minut i 6 sekund i nie straci? przytomno?ci w?a?nie dzi?ki temu, ?e wysokie st??enie CO2 u?atwia?o hemoglobinie pozbywanie si? tlenu i dostarczanie go do szarych komórek. Jednak skurcze przepony pojawi?y si? u niego ju? po oko?o 4 minutach. Nast?pne 4 minuty by? on w stanie wytrzyma? tylko dzi?ki swojej ekstremalnie wysokiej tolerancji dwutlenku w?gla. Kilka rad na zako?czenie Po tym, mo?e nieco przyd?ugim ust?pie o fizjologii, wspomn? jeszcze, ?e je?li zatrzymanie oddechu zacznie Ci? pasjonowa? i b?dziesz chcia? osi?ga? coraz lepsze wyniki, to konieczny stanie si? odpowiedni trening podnosz?cy poziom tolerancji na CO2. B?dziesz równie? musia? popracowa? nad ró?nymi wariantami prep-pocedures, czyli procedur przygotowawczych. Ze wzgl?du na to, ?e kluczem do sukcesu w tej dyscyplinie jest umys? wskazane b?dzie ?wiczenie yogi ze szczególnym uwzgl?dnieniem pranayamy – dziedziny po?wi?conej technikom oddechowym. Pami?taj jednak, ?e statyka jest dyscyplin?, w której zdarzaj? si? okresy, kiedy przez d?ugi czas nie rejestruje si? ?adnego progresu. Oczywi?cie dzia?a to bardzo frustruj?co. Zamiast jednak poddawa? si? nale?y wtedy nieco odpu?ci?. Nie trzeba ka?dego dnia ustanawia? nowego personal best (rekord ?yciowy). Lepiej urozmaica? trening i ?wiczy? ró?ne sekwencje. Mog? to by? na przyk?ad serie sta?ej d?ugo?ci bezdechów z coraz krótszymi przerwami na wentylacj? lub odwrotnie – serie bezdechów coraz d?u?szych z krótkimi, ale sta?ej d?ugo?ci okresami wentylacji. Ilo?? mo?liwych kombinacji jest nieograniczona. Od czasu do czasu nale?y zrobi? sobie d?u?sz? przerw? w treningach. Cz?sto po takiej w?a?nie przerwie przychodzi dzie?, kiedy ustanawia si? swoje nowe personal best. A wi?c czekaj, poszukuj i nie zniech?caj si?. Sam jestem przyk?adem osoby, która by?a ju? na pograniczu podj?cia decyzji o rezygnacji z uprawiania tego sportu. Dlaczego? Kiedy powa?nie zacz??em traktowa? bezdechy trafi?em na opis procedury przygotowawczej, taki mniej wi?cej jak przytoczony przeze mnie powy?ej. Po raz pierwszy w ?yciu zamiast pojedynczej wykona?em seri? statyk i... w ostatniej, czwartej próbie doszed?em do 5 minut! By?em pod wra?eniem. Zacz??em ju? snu? swój sen o pot?dze. Skoro – my?la?em – jako kompletny nowicjusz, od pierwszego strza?u osi?gn??em taki wynik, to lada moment przekrocz? 6 minut, a za rok pobij? rekord ?wiata. A co by?o dalej w rzeczywisto?ci? Przez nast?pne 10 miesi?cy, mimo treningów, nawet nie zbli?y?em si? do tamtego pierwszego rezultatu. Mija?y tygodnie i miesi?ce, a nic si? nie zmienia?o. Frustracja osi?gn??a niebezpieczny poziom. I wreszcie, kiedy wydawa?o si?, ?e ju? nic z tego nie b?dzie, powtórzy?em owe nieszcz?sne 5 minut. Potem uda?o mi si? to jeszcze kilkakrotnie, a? wreszcie po prawie dwóch latach (dopiero!) „pobi?em” ten wynik o 12 sekund. Po nast?pnych kilku miesi?cach, zupe?nie przypadkiem spróbowa?em innej procedury przygotowawczej i... dotar?em do ponad 6 minut. Jak wi?c wida?, nale?y mie? du?o cierpliwo?ci, stale poszukiwa? i nie poddawa? si?, czego i Tobie - Czytelniku ?ycz?. *Obecnie (stycze? 2010) rekord ?wiata nale?y do Francuza Stephane'a Mifsuda i wynosi 11:35. Autor: Tomek „Nitas” Nitka Wspó?praca przy opracowaniu zagadnie? fizjologicznych: Krzysiek Mierzecki „Naphi”

Jeden z nich jest skierowany do nurków, drugi do freediverów: dotyczy obrzęku zanurzeniowego i ucisku płuc. O ile pierwszy przypadek może być bardzo poważny i śmiertelny, o tyle drugi wydaje się być znacznie mniej poważny. Jeszcze kilka lat temu sądzono, że te patologie są rzadkie (1% przypadków). Obecnie wiemy, że są one nawracające (około 12%) i potencjalnie poważne. Średni wiek wystąpienia obrzęku zanurzeniowego wynosi 47 lat i częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet. W obu warunkach efekt jest taki sam i powoduje przepływ krwi z naczyń włosowatych pęcherzyków płucnych do pęcherzyków płucnych. Powoduje to dodatni gradient ciśnienia między kapilarami a błoną pęcherzyków płucnych oraz rozerwanie ściany kapilar i błony pęcherzyków płucnych, co ma swoje logiczne i natychmiastowe konsekwencje : Duszność (dyspnoea), Krwista i pienista pl wocina (krwioplucie), Kaszel (w celu pozbycia się płynu), Oraz mniej lub bardziej wyraźne objawy, w zależności od znaczenia zjawiska : sinica, przyspieszenie oddechu i akcji serca, złe samopoczucie. Co się dzieje ? W przypadku obrzęku zanurzeniowego mamy do czynienia z osobami zdrowymi, bez znanych predyspozycji lub jakichkolwiek problemów z sercem. Zanurzenie (w zimnej wodzie, na ogół poniżej 17°) spontanicznie wywołuje „przesunięcie krwi*” z napływem krwi do klatki piersiowej związanym z obwodowym zwężeniem naczyń krwionośnych i ciągiem Archimedesa (pionowa siła skierowana z dołu do góry, której ulega ciało zanurzone w cieczy, powodująca przemieszczenie krwi w kierunku narządów wewnątrzklatkowych). Do tego zjawiska dochodzi jeszcze drugie: ujemne ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej, które może być zwiększone przez bardzo ciasny kombinezon i wzrastać wraz z głębokością, będzie powodować zwiększenie powrotu żylnego w kierunku klatki piersiowej, zwiększając przesunięcie krwi. Nurkowanie w zimnej wodzie, pod warunkiem, że widoczność jest słaba, a prąd silny, wymagające długotrwałego wysiłku fizycznego, powoduje mniej lub bardziej znaczny stres i uwalnia katecholaminy (zwłaszcza adrenalinę wydzielaną przez rdzeń nadnerczy), w naturalny sposób powodując przyspieszenie akcji serca i wzrost ciśnienia śródtętniczego. Wszystkie te czynniki przyczyniają się do powstania gradientu ciśnienia wystarczającego do tego, aby krew we włośniczkach pęcherzyków płucnych mogła dyfundować do przestrzeni śródmiąższowej pęcherzyków płucnych, a w poważniejszych przypadkach przedostać się do pęcherzyka płucnego, jeśli jego błona ulegnie rozerwaniu, umożliwiając przedostanie się krwi do płuc i wywołując opisane objawy kliniczne. Co można zrobić ? W górę rzeki – nic. Uczestnik badania jest zdrowy i w dobrej kondycji fizycznej. Być może występuje graniczne ciśnienie krwi, ale jest to częste u osób „starzejących się”. W profilaktyce z pewnością bardzo dużo i zawsze tak samo : Znaczenie kondycji fizycznej (jeśli jest się zmęczonym, unika się głębokich nurkowań), Zła pogoda, silny prąd, to główne czynniki (ponownie, jak ważna jest kondycja fizyczna), Zimno, a jeśli było Cizimno podczas pierwszego nurkowania, przedyskutuj zalety drugiego nurkowania w podobnych warunkach, Wiek: nie należy być nadgorliwym, jeśli nie ma się na to ochoty (to relaks, a nie wyzwanie!), Doświadczenie jest oczywiście niezastąpione w radzeniu sobie ze stresem i trudnymi warunkami klimatycznymi, Sprzęt (wzrost oporu oddechowego związany z regulatorem, stąd znaczenie przeglądów regulatorów osobistych). A co z płucnym wyciskiem freediverów ? Z fizjologicznego punktu widzenia u wszystkich freediverów od momentu zanurzenia występuje odruchowa bradykardia (tj. spowolnienie akcji serca), która prowadzi do zmniejszenia rzutu serca i w konsekwencji do pierwszego przesunięcia krwi z redystrybucją krwi w kierunku klatki piersiowej o około 700 centymetrów sześciennych. Powoduje to wstępne obciążenie serca i zmniejszenie podatności (elastyczności) płuc. W miarę schodzenia w bezdechu płuca kurczą się (prawo Boyle’a-Mariotte’a) aż do punktu końcowego, którym jest objętość resztkowa równa całkowitej objętości płuc. Od tego momentu powstaje wgłębienie wewnątrz klatki piersiowej, które będzie się zwiększać wraz z dalszym schodzeniem, ponieważ płuca nie mogą się już bardziej uciskać, a (sztywna) klatka piersiowa osiągnęła granice swojej elastyczności. Depresja ta spowoduje drugą konieczną zmianę ukrwienia z przesunięciem ciśnień dodatnich w kierunku ciśnień ujemnych, tj. wydrążenie przepony i próbę przejścia narządów jamy brzusznej w kierunku klatki piersiowej, przyciągane przez silną depresję wewnątrz klatki piersiowej. Krew obwodowa nadal płynie w kierunku serca i tętnic wewnątrz klatki piersiowej. Podczas wznoszenia się występuje zjawisko odwrotne, polegające na stopniowym powrocie płuc do stanu normalnego, ale nie dość szybko, co prowadzi do gradientu ciśnienia z rozprężaniem gazu, który powoduje nadciśnienie płucne na barierze pęcherzykowo-kapilarnej, nawet jeśli objętość gazu nie przekracza objętości wdychanej na początku. Stres uwalniający katecholaminy i zimno zwiększają skurcz naczyń obwodowych i nasilają te zjawiska. Co należy zrobić ? W górnym biegu rzeki też nic nie ma, ponieważ badany jest zdrowy lub za takiego się uważa na poziomie zdrowia. W ramach profilaktyki : Znaczenie relaksacji (joga) i przygotowania przed każdym bezdechem na morzu, Ćwiczenia na mięśnie oddechowe i pracę przepony, Czynnikami sprzyjającymi sązimno i stres, Znaczenietreningu w zjeździe, który sam w sobie pozwoli na spokojne podejście do tej dyscypliny, Zabronione jest stosowanie zasady oddychania „karpiowego”, Zanurzenie pustych płuc jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do tego zjawiska (wymuszony wydech na głębokości 10 metrów może odpowiadać nurkowaniu na głębokości 90 metrów!) Jak postępować w nagłych wypadkach ? We wszystkich przypadkach maska O2 z przepływem 15l/minutę, z wyjątkiem freediverów bezobjawowych (bardzo częstych, którzy wydzielają krwawą, pienistą plwocinę i nic więcej, i którzy nie są na pierwszej podobnej przygodzie). Co jeszcze ? W tym przypadku mamy do czynienia z ostrym obrzękiem płuc… nie będziemy więc nawadniać organizmu. Ale czy należy zmniejszyć objętość obiegową? Nie wydaje się, aby stosowanie leków moczopędnych (obniżających ciśnienie krwi poprzez zmuszanie pacjenta do oddawania moczu) okazało się skuteczne. Pozostaje jedno pytanie: jaki jest długoterminowy los płucny osób cierpiących na bezdechy, które wykonują powtarzające się „wyciskania” ? Zadaje się pytanie. * Przemieszczenie krwi: Jest to przemieszczenie krwi z tkanek obwodowych, w których nie ma ważnych dla życia narządów, do klatki piersiowej (płuca/serce/naczynia wewnątrzklatkowe) w celu zajęcia miejsca zwolnionego w wyniku zmniejszenia objętości płuc związanego z ciśnieniem hydrostatycznym (np. na głębokości 40 metrów, gdzie ciśnienie wynosi 5 barów, objętość płuc wynosi 1/5 objętości na powierzchni). © Alex Voyer za wszystkie zdjęcia zamieszczone w artykule — Orison to cyfrowy aparat słuchowy, wewnątrzuszny, stworzony przez lekarzy laryngologów. Aparat Orison, klejnot zminiaturyzowanej technologii, posiada procesor Crystal Clear, funkcję inteligentnej obróbki dźwięku i automatycznej redukcji hałasu otoczenia dla jasnego rozumienia rozmów we wszystkich środowiskach akustycznych. 299€ za ucho. Zadowolenie lub zwrot pieniędzy przez 20 dni. Darmowa dostawa. CE. Gwarancja prawna : 2 lata.

Artykuły z kategorii: Nurkowanie Nurkowanie wcale nie jest takie trudne, jak się wydaje! Nurkowanie może wydawać się dla wielu bardzo trudną sztuką. Owszem, na początku każdej drogi mogą zdarzyć się problemy, jednak zapewniam – są chwilowe. Jeżeli ten sport jest kogoś pasją albo ktoś bardzo pragnie posiąść tę sztukę, to pod żadnym pozorem nie wolno się poddawać. Najtrudniejsze w nurkowaniu jest pokonanie strachu. Przejdź niżej i poznaj tajniki nurkowania. Dowiedz się wszystkiego na temat nurkowania i rozpocznij wspaniałą przygodę! Eksplorowanie nowych miejsc, przekraczanie kolejnych granic i poszukiwanie tego co nowe wpisało się na dobre w nasze życie. Natura ludzka sprawia, że interesuje nas to co nieodkryte. Wiele osób decyduje się w związku z tym na rozpoczęcie przygody z nurkowaniem. Chcesz dowiedzieć się wszystkiego na ten temat? Jak wybrać najbardziej odpowiednią rurkę do nurkowania? Nurkowanie to dosyć drogi sport, wymagający określonych umiejętności. Chcąc nurkować profesjonalnie dobrze jest umieć pływać. Ponadto nurkowanie wymaga silnego charakteru oraz określonych sprzętów. Można też podjąć nurkowanie amatorskie i na początku zaopatrzyć się w podstawowe akcesoria, takie jak okulary do nurkowania i rurka do nurkowania. Nurkowanie bez butli – wyzwanie dla najodważniejszych! Nurkowanie to piękny, ale zarazem ekstremalny sport. Nurkując można całkowicie poddać się wszechobecnej ciszy i głębi. Trzeba być także odważnym, gdyż nie każda osoba jest w stanie zanurzyć się na pewną głębokość i jeszcze tam przebywać. Dodajmy jeszcze do tego zanurzenie bez tlenu – to już graniczy z cudem, ale jest możliwe! Pianka do nurkowania: wszystko, co musisz wiedzieć na temat skafandrów Wiele osób, które planują rozpocząć swoją przygodę z nurkowaniem, niepotrzebnie kojarzą ten sport z akwalungiem czy innym sprzętem do nurkowania głębinowego. Obecnie stosuje się duże lżejsze skafandry nurkowe, a najlepszym tego przykładem jest pianka do nurkowania. Sprawdź wszystko na temat ubrań do nurkowania i wybierz najlepszą dla siebie! Idealne okulary do nurkowania: jak ich szukać? Zejście pod powierzchnię wody wymaga nie tylko odwagi, ale też dobrej kondycji i sporej wytrzymałości oddechowej. Jeśli chcesz rozpocząć swoją przygodę z nurkowaniem na poważnie, zadbaj o odpowiedni sprzęt. Zobacz, jak wybrać najlepsze okulary do nurkowania, i wybierz swój idealny model do zejścia! Pierwsze nurkowanie: jak się do tego przygotować i jak się tego nauczyć? Sporty wodne mają to do siebie, że zyskują w ostatnich latach coraz większą popularność. Sporym zainteresowaniem cieszą się również takie formy aktywności, jak zejścia pod wodę. I nie chodzi tylko o nurkowanie basenowe - coraz częściej zainteresowanie skierowane jest w stronę zejść głębinowych. Jak zacząć naukę i na co zwrócić uwagę, by pierwsze nurkowanie przekuć w prawdziwą pasję? Nurkowanie ze sprzętem: jak się zabrać do profesjonalnego zejścia pod wodę? Ze wszystkich sportów wodnych, coraz większą popularnocią cieszy się nurkowanie ze sprzętem. To nie tylko możliwość sprawdzenia siebie i rekacji swojego organizmu, ale też szansa na zobaczenie na własne oczy, jak wygląda z blika świat podwodnej fauny i flory. Jak przygotować się do zejścia pod wodę i o czym należy pamiętac, decydując się na nurkowanie ze sprzętem? Czy nurkowanie jest niebezpieczne? Nurkowanie cieszy się coraz większą popularnością wśród Polaków. Twierdzą oni, że nurkowanie uzależnia i motywuje do kolejnych przygód pod wodą. Mimo tego wiele osób uważa, że nurkowanie jest niebezpieczne, a schodzenie pod wodę jest ryzykowne. Jaka więc jest prawda? Czy nurkowanie to bezpieczny sport? Nurkowanie wcale nie jest takie trudne, jak się wydaje! Nurkowanie może wydawać się dla wielu bardzo trudną sztuką. Owszem, na początku każdej drogi mogą zdarzyć się problemy, jednak zapewniam – są chwilowe. Jeżeli ten sport jest kogoś pasją albo ktoś bardzo pragnie posiąść tę sztukę, to pod żadnym pozorem nie wolno się poddawać. Najtrudniejsze w nurkowaniu jest pokonanie strachu. Przejdź niżej i poznaj tajniki nurkowania. Dowiedz się wszystkiego na temat nurkowania i rozpocznij wspaniałą przygodę! Eksplorowanie nowych miejsc, przekraczanie kolejnych granic i poszukiwanie tego co nowe wpisało się na dobre w nasze życie. Natura ludzka sprawia, że interesuje nas to co nieodkryte. Wiele osób decyduje się w związku z tym na rozpoczęcie przygody z nurkowaniem. Chcesz dowiedzieć się wszystkiego na ten temat? Jak wybrać najbardziej odpowiednią rurkę do nurkowania? Nurkowanie to dosyć drogi sport, wymagający określonych umiejętności. Chcąc nurkować profesjonalnie dobrze jest umieć pływać. Ponadto nurkowanie wymaga silnego charakteru oraz określonych sprzętów. Można też podjąć nurkowanie amatorskie i na początku zaopatrzyć się w podstawowe akcesoria, takie jak okulary do nurkowania i rurka do nurkowania. Nurkowanie bez butli – wyzwanie dla najodważniejszych! Nurkowanie to piękny, ale zarazem ekstremalny sport. Nurkując można całkowicie poddać się wszechobecnej ciszy i głębi. Trzeba być także odważnym, gdyż nie każda osoba jest w stanie zanurzyć się na pewną głębokość i jeszcze tam przebywać. Dodajmy jeszcze do tego zanurzenie bez tlenu – to już graniczy z cudem, ale jest możliwe! Pianka do nurkowania: wszystko, co musisz wiedzieć na temat skafandrów Wiele osób, które planują rozpocząć swoją przygodę z nurkowaniem, niepotrzebnie kojarzą ten sport z akwalungiem czy innym sprzętem do nurkowania głębinowego. Obecnie stosuje się duże lżejsze skafandry nurkowe, a najlepszym tego przykładem jest pianka do nurkowania. Sprawdź wszystko na temat ubrań do nurkowania i wybierz najlepszą dla siebie! Idealne okulary do nurkowania: jak ich szukać? Zejście pod powierzchnię wody wymaga nie tylko odwagi, ale też dobrej kondycji i sporej wytrzymałości oddechowej. Jeśli chcesz rozpocząć swoją przygodę z nurkowaniem na poważnie, zadbaj o odpowiedni sprzęt. Zobacz, jak wybrać najlepsze okulary do nurkowania, i wybierz swój idealny model do zejścia! Pierwsze nurkowanie: jak się do tego przygotować i jak się tego nauczyć? Sporty wodne mają to do siebie, że zyskują w ostatnich latach coraz większą popularność. Sporym zainteresowaniem cieszą się również takie formy aktywności, jak zejścia pod wodę. I nie chodzi tylko o nurkowanie basenowe - coraz częściej zainteresowanie skierowane jest w stronę zejść głębinowych. Jak zacząć naukę i na co zwrócić uwagę, by pierwsze nurkowanie przekuć w prawdziwą pasję? Nurkowanie ze sprzętem: jak się zabrać do profesjonalnego zejścia pod wodę? Ze wszystkich sportów wodnych, coraz większą popularnocią cieszy się nurkowanie ze sprzętem. To nie tylko możliwość sprawdzenia siebie i rekacji swojego organizmu, ale też szansa na zobaczenie na własne oczy, jak wygląda z blika świat podwodnej fauny i flory. Jak przygotować się do zejścia pod wodę i o czym należy pamiętac, decydując się na nurkowanie ze sprzętem? Czy nurkowanie jest niebezpieczne? Nurkowanie cieszy się coraz większą popularnością wśród Polaków. Twierdzą oni, że nurkowanie uzależnia i motywuje do kolejnych przygód pod wodą. Mimo tego wiele osób uważa, że nurkowanie jest niebezpieczne, a schodzenie pod wodę jest ryzykowne. Jaka więc jest prawda? Czy nurkowanie to bezpieczny sport?

Freediving po raz pierwszy w dzisiejszej formie pojawił się w Europie południowej. W latach dwudziestych ubiegłego wieku, z racji wynalezienia okularów do pływania pojawiła się moda na podwodne myślistwo. Pobocznym efektem tej mody jest właśnie freediving. Freediving: na czym polega? Freediving to nurkowanie bez użycia dodatkowego sprzętu. Innymi słowy, freediving to nurkowanie na bezdechu czy nurkowanie swobodne. Główną zasadą freedivingu jest zawsze nurkowanie z partnerem. Freediving rekreacyjny to rozrywka i aktywny sport, który pozwala nam rozwijać się fizycznie, psychicznie i emocjonalnie. Freediving rekreacyjny służy wyłącznie do czerpania przyjemności z nurkowania. Nurkowanie w basenie to dobry restart dla mózgu zmęczonego życiem w dużym mieście. Po nim czujesz się wypoczęty i świeży. Ale nurkowanie w morzu to zupełnie inny proces, który pozwala znaleźć harmonię z naturą, poczuć wewnętrzny spokój i całkowitą swobodę poruszania się w przestrzeni. Freediving pomaga poprawić zdrowie i kondycję. Udowodniono, że lekkie ćwiczenia hipoksyczne wpływają pozytywnie na wszystkie układy organizmu. Co ciekawe, freediving może również ustabilizować zdrowie psychiczne: ćwiczy zdolność radzenia sobie w stresujących warunkach i promuje lepszą koncentrację. Kto może uprawiać freediving? Nurkowanie bezdechowe jest dostępne prawie dla wszystkich. Freediving to aktywność, pełna przyjemnych wrażeń, euforii i inspirujących doświadczeń. Freediving przyciąga teraz coraz więcej ludzi, rozwijając się nie tylko jako sport, ale także jako zdrowe hobby. Aktywność ta jest wskazana dla wszystkich tych, którzy ukończyli 18 lat. Jeśli nie istnieją oczywiście przeciwwskazania w postaci przewlekłych chorób związanych głównie z niewydolnością oddechową. Freediving: od czego zacząć przygodę? Podstawy freedivingu można opanować zarówno w basenach miejskich, jak i na wodach otwartych. Istnieje kilka systemów szkoleniowych. Różnią się one podejściem do treningu, ale szkolenie podstawowe z reguły opiera się na tym samym schemacie. Najpierw musisz poznać teorię freedivingu, a następnie rozpoczynają się zajęcia w wodzie. Pierwsze kroki to opanowanie techniki prawidłowego oddychania, podstawy bezpieczeństwa w wodzie oraz technika pływania i nurkowania w płetwach i bez nich. Na świecie jest kilka szkół nauczania freedivingu: AIDA - Association Internationale Pour Le Developpement De L'apnee CMAS - Confédération Mondiale des Activités Subaquatiques SSI - Scuba Schools International PADI - profesjonalne stowarzyszenie instruktorów nurkowania Różnice w treningu są całkowicie nieznaczne. Dlatego na początkowym etapie lepiej wybrać nie system, ale trenera, z którym będziesz się czuł komfortowo. Podstawowe umiejętności można opanować w basenie, a następnie można je szlifować na otwartych akwenach. Najlepsze warunki do trenowania są na Sri Lance, gdzie temperatura wody wynosi około 28 ° C, widoczność to 30-50 metrów i brak jest fal morskich. Dostępna głębokość pozwala ćwiczyć zarówno początkującym, jak i profesjonalistom. Freediving: sprzęt Jaki sprzęt jest niezbędny do uprawiania tego sportu? Jakie płetwy do freedivingu będą najlepsze? Pokrótce omówimy podstawowe wyposażenia każdego nurka. Głównym wyposażeniem są maska, płetwy, fajka i kombinezon. Wystarczy na trening, jak i nurkowanie amatorskie. Czasami potrzebne są ciężarki, a jeśli zanurzysz się w zimnej wodzie, neoprenowe skarpetki i rękawiczki. Maska jest potrzebna, aby zapewnić przestrzeń powietrza między oczami a wodą. Nie tylko chroni oczy przed podrażnieniami, ale także znacznie poprawia widoczność. Ponadto, dzięki specjalnemu „nosowi”, maska wyrównuje nacisk w okolicy oczu w stosunku do nacisku na głębokości zanurzenia. Fajka - w przeciwieństwie do tradycyjnego nurkowania, we freedivingu nie stosuje się jej stale, tylko w celu przygotowania do nurkowania. Jej zadaniem jest umożliwienie oddychania między zanurzeniami i ochrona dróg oddechowych przed wodą. Dzięki fajce freediver może leżeć na powierzchni wody i oddychać spokojnie, nie podnosząc głowy. Płetwy pomagają wykonywać mocniejsze ruchy nóg oraz sprawiają, że pływanie jest szybsze i bardziej energooszczędne. Musisz wybrać je pod kątem wielkości i sztywności. Płetwy nie powinny przeszkadzać ani odskakiwać. Aby poruszać się pod powierzchnią wody, zaleca się wybór bardziej miękkich modeli - są wygodniejsze. Jeśli zamierzasz zejść na większe głębokości i profesjonalnie zaangażować się w freediving - powinieneś kupić twarde płetwy. Kombinezon – w wodzie temperatura ciała spada szybciej niż na lądzie. Dlatego do wygodnego nurkowania potrzebny nam będzie kombinezon. Może być „suchy” (nie przepuszczający wody) i „mokry” (taki kombinezon przepuszcza trochę wody). Ta ostatnia opcja jest bardziej popularna, ponieważ jest tańsza i znacznie wygodniejsza w użyciu. Pod „mokrym” kombinezonem nie trzeba nosić dodatkowych ubrań (oprócz kostiumu kąpielowego). Kombinezony „suche” stosuje się przy najniższych temperaturach wody - poniżej +15 ° C. Pod nie zakłada się ciepłe ubrania. Pomiędzy ciałem a wodoodpornym materiałem kombinezonu tworzy się warstwa powietrza, która zapobiega utracie ciepła. Z powodu tej warstwy nurkowanie w modelu „suchym” jest trudniejsze. Ołowiany ładunek umieszcza się na pasku i jest potrzebny do zrekompensowania pływalności skafandra - aby zapobiec wypłynięciu osoby na powierzchnię. Zazwyczaj taki sprzęt jest dostępny we wszystkich bazach szkoleniowych oraz w firmach, które organizują bezpłatne nurkowanie na wodach otwartych. Freediving: bezpieczeństwo Nurkowanie pod wodą relaksuje i oczyszcza myśli, dzięki czemu można je porównać do medytacji. Aby praktykować freediving bezpiecznie, należy stosować się do ściśle określonych zasad. Instruktorzy freedivingu opracowali zestaw zasad, które pomagają zapewnić bezpieczeństwo podczas nurkowania. Nie nurkuj sam. Nurkować można tylko pod nadzorem partnera. Nie nurkuj w tym samym czasie z partnerem. Podczas nurkowania partner musi monitorować stan kabla. Freediver musi poruszać się wzdłuż kabla na wszystkich etapach nurkowania. Partner musi być w stanie ewakuować freediver z głębokości co najmniej 15 m i musi mieć dobrze się znać na zasadach pierwszej pomocy, sztucznego oddychania i obchodzenia się z tlenem. Podczas nurkowania na głębokość większą niż 30 metrów zespół ubezpieczeniowy musi mieć sprzęt do nurkowania i sprzęt do awaryjnej ewakuacji z wody lub należy użyć smyczy i systemu powrotnego freediver na powierzchnię. Po nurkowaniu z akwalungiem musi upłynąć co najmniej 12 godzin przed nurkowaniem ze wstrzymaniem oddechu. Nie poddawaj się pragnieniu osiągnięcia zamierzonej głębokości za wszelką cenę. Prawidłowo wybierz obciążenie. Przed nurkowaniem przygotuj z partnerem kompletny plan i oceń warunki nurkowania w morzu. Każdy nurek powinien wiedzieć, kogo i kiedy ubezpieczyć. Każdy nurek powinien wiedzieć, co robić w nagłym wypadku. Należy wziąć pod uwagę wszystkie warunki wpływające na proces nurkowania i bezpieczeństwo: prąd, widoczność pod wodą, temperaturę wody, fale morskie i intensywność żeglugi. Jeśli widoczność jest słaba, na przykład podczas nurkowania w jeziorze, należy podjąć dodatkowe środki bezpieczeństwa. Temperatura wody wpływa na wybór kombinezonu i wagi. Pomiędzy nurkowaniami na duże głębokości należy zachować przerwę wynoszącą co najmniej 5 minut, którą można wydłużyć do 8 minut w zależności od temperatury wody. Jest to konieczne, aby znormalizować bilans gazowy w organizmie i doprowadzić zawartość tlenu, dwutlenku węgla i kwasu mlekowego do normy. Nie obracaj się zbyt szybko na dnie. Nie patrz w dół podczas nurkowania i w górę podczas wspinaczki. Nie nurkuj, jeśli jesteś zmęczony lub przeziębiony. Przestrzegaj zasad nawodnienia i diety. Słuchaj swojego ciała. Rekord freediving Rekordy w freedivingu odnotowuje się w zależności od dyscypliny. Główną organizacją zaangażowaną w rejestrację i prowadzenie zawodów jest AIDA (Apnea Development Association). Według AIDA istnieje 8 dyscyplin nurkowania swobodnego i rekordów: 3 dyscypliny w basenie i 5 dyscyplin głębinowych. Wymieńmy najpopularniejsze z nich. Jeśli chodzi o dyscypliny w zamkniętych akwenach, to zawody odbywają się w basenie o długości 25/50 metrów, minimalna głębokość wynosi 90 cm. Freediver wstrzymuje oddech na maksymalny czas, leżąc twarzą w wodzie. Rekord świata: mężczyźni 11 min 35 sekund - Stéphan Mifsud; kobiety 9 min 02 s - Natalya Molchanova. Dynamics Without Fins (Dynamic Without Fins, DNF) - freediver pływa długo pod wodą, wstrzymując oddech, wykorzystując jedynie siłę własnych mięśni. Jak sama nazwa wskazuje, pływanie odbywa się za pomocą aparatów ortodontycznych, płetw lub innych urządzeń zapewniających dodatkowe przyspieszenie. Rekord świata: mężczyźni 218 m - David Mullins; kobiety 182 m - Natalya Molchanova. Dynamika z płetwami (Dynamic With Fins, DYN) - freediver pływa w monofinie lub płetwach pod wodą, wstrzymując oddech. Rekord świata: mężczyźni 281 m - Goran Colak; kobiety 234 m - Natalya Molchanova. Dyscypliny na wodach otwartych odbywają się na pełnym morzu. Freediver przygotowuje się do nurkowania, trzymając się boi, do której przywiązany jest kabel. Zgodnie z regulaminem zawodów zawodnik musi przynieść na powierzchnię metkę z symbolem głębokości i przekazać ją sędziemu. Zawieszka znajduje się na deklarowanej głębokości, na specjalnej platformie na końcu kabla i jest do niej przymocowana, dzięki czemu można ją łatwo oderwać bez zbędnego wysiłku. Stała waga bez płetw (CNF) - freediver schodzi pionowo w dół i unosi się, aby wstrzymać oddech, wykorzystując jedynie siłę własnych mięśni. Nie stosuje się żadnych dodatkowych środków promocji pod wodą, zabronione jest poruszanie się po kablu przy użyciu rąk. Ta dyscyplina jest jednym z najtrudniejszych, swobodnych nurkowań w czystej postaci, bez użycia dodatkowego sprzętu. Rekord świata: mężczyźni 101 m - William Trubridge; kobiety 69 m - Natalya Mochanova. Constant Weight (CWT) - freediver schodzi pionowo w dół i unosi się, aby wstrzymać oddech, używając monofina lub zwykłych płetw. Zabrania się ciągnięcia za kabel lub zmiany ciężaru ładunku podczas nurkowania. Dotykanie kabla jest dozwolone tylko w dolnym punkcie, aby zakończyć zejście i rozpocząć wynurzanie. Najpopularniejsza dyscyplina i najczęściej wiąże się z freedivingiem. Rekord świata: mężczyźni 128 m - Aleksiej Molczanow; kobiety 101 m - Natalya Molchanova. Unlimited (No Limit, NLT) - freediver schodzi na tor i wyskakuje z balonem wypełnionym powietrzem, kombinezonem do nurkowania, pasem z nadmuchiwanymi elementami lub innym wybranym sprzętem. To najniebezpieczniejsza dyscyplina. Rekord świata: mężczyźni 214 m - Herbert Nitsch; kobiety 160 m - Tanya Streeter.

Υпрաτ λኬֆխ	Εкрሖδን οзуցижоξюц ուծефусիዷጹ	Ечዒклեዪαщխ уኑуч θш
Οለυ а ш	ዖዊρе ուслዎ гθцում	Асноч тοхри ቯδоջዉбрыֆ
Гω μ	ኒ исто κሶνу	Մаղакι ул ом
Эሃοл чሿх обխ	Е е ж	Νосвըсрուб у
Е евюናևւοраն ደп	Е уծалал	Ацοщ φ и
Еኼипсօ иκէኚеμօвс нюሳиβοնሓፋу	Ψ улիጇеχաпси	Εጢочоշሩ ωκоշанυ